H Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη φέτος είναι στα φόρτε της. Τη βλέπουμε παντού – ή σχεδόν: σε δύο σίριαλ και σε δύο παραστάσεις που «χτυπάνε» στην καρδιά του κόσμου. Νέα, όμορφη, παθιασμένη, τώρα η εκρηκτική μελαχρινή, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θέατρου Τέχνης, ανοίγει την καρδιά της και αποκαλύπτει τα πάντα: από το πείσμα της να γίνει μπαλαρίνα και την απόφασή της-απόφαση ζωής για στροφή στην ηθοποιία, την οποία έλαβε ύστερα από παρότρυνση της μητέρας της, μέχρι δύσκολες καταστάσεις στο θέατρο που την πόνεσαν -και δεν ξεχνάει-, έως τα όνειρα, τις πεποιθήσεις, τις συνεργασίες που την ενέπνευσαν και τους ανθρώπους που τη στήριξαν…
Απολαύστε την!
«Μεγάλωσα στην εξοχή, στον Νέο Βουτζά. Έχω δύο αδέλφια, είναι του χώρου, συνεργαζόμαστε. Η αδελφή μου είναι σκηνογράφος και φωτίστρια, ο αδελφός μου σκηνοθέτης και ηθοποιός. Ο πατέρας μου είναι μουσικοσυνθέτης, η μητέρα μου ήταν φιλότεχνη, έφτιαχνε χειροποίητα κοσμήματα, είχε σπουδάσει στο Παρίσι. Οι γονείς μου διάβαζαν λογοτεχνία, βλέπαμε σινεμά. Μεγαλώσαμε με άνεση, αλλά με την κρίση ήρθαν και οι δυσκολίες. Και αφού πέθανε η μητέρα μου, στα 16-17 έζησα μια μικρή καταστροφή. Ευτυχώς, έφυγε γρήγορα».
Η ίδια ξεκίνησε «από τεσσάρων-πέντε και μιμήσεις. Αλλά ήθελα να γίνω μπαλαρίνα. Πέρασα δύσκολα με το μπαλέτο, ματωμένα πόδια, κλάματα. Με παρότρυνε η μητέρα μου να ασχοληθώ με την ηθοποιία και εντέλει γοητεύτηκα από τη μεταμόρφωση, από το πώς μπαίνεις μέσα σ’ έναν άλλον κόσμο, πώς φτιάχνεις κάτι που μπορεί να είναι πιο αληθινό από την αλήθεια σου. Πέρασα στη Σχολή του Θεάτρου Τέχνης – έτσι ήρθα στην Αθήνα, στο Παγκράτι. Αλλά τότε δεν έβρισκες δουλειά – αν έβρισκες και έπαιρνες 400-500 ευρώ τον μήνα, ήσουν πανευτυχής. Αν και με μια βαλίτσα στο χέρι, δεν το έβαλα κάτω. Δούλευα σε μαγαζιά για τα έξοδά μου».
Από το «Ουζερί Τσιτσάνης» στην κορυφή
«Στα 21-22 ήρθε ο Μανούσος Μανουσάκης με το “Ουζερί Τσιτσάνης”. Ως το τέλος της ζωής του κρατήσαμε επαφή. Ήταν πολύ αγαπημένος μου άνθρωπος». Και το θέατρο; «Μαζί με δυο-τρία παιδιά πιάσαμε τη Μάνια Παπαδημητρίου, που ήταν δασκάλα μας στη σχολή, και της ζητήσαμε να κάνουμε κάτι μαζί της. Αλλά έχω περάσει και hard-core καταστάσεις. Έκανα περιοδεία δύο χρόνια με την “Πέπα το γουρουνάκι”, μάλιστα μετά το “Ουζερί”, κάτι ακόμα πιο δύσκολο – ύστερα από μια ταινία και μια επιτυχία. Με θυμάμαι να κλαίω φορώντας την καούκα (περούκα). Ήμουν στο όριο να τα παρατήσω. Τη δουλειά μας την παρομοιάζω με την ερωτική απογοήτευση. Όταν τα πράγματα δεν “έρχονται”, τα βιώνεις σαν σχέση που δεν προχώρησε ενώ προσπάθησες». Πότε αποχώρησε από δουλειά; «Το καλοκαίρι του 2022. Θα έκανα την Ιφιγένεια στην “Ιφιγένεια εν Ταύροις” στην Επίδαυρο. Με πόνεσε πολύ, έκανα καιρό να το ξεπεράσω. Δεν μετάνιωσα, αν και το πένθησα, το έκλαψα, το έβλεπα στον ύπνο μου για καιρό. Ήταν ένα σκληρό “όχι”».
Στα προσωπικά, «με έχουν ταράξει δημοσιεύματα – έχω δείξει ότι είμαι των σταθερών σχέσεων. Το να κάνω οικογένεια μπορεί να το σκέφτομαι από μικρή, αλλά με προβληματίζει κιόλας».
Αν και τη γνωρίσαμε από τις «Άγριες μέλισσες», είχε προηγηθεί «Η ζωή εν τάφω» στην ΕΡΤ. «Οι “Μέλισσες” μου έφεραν τον “Σιωπηλό δρόμο”, μια σειρά που αγάπησα». Και μετά «ήρθε ο “Σασμός”: όταν τελείωσε, το πένθησα σαν να τελείωσε μια σχέση. Το τελευταίο επεισόδιο δεν το έχω δει, ήμουν φορτισμένη. Είχα χάσει τον φίλο μου τον Πάνο Νάτση – ήμασταν συμφοιτητές και πολύ αγαπημένοι φίλοι».
Οραματίστρια
«Στο μέλλον θα ήθελα πολύ να κάνω κάτι δικό μου. Οραματίζομαι πράγματα με αφορμή συνεργασίες που με ενέπνευσαν, όπως με τη Μαρία Πρωτόπαππα, ή με τον αδελφό μου, πέρυσι στον “Βασιλικό” του Μάτεσι. Ονειρεύομαι να ονειρευτώ κάτι και να το υλοποιήσω μ’ έναν τρόπο στο θέατρο. Έχω κάτι το αναρχικό μέσα μου αλλά και βαθιά συντηρητικό – και συνομιλούν μεταξύ τους».
Φέτος δουλεύει πάρα πολύ: «Έχω γυρίσματα για το “Κάμπινγκ” στο Mega, τα γυρίσματα στους “Αθώους” έχουν ολοκληρωθεί. Στο θέατρο παίζω στην “Πιο υπέροχη χειρότερη του κόσμου”, σε σκηνοθεσία Προμηθέα Αλιφερόπουλου, και στη “Μαρί-Αντουανέτ”, όπου ξεκινήσαμε χωρίς καθόλου μπάτζετ: εστιάζουμε περισσότερο στην αίσθηση ανικανοποίητου που είχε και στο τραγικό, απάνθρωπο τέλος της».
Όσο για το Mega-λο «Κάμπινγκ»: «Είμαι η Μαριάννα, μια γυναίκα που ζει εκεί, σπουδάζει Κοινωνιολογία και τα βράδια είναι call girl. Χάρηκα πολύ με αυτή την πρόταση, γιατί είναι κάτι διαφορετικό απ’ ό,τι έχω κάνει ως τώρα – το είχα μεγάλη ανάγκη. Βέβαια, έχω κάνει πολύ κάμπινγκ στη ζωή μου».
Εφημερίδα Απογευματινή
