Περίτεχνα κοστούµια, γέλια και τραγούδια στους δρόµους, στις βίλες, στις αίθουσες λουσάτων ξενοδοχείων, στα ανάκτορα, στις λέσχες κυρίων χαρακτήριζαν από τις αρχές του περασµένου αιώνα τις Απόκριες αλά ελληνικά. Λαός και Κολωνάκι µε το πέρασµα του χρόνου µπλέκονταν µεταξύ τους, γίνονταν ένα, µεταµφιέζονταν και διασκέδαζαν σε γαϊτανάκι, χορεύοντας, ερωτοτροπώντας… Η µόδα (της µεταµφίεσης) ξεκίνησε τον 19ο αιώνα από τους χορούς των ανακτόρων, µε τον Οθωνα και την Αµαλία να τους καθιερώνουν, προσκαλώντας εκπροσώπους της αριστοκρατίας. Την παράδοση συνέχισε και ο Γεώργιος Α’: η Αυλή διοργάνωνε επίσηµους χορούς µεταµφιεσµένων, στους οποίους συµµετείχαν οι ισχυροί της εποχής. Ισοδυναµούσαν µε ευκαιρία επίδειξης πλούτου και συναναστροφών, στο πλαίσιο των οποίων ενισχύονταν οι δεσµοί οικογενειών «από τζάκι».
Μεταγενέστερα, στο Τατόι, γιορτάζονταν πριβέ, οικογενειακά, ειδικά στα ’50s και ’60s. Παράλληλα, γκράντε ξενοδοχεία, όπως η «Μεγάλη Βρεταννία», πρωτοστατούσαν. Με τους µπουρζουά να ξεκλέβουν χρόνο µεταξύ βαλς και τάνγκο για φλερτ κατά… µέτωπο, αποµακρύνοντας το «βαρίδι» του πρωτοκόλλου, το οποίο τις υπόλοιπες ώρες επιβαλλόταν να εφαρµόζουν ευλαβικά. Το µπαλ µασκέ της «Grande Bretagne» απαιτούσε στολές ντόµινο και µάσκες, οπότε το
παιχνίδι, οι ερωτικές στιχοµυθίες ανάµεσα σε περιζήτητους νέους και νεαρές της ελίτ διευκολύνονταν. Οι καλεσµένοι µοιράζονταν ανάµεσα στα πάρτι, καθώς τα περισσότερα κορυφώνονταν τα δύο τελευταία Σαββατοκύριακα του καρναβαλιού µεταξύ του «G.B.», αλλά και ανταγωνιστικών ξενοδοχείων, όπως του «King George» και του κηφισιώτικου «Σεσίλ». Στο «µενού» και τα πάρτι του Ιππικού Oµίλου και της Ενωσης Θεατρικών Συγγραφέων, µε σερπαντίνες και κοµφετί σε κάθε γωνιά του χώρου. Και λαµπερά ονόµατα. Σταθερή αξία και η καθιερωµένη ετήσια µασκαράτα της Λητώς Κατακουζηνού, της «ξανθιάς αρχόντισσας της πλατείας Συντάγµατος», µε την κρεµ ντε λα κρεµ των Τεχνών: µε τον Γιάννη Τσαρούχη -που επιµελούνταν και τις καρναβαλίστικες στολές της-, τον Οδυσσέα Ελύτη, τον Χατζηκυριάκο-Γκίκα, τον νεαρό, τότε, ποινικολόγο Αλέξανδρο Λυκουρέζο…
Στα ’60s, οι οικογένειες Καρέλλα, Μπότση, Νοµικού κέρδιζαν τα φλας, ενώ τα πάρτι ήταν θεµατικά: χαρακτηριστικό εκείνο µε τίτλο «Μια βραδιά
στο λιµάνι», όπου κυρίες της high society ντύθηκαν πόρνες. Το «Auberge» στη Βαρυµπόµπη είχε ανακηρυχθεί σε «ναό» της αποκριάτικης διασκέδασης: εκεί πραγµατοποιήθηκε πάρτι του Νίκου Φαρµάκη µε dress code «Μάγιερλινγκ», εµπνευσµένο από την κινηµατογραφική επιτυχία της εποχής µε Οµάρ Σαρίφ – Κατρίν Ντενέβ, που ακουγόταν ότι θα παρευρίσκονταν… Εποχή στο «Αuberge» άφησαν και τα µπαλ µασκέ του εφοπλιστή Κώστα Βερνίκου, µε καλεσµένους από τον
τότε διάδοχο Κωνσταντίνο έως τον σχεδιαστή Κώστα Μαυρόπουλο. Ιστορία έγραψε και πάρτι εµπνευσµένο από το Χόλιγουντ στις «9 Μούσες» στην Ακαδηµίας, όπου σύχναζαν η Μπέτυ Λιβανού µε τον Νίκο Μαστοράκη. Η περιζήτητη σοσιαλιτέ Ντόλυ Γουλανδρή ντύθηκε Μέι Γουέστ, ενώ εντυπωσιακά κοστούµια φόρεσαν οι θρυλικές κοσµικές Πανδώρα Τσαλδάρη, Ντόντα Βορίδη.
Η «βασίλισσα της νύχτας» Ζωζώ Σαπουντζάκη, ντυµένη µε δηµιουργίες του Γιώργου Μανούσκου, µεσουρανούσε, δίνοντας πάρτι στην οικία της στην Κυψέλη, απ’ όπου περνούσε όλη η κοσµική Αθήνα. Με τη συνάδελφό της «Ελληνίδα Σοφία Λόρεν», Ρίκα ∆ιαλυνά, από… κοντά: «Σε έναν από τους πιο φηµισµένους χορούς στη ‘‘Μεγάλη Βρεταννία’’ ντύθηκα pin-up . Η πιο αγαπηµένη µου στολή όµως ήταν το περίπτερο, µε κοντή φουστίτσα, µε πιασµένα µε µανταλάκια όλα µου τα εξώφυλλα από τα περιοδικά της εποχής» έλεγε παλαιότερα η ηθοποιός.
Πρωταγωνίστρια και η «εθνική σταρ» Αλίκη Βουγιουκλάκη, που ντυνόταν από Χαβανέζα µέχρι Κινέζα και, νωρίτερα, η Αννα Καλουτά -µε τα statement ηµίψηλα καπέλα- παρέα µε τον Νίκο Φώσκολο. Και µε τον Λάµπρο Κωνσταντάρα, τον «Λαµπρούκο» όλης της Ελλάδας. Επίσης, ο Ντίνος Ηλιόπουλος, µε τα γκαγκς του και εκτός πλατό. Οι Μαίρη Λίντα – Μανώλης Χιώτης τώρα έδιναν το µουσικό τέµπο. Και ο Γιώργος Ζαµπέτας, που επέβαλλε διονυσιακή ατµόσφαιρα.
Αξέχαστο έχει µείνει πάρτι στο θέατρο «Γκλόρια», όπου ο Ντίνος Ηλιόπουλος, µετά το φινάλε της παράστασης «Εκτο πάτωµα», µαζί µε τη γυναίκα του Χίλντα έστησε επική µασκαράτα, όπου παρευρέθη στρατιά διασήµων: Τζένη Καρέζη, Κώστας Ρηγόπουλος, Κάκια Αναλυτή, Λάµπρος Κωνσταντάρας, Μπεάτα Ασηµακοπούλου, Σµαρούλα Γιούλη, ∆έσπω ∆ιαµαντίδου, ∆ιονύσης Παπαγιαννόπουλος… Μέχρι ο Μάνος Κατράκης! Η δε «Ωραία των Αθηνών» Γεωργία Βασιλειάδου, από τιs mega influencers της εποχής, παρουσίαζε χορούς σε κλαµπ, δίνοντας οne woman show, σαν stand up σε δική της βερσιόν, ντυµένη συχνά κολοµπίνα – το αγαπηµένο της. Τραγουδώντας «Μα σαν της Κολοµπίνας το φιλί»…
Από τα ’80s στα ινσταγκραµικά πάρτι
Στην κοσµική Αθήνα τις επόµενες δεκαετίες, από τα ’70s µέχρι και τα ’90s, must ήταν τα µπαλ µασκέ των Γιώργου Ζούλια, Αγγελου ∆ρούλια, του συλλέκτη ∆ηµήτρη Πιερίδη στην Πινακοθήκη του, στη Γλυφάδα, µε την Ειρήνη Παπά και τον νεαρό, τότε, Στράτο Τζώρτζογλου. Και τον Τάκη Ζαχαράτο στα πρώτα του βήµατα, ντυµένο το καλύτερό του: Αλίκη Βουγιουκλάκη. Κανείς από τους παλαιότερους δεν ξεχνά το πάρτι του σχεδιαστή Ντίµη Κρίτσα µε θέµα «Μάγκες και κούκλες» και «Χόλιγουντ». Ούτε το «Dracula party» στο θρυλικό «Ατοµο» του Τάσου Μελετόπουλου,µε γκεστ τη διάσηµη ηθοποιό Ελσα Μαρτινέλι ως νύφη του ∆ράκουλα, µε φόρεµα-αντίκα του Λουκίνο Βισκόντι. Ακολούθως είχαµε τα πάρτι στα θέατρα, µε τους παπαράτσι να µη σταµατούν να ανοιγοκλείνουν το διάφραγµα το ’85 στο πάρτι του «Athenaeum», µε την Αλίκη και τον Βλάσση Μπονάτσο, τον Γιάννη Φέρτη µε τη Μιµή Ντενίση και τον Γιάννη Κατρανίδη… Φυσικά, σε όλα πρωτοστατούσε ο Νο 1 µπον βιβέρ της Ελλάδας, Ζάχος Χατζηφωτίου, και η αξέχαστη κυρία του θεάτρου, Νόνικα Γαληνέα.
Το 2004 ο Κώστας Καίσαρης ενέπνευσε πολλούς µε τον βενετσιάνικο χορό του. Γόνδολες, ιππότες, κοντέσες «σάρωσαν» στο «Ecali Club». Ανάµεσά τους, Κωνσταντίνος και Μαρίκα Μητσοτάκη, Μαριάννα Λάτση και Νίκος Κούρκουλος… Και ο Σάκης Ρουβά µε τον τότε µάνατζέρ του, Ηλία Ψινάκη. Νωρίτερα, από τα ’80s ήδη, ο Λάκης Γαβαλάς ήταν η ψυχή της µεγάλης κοσµικής παρέας της χώρας. Συµπρωταγωνιστές, οι Βασίλειος Κωστέτσος και Βάνα Μπάρµπα. Μετά την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα και την κατιούσα σε θρυλικά κλαµπ, όπως το «Villa Mercedes» του Βασίλη Τσιλιχρήστου, τα πάντα άλλαξαν: µεγαλοεπιχειρηµατίες φαλίρισαν, οι φρενήρεις ρυθµοί της καθηµερινότητας ελάχιστο χρόνο άφησαν ακόµη και σε εκείνους που ούτε τα τρισέγγονά τους δεν θα έπρεπε να θορυβούνται για τη… ροή του χρήµατος. Η τάση απόκρυψης πλούτου µε τον οποίο ταυτίζονταν τα µπαλ µασκέ -καθώς µεγάλη µερίδα Ελλήνων βιοποριζόταν µετά βίας- επικράτησε. Και κάπου εκεί, ήρθε σαν «κερασάκι» η διάθεση για πάρτι στα… social, που µετάλλαξε δραµατικά τον τρόπο επικοινωνίας και των Ελλήνων. Εκπαραθυρώνοντας τις συναντήσεις διά ζώσης. Ηταν επόµενο και τα µπαλ µασκέ να θεωρηθούν «από άλλο έργο». Πλέον πραγµατοποιούνται σε περιορισµένο βεληνεκές -µε περιορισµένου βεληνεκούς επίσης celebrities, συνήθως νεόπλουτους που επιστρατεύουν και γνωστούς τραγουδιστές για να τα ντύσουν µουσικά. Για το… φαίνεσθαι τις περισσότερες φορές. Τουλάχιστον ζουν ακόµη οι παραδόσεις. Σαν (γλυκιά) προίκα για τις επόµενες γενιές.
Κυριακάτικη Απογευματινή
