ΑΠΟ ΤΟΝ Ευάγγελο Γεωργούση
Ο αεροπορικός πόλεμος ΗΠΑ, Ισραήλ κατά του Ιράν βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη για περισσότερες από εννέα ημέρες. Δεν είναι εύκολο να εκτιμηθεί το πότε και το πώς θα τελειώσει. Σε τακτικό επίπεδο, οι αεροπορικές δυνάμεις των δύο επιτιθεμένων έχουν σημειώσει πολύ αξιόλογες και σημαντικές νίκες. Όμως ο πόλεμος συνεχίζεται και ο πολιτικός στόχος που έχει τεθεί δεν έχει ακόμα επιτευχθεί. Το ιρανικό καθεστώς και με την αλλαγή ηγεσίας συνεχίζει να δίνει μάχες και να τονίζει την αδιάλλακτη στάση του, όπως και πριν.
Αν λοιπόν δεν επιτευχθεί ο πολιτικός στόχος του πολέμου, δηλαδή η αλλαγή του καθεστώτος στην Τεχεράνη, αυτό θα είναι πολύ σοβαρό πλήγμα για το γεωπολιτικό κύρος των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Η πλειοψηφία αναλυτών και ειδικών συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι αυτός ο πολιτικός στόχος είναι δύσκολο να επιτευχθεί μόνο με αεροπορικές επιχειρήσεις, όσο επιτυχείς και να είναι αυτές. Έτσι γεννάται το ερώτημα για πόσο χρόνο μπορεί να συνεχιστεί αυτή η μορφή πολέμου. Τα αποθέματα σύγχρονων αεροπορικών όπλων δεν είναι ατελείωτα. Φυσικά οι δυνατότητες αναπλήρωσης ΗΠΑ και Ισραήλ είναι πολύ μεγαλύτερες από αυτές του Ιράν, του οποίου ίσως ακόμα δεν είναι μηδενικές. Πρακτικά, αυτή η μορφή πολέμου θα ολοκληρωθεί όταν το Ιράν θα έχει μηδενικές δυνατότητες ανταπόδοσης πληγμάτων.
Αν ο στρατηγικός και επιχειρησιακός πολεμικός σχεδιασμός ΗΠΑ – Ισραήλ προέβλεπε εσωτερική κοινωνική εξέγερση στο Ιράν, μετά τον «αποκεφαλισμό» της ηγετικής ομάδας, ίσως δεν εκτίμησαν σωστά αυτές τις πιθανότητες, τουλάχιστον μέχρι σήμερα.
Το καθεστώς του Ιράν έπειτα από 47 χρόνια στην εξουσία έχει δημιουργήσει ισχυρές δομές και δυνατότητες επιβίωσης. Η διείσδυση των Φρουρών της Επανάστασης στην οικονομική ζωή της χώρας σε συνδυασμό με την απειλή αλλά και τη χρήση ωμής βίας μειώνει τις αντιδράσεις των αντιφρονούντων.
Το άλλο στοιχείο της «αμυντικής» αντίδρασης του Ιράν μετά τις αεροπορικές επιθέσεις ΗΠΑ – Ισραήλ είναι η χωρίς διάκριση προσβολή αμερικανικών εγκαταστάσεων και όχι μόνο, σε όλες τις χώρες του Κόλπου. Δεν είναι βέβαιο αν αυτή η ιρανική αντίδραση είχε προβλεφθεί, εκτιμηθεί και συνυπολογιστεί. Έτσι η παράταση του αεροπορικού πολέμου αυξάνει τις επιπτώσεις, κυρίως οικονομικές, σε όλες αυτές τις χώρες, γεγονός που είναι μοχλός πίεσης προς τις ΗΠΑ κυρίως για επίσπευση του τελικού αποτελέσματος.
Η αμερικανική σχεδίαση για αύξηση των μαζικών αεροπορικών βομβαρδισμών με τη χρήση των Β-1Lancer, B-2 Spirit, αλλά και του παλαίμαχου Β-52, μάλλον στοχεύει καταρχήν να αποτελειώσει όποιο πυραυλικό δυναμικό έχει απομείνει στο Ιράν.
Παρατηρητές όμως εκτιμούν ότι ταυτόχρονα θα κτυπηθούν κι άλλες βασικές υποδομές τις χώρας. Το Ισραήλ ήδη έχει ξεκινήσει. Στόχος τους είναι μαζί με την εξάντληση των βλημάτων να έχει καταστραφεί και η βασική υποδομή της χώρας, με την ελπίδα ότι το καθεστώς θα γονατίσει αφού δεν θα έχει ουσιαστικά στηρίγματα. Τότε μπορεί, λένε, να εξεγερθεί και ο λαός.
Στις πολεμικές συγκρούσεις, αρκετές φορές δεν επιτυγχάνονται στο πεδίο οι επί του χάρτη στρατηγικοί και επιχειρησιακοί σχεδιασμοί. Η Ρωσία θα έκανε στην Ουκρανία μία στρατιωτική επιχείρηση μερικών εβδομάδων, άντε μηνών, και συμπλήρωσε τέσσερα χρόνια χωρίς να έχει ολοκληρώσει τον αντικειμενικό της σκοπό. Στην περίπτωση του Ιράν, το καθεστώς, που ελέγχει τη χώρα 47 χρόνια τώρα, δεν φαίνεται να λειτουργεί με πολιτικούς όρους, αλλά με βάση τον ισλαμικό σιιτικό φανατισμό, χωρίς όρια. Όλες οι εκτιμήσεις έχουν υψηλό ρίσκο αποτυχίας. Φυσικά υπάρχει και η λύση του «έντιμου» συμβιβασμού και από τα τρία εμπλεκόμενα μέρη. Φαίνεται όμως ότι μία σχετική προσέγγιση δεν είναι ακόμα στην προσεχή ατζέντα του πλανητάρχη. Χωρίς να παίρνουμε και όρκο.
Ο κ. Γεωργούσης είναι αντιπτέραρχος (Ι) ε.α., επίτιμος διοικητής Διοίκησης Αεροπορικής Εκπαίδευσης (ΔΑΕ).
Εφημερίδα Απογευματινή
