Δεδομένου ότι οι πλαστικές συσκευασίες και τα αναρίθμητα πλαστικά μπουκάλια που καταναλώνονται καθημερινά κάνουν πολύ κακό στο περιβάλλον μας, η βρετανική εταιρεία Skipping Rock Labs ανέλαβε να βρει λύση ώστε να περιορίσει το πρόβλημα. Η εναλλακτική λύση ονομάζεται Ooho! Πρόκειται για μία σφαίρα νερού σε βιοδιασπώμενη και βρώσιμη συσκευασία από εκχύλισμα φυκιών. Περιλαμβάνει στο εσωτερικό του ένα μείγμα αλγινικού νατρίου, που λαμβάνεται από καφέ φύκια και χλωριούχο ασβέστιο. Για να το καταφέρουν αυτό ακολούθησαν τη μέθοδο της ζελατινοποίησης. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται στη μαγειρική για τη μετατροπή υγρών σε gel και σε αυτή την περίπτωση ήταν η ιδανική λύση για τη «σφαιροποίηση» του νερού.
Χιλιάδες μαύρες τρύπες γύρω από τον γαλαξία μας
Για πρώτη φορά οι αστροφυσικοί πιστεύουν πως έχουν βάσιμες ενδείξεις για την ύπαρξη ενός μεγάλου αριθμού μικρότερων μαύρων οπών γύρω από την τεράστια μαύρη τρύπα του γαλαξία μας, τον Τοξότη Α* (Sgr Α*).
Η σχετική θεωρητική πρόβλεψη είχε γίνει εδώ και δεκαετίες, αλλά τώρα φαίνεται πως υπάρχουν και τα στοιχεία για να τη στηρίξουν χάρη στο διαστημικό τηλεσκόπιο ακτίνων-Χ Chandra.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τσαρλς Χέιλι, διευθυντή του Εργαστηρίου Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», εκτιμούν ότι σε απόσταση ενός παρσέκ (περίπου 3,26 έτη φωτός ή σχεδόν 31 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από το γαλαξιακό κέντρο υπάρχουν 300 έως 500 μαύρες τρύπες σε διπλά συστήματα (δηλαδή σε ζεύγη όπου το ένα μέλος είναι άστρο και το άλλο μαύρη τρύπα, με τη δεύτερη να «καταπίνει» σταδιακά το πρώτο).
Παράλληλα, σύμφωνα με τις νέες ενδείξεις, υπάρχουν πολύ περισσότερες μεμονωμένες μαύρες τρύπες, τουλάχιστον 10.000, γύρω από τον Τοξότη Α*. Ο γαλαξίας μας έχει έκταση περίπου 100.000 ετών φωτός και μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί ενδείξεις για περίπου 50 μαύρες τρύπες.
Θεωρητικά πρέπει να υπάρχουν 10.000 έως 20.000 μόνο σε μια απόσταση έξι ετών φωτός από το γαλαξιακό κέντρο, αλλά έως τώρα η ύπαρξή τους δεν είχε επιβεβαιωθεί. Ο Τοξότης Α* περιβάλλεται από μια άλω αερίων και σκόνης, που αποτελεί ιδανικό «μαιευτήριο» για τη γέννηση τεράστιων άστρων, τα οποία, όταν ολοκληρώσουν τον κύκλο της ζωής τους, πεθαίνουν με εκρηκτικό και θεαματικό τρόπο μετατρεπόμενα σε μαύρες τρύπες. Πρόσθετες μαύρες τρύπες, που βρίσκονται έξω από αυτή την κεντρική άλω, σταδιακά έλκονται από αυτήν καθώς χάνουν την ενέργειά τους.
Οι περισσότερες από αυτές τις παγιδευμένες μαύρες τρύπες παραμένουν απομονωμένες, αλλά μερικές ζευγαρώνουν με περαστικά άστρα, σχηματίζοντας έτσι ένα διπλό σύστημα. Κάπως έτσι, θεωρητικά τουλάχιστον, υπάρχουν ουκ ολίγες μαύρες τρύπες, είτε μοναχικές είτε ζευγαρωμένες κοντά στο γαλαξιακό κέντρο. Τώρα, για πρώτη φορά, η μελέτη των στοιχείων του τηλεσκοπίου «Τσάντρα» παρέχει βάσιμες ενδείξεις ότι ένας τέτοιος συνωστισμός μαύρων οπών όντως συμβαίνει. Οι μοναχικές μαύρες τρύπες είναι απλώς μαύρες, καθώς δεν αλληλεπιδρούν με τίποτε γύρω τους. Οι ζευγαρωμένες, όμως, προδίδουν την παρουσία τους, επειδή αλληλεπιδρούν με τα άστρα που τις συντροφεύουν και ο «γάμος» αυτός εκπέμπει ακτίνες X, οι οποίες είναι ανιχνεύσιμες από το «Chandra».
Η αναβίωση νεκρών εγκεφάλων, τα πειράματα και η…ανιαρή αθανασία
Θέλετε να ζήσετε για πάντα; Αν ναι, υπάρχουν καλά νέα ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Η αναβίωση νεκρών ανθρώπινων εγκεφάλων είναι ένα πιθανό σενάριο για το μέλλον, ωστόσο ειδικοί προειδοποιούν ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε μοίρα χειρότερη από τον θάνατο. Για την ακρίβεια, ο καθηγητής Ηθικής και Φιλοσοφίας από το Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ, Μπέντζαμιν Κέρτις, υποστήριξε πως τέτοιου είδους πειράματα μπορούν να δημιουργήσουν μια «αιώνια κόλαση». Πειράματα με στόχο την αναβίωση νεκρών εγκεφάλων πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία στο Πανεπιστήμιο Yale, όπου οι ερευνητές κατάφεραν να επαναφέρουν στη ζωή τούς εγκεφάλους περισσότερων από 100 νεκρά γουρούνια, τους οποίους κράτησαν ζωντανούς έως 36 ώρες. Οι ερευνητές υποστήριξαν πως αυτή η επιτυχία θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για μεταμοσχεύσεις εγκεφάλων και όχι μόνο: Οι άνθρωποι θα μπορούσαν να γίνουν αθάνατοι, μεταφέροντας τις συνειδήσεις σε τεχνητά συστήματα μετά τον θάνατο του ανθρώπινου σώματος.
Ο Κέρτις, ωστόσο, τονίζει πως «ακόμα και αν ο συνειδητός εγκέφαλος διατηρούταν ζωντανός μετά τον θάνατο του σώματος, θα έπρεπε να συνεχίσεις να ζεις ως ένας εγκέφαλος χωρίς κορμί, κλειδωμένος μέσα στο μυαλό σου, χωρίς καμία πρόσβαση στις αισθήσεις που μας επιτρέπουν να ζήσουμε και να αλληλεπιδράσουμε με τον κόσμο. Στην καλύτερη περίπτωση θα περνούσες τη ζωή σου με μόνη συντροφιά τις σκέψεις σου». Ο ίδιος συμπλήρωσε: «Κάποιοι υποστηρίζουν πως ακόμα και με ένα απόλυτα λειτουργικό σώμα, η αθανασία θα ήταν ανιαρή. Χωρίς καμία επαφή με τον εξωτερικό κόσμο θα ήταν μια ζωντανή κόλαση.
Το να καταλήξει ένας ανθρώπινος εγκέφαλος χωρίς υλική υπόσταση θα μπορούσε πολύ εύκολα να είναι μια μοίρα χειρότερη από τον θάνατο». Για τη διεκπεραίωση του πειράματος, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Yale κατάφεραν να αφαιρέσουν τα κεφάλια μεταξύ 100 και 200 γουρουνιών και επανέφεραν στη ζωή τους εγκεφάλους τους. Ο επικεφαλής της έρευνας, Νέναντ Σεστάν, αποκάλυψε πως το επόμενο βήμα θα είναι να επαναφέρουν την αντίληψη, κάτι ωστόσο που δεν θα επιχειρήσουν οι ίδιοι, καθώς πρόκειται για «αχαρτογράφητη περιοχή».
