Τραγουδιστής, ηθοποιός, παρουσιαστής και κυρίως σόουµαν, ο Γιώργος Μαρίνος σηµάδεψε για δεκαετίες την ελληνική σκηνή µε την εκρηκτική παρουσία του, το ιδιαίτερο χιούµορ και την ικανότητά του να µετατρέπει κάθε εµφάνιση σε µικρό θεατρικό γεγονός. Ενας καλλιτέχνης που δεν φοβήθηκε να προκαλέσει, να σατιρίσει και να µιλήσει ανοιχτά, ακόµη και σε εποχές όπου η δηµόσια έκφραση ήταν πολύ πιο περιορισµένη απ’ ό,τι σήµερα. Ο σπουδαίος performer άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 87 ετών, κλείνοντας έναν κύκλο ζωής που ταυτίστηκε µε την ιστορία της ελληνικής διασκέδασης και αφήνοντας πίσω του µια διαδροµή που δύσκολα µπορεί να χωρέσει σε λίγες γραµµές.
Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε συγκίνηση στον καλλιτεχνικό κόσµο και σε ένα ευρύ κοινό που τον παρακολουθούσε για δεκαετίες. Για πολλούς, ο Γιώργος Μαρίνος δεν υπήρξε απλώς ένας τραγουδιστής ή ένας ηθοποιός, αλλά µια ιδιαίτερη προσωπικότητα που άλλαξε τον τρόπο µε τον οποίο η ελληνική σκηνή αντιλαµβανόταν το σόου, τη σάτιρα και τη ζωντανή ψυχαγωγία. Με µια σκηνική παρουσία που συνδύαζε µουσική, πρόζα, αυτοσχεδιασµό και καυστικό
σχόλιο για την επικαιρότητα, δηµιούργησε ένα είδος παράστασης που για τα δεδοµένα της εποχής του θεωρούνταν πρωτοποριακό.
Τα πρώτα χρόνια και το θέατρο
Γεννηµένος στην Αθήνα, µεγάλωσε σε µια περίοδο γεµάτη δυσκολίες και ανατροπές. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν ακόµη βρέφος και η παιδική του ηλικία σηµαδεύθηκε από απουσίες και µετακινήσεις. Ο πατέρας του, αρχιτέκτονας στο επάγγελµα, είχε εξοριστεί στη Μακρόνησο για πολιτικούς λόγους και ο ίδιος τον είδε ξανά αρκετά χρόνια αργότερα. Παρά τις δυσκολίες αυτές, ο νεαρός Γιώργος έδειξε από νωρίς ότι η σκηνή τον τραβούσε σαν µαγνήτης.
Παρότι οι γονείς του ονειρεύονταν για εκείνον µια διαφορετική πορεία, ιδανικά στον χώρο της αρχιτεκτονικής ή του πολιτικού µηχανικού, ακολουθώντας το επάγγελµα του πατέρα του, ο Γιώργος Μαρίνος είχε ήδη στραφεί προς την τέχνη. Αν και διέθετε ιδιαίτερη κλίση στα µαθηµατικά, η σκηνή τον είχε κερδίσει από νωρίς. Ετσι, ενώ ήταν ακόµη ανήλικος, αποφάσισε να δώσει κρυφά εξετάσεις στη ∆ραµατική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ανοίγοντας τον δρόµο για την πορεία που έµελλε να ακολουθήσει.
Το 1962, ως δευτεροετής σπουδαστής στο Εθνικό Θέατρο, συµµετείχε στην εµβληµατική παράσταση «Οδός Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι. Αυτή η συµµετοχή του αποτέλεσε το πρώτο σηµαντικό βήµα στην καλλιτεχνική διαδροµή του και ουσιαστικά σηµατοδότησε την αρχή της πορείας του τόσο στο θέατρο όσο και στις µπουάτ της εποχής. Για σχεδόν είκοσι χρόνια, από το 1973 έως το 1992, εµφανιζόταν στου Μακρυγιάννη, στη θρυλική «Μέδουσα», έναν χώρο που ταυτίστηκε όσο λίγοι µε το όνοµά του, ενώ στη σκηνή βρέθηκε δίπλα σε µεγάλα ονόµατα της εποχής, όπως ο ∆ηµήτρης Χορν, η Ρένα Βλαχοπούλου και η Μάρω Κοντού, ερµηνεύοντας µεταξύ άλλων το τραγούδι «Κάθε κήπος».
Παράλληλα έκανε και τις πρώτες εµφανίσεις στον κινηµατογράφο, συµµετέχοντας, µεταξύ άλλων, στην ταινία «Ο τρίτος δρόµος» του Ιωνα Νταϊφά, µε πρωταγωνίστρια τη Μάρω Κοντού. Συνδυάζοντας την υποκριτική µε το τραγούδι, ο Μαρίνος παρουσίασε σταδιακά στην ελληνική σκηνή ένα διαφορετικό είδος διασκέδασης.
Μεταξύ άλλων συνεργάστηκε επί σειρά ετών µε τον ∆ηµήτρη ∆ανίκα, ενώ τραγούδια του έντυσαν µε στίχους σηµαντικοί δηµιουργοί, όπως η Λίνα Νικολακοπούλου, ο ∆ηµήτρης Ιατρόπουλος, ο Σταµάτης Κραουνάκης και η Νινή Ζαχά.
Ανθρωποι που συνεργάστηκαν µαζί του µιλούν για έναν καλλιτέχνη µε έντονη προσωπικότητα και σπάνια σκηνική ευφυΐα.
Τολµηρή στάση
Πέρα από την καλλιτεχνική πορεία, ο Γιώργος Μαρίνος υπήρξε και µια προσωπικότητα που προκάλεσε συζητήσεις για τη στάση του απέναντι σε κοινωνικά ζητήµατα. Σε µια εποχή ιδιαίτερα συντηρητική για τα ελληνικά δεδοµένα, υπήρξε από τους πρώτους γνωστούς ανθρώπους που µίλησαν δηµόσια για τον σεξουαλικό προσανατολισµό τους.
Ηδη από τα µέσα της δεκαετίας του 1960 είχε επιλέξει να µιλήσει ανοιχτά, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Εγώ, κύριε, είµαι οµοφυλόφιλος». Η δήλωση αυτή θεωρήθηκε εξαιρετικά τολµηρή για την εποχή, καθώς έσπαγε ένα ταµπού που µέχρι τότε παρέµενε σχεδόν αδιανόητο για δηµόσια πρόσωπα.
Ο ίδιος είχε αποκαλύψει ότι είχε µιλήσει για τον σεξουαλικό προσανατολισµό του στους γονείς του ήδη από την ηλικία των 16 ετών. Παράλληλα, είχε επισηµάνει ότι η δηµόσια παραδοχή της ταυτότητάς του τον έκανε να αισθάνεται ακόµη µεγαλύτερη ευθύνη για τη στάση και τη συµπεριφορά του απέναντι στο κοινό.
Ο έρωτας µε την Κατιάνα Μπαλανίκα
Παρά την ειλικρινή παραδοχή της οµοφυλοφιλίας του, ο ίδιος δεν έκρυψε ποτέ ότι ένας από τους σηµαντικότερους έρωτες της ζωής του υπήρξε η ηθοποιός Κατιάνα
Μπαλανίκα. Οι δύο καλλιτέχνες είχαν υπάρξει ζευγάρι για περίπου τέσσερα χρόνια, σε µια σχέση που άφησε έντονο αποτύπωµα στη ζωή τους. Ο Γιώργος Μαρίνος µιλούσε συχνά µε τρυφερότητα για εκείνη, περιγράφοντάς την ως έναν άνθρωπο που τον σηµάδεψε βαθιά. Οπως είχε εξοµολογηθεί σε συνεντεύξεις του, δεν θέλησε να προχωρήσει σε γάµο µαζί της ούτε να αποκτήσουν παιδιά, καθώς θεωρούσε ότι θα ήταν άδικο για ένα παιδί να βρεθεί αντιµέτωπο µε όσα χαρακτήριζε ως «αµαρτωλό» παρελθόν του.
Παρά τη λήξη της σχέσης τους, οι δρόµοι τους δεν χώρισαν ποτέ πραγµατικά. Οι δύο καλλιτέχνες συνέχισαν να διατηρούν στενή επαφή, τόσο φιλικά όσο και επαγγελµατικά, αποδεικνύοντας ότι η σχέση τους βασιζόταν σε βαθιά εκτίµηση.
Πώς βίωνε την καριέρα
Σε µια από τις πιο χαρακτηριστικές συνεντεύξεις του, το 2006, όταν τα φώτα της δηµοσιότητας είχαν αρχίσει να αποµακρύνονται από πάνω του, µιλούσε µε ειλικρίνεια για τη σχέση του µε τη δουλειά και το κοινό. «Εχω µάθει να χαίροµαι την αγάπη και την εκτίµηση του κοινού. Παλιά ήµουν θύµα της ανασφάλειάς µου. Θέλω να πω, την καριέρα µου την έχω κάνει, δεν διεκδικώ πλέον κάτι. Είναι ψυχολογική η ανάγκη µου να δουλέψω, δεν είναι οικονοµική».
Τα επόµενα χρόνια ο Γιώργος Μαρίνος διατήρησε επαφή µε λίγους ανθρώπους που στάθηκαν στο πλευρό του επί δεκαετίες.
Στην ίδια συνέντευξη είχε µιλήσει και για την περίοδο της µεγάλης επιτυχίας του στη νυχτερινή Αθήνα και για την έκπληξη που ένιωσε όταν νεότερες γενιές θεατών άρχισαν να ανακαλύπτουν ξανά τις παραστάσεις του. «Μέσα σε αυτό το τουρλουµπούκι που είναι η νύχτα και το ελληνικό τραγούδι, αφού µου κάνει κέφι, είπα ας βγω. Το µόνο που φοβόµουν ήταν να µην εκτεθώ.
Και ξαφνικά το µαγαζί ήταν ασφυκτικά γεµάτο, κάθε µέρα. Υπήρχε µία γενιά, µεταξύ 25-35, που δεν µε είχε δει, είχε εικόνα µου µόνο από την τηλεόραση. Μου έλεγαν οι φίλοι µου ότι οι νέοι µ’ αγαπάνε, αλλά δεν περίµενα να ανταποκριθούν έτσι».
Το «αντίο» της Μενδώνη
Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε κύµα συγκίνησης στον καλλιτεχνικό και πολιτικό κόσµο. Η υπουργός Πολιτισµού Λίνα Μενδώνη σε δήλωσή της αναφέρθηκε στην καθοριστική συµβολή του στην ελληνική ψυχαγωγία. «Με µεγάλη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Γιώργου Μαρίνου, ενός εµβληµατικού καλλιτέχνη που ξεδίπλωσε ακέραιο το ταλέντο του και αγαπήθηκε όσο λίγοι από το µεγάλο κοινό», ανέφερε µεταξύ άλλων, επισηµαίνοντας ότι ο ίδιος υπήρξε «ο πρώτος -και διαχρονικά το πρότυποΕλληνας διασκεδαστής», ένας αυθεντικός σόουµαν που συνδύαζε µοναδικά την υποκριτική, τη µίµηση, τη µουσική και το τραγούδι.
Η υπουργός Πολιτισµού στάθηκε επίσης στη σηµασία της δηµόσιας στάσης του Μαρίνου σε κοινωνικά ζητήµατα, τονίζοντας ότι ήταν από τους πρώτους ανθρώπους της δηµόσιας ζωής που µίλησαν ανοιχτά για την προσωπική ζωή τους, αψηφώντας στερεότυπα και συµβάλλοντας στην αποδοχή και την ανοχή στην ελληνική κοινωνία.
Η παρακαταθήκη
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε αποσυρθεί από τα φώτα της δηµοσιότητας. Ζούσε πιο ήσυχα, µακριά από την έντονη κοινωνική ζωή που τον χαρακτήριζε για δεκαετίες, ενώ αντιµετώπιζε προβλήµατα υγείας. Παρά την αποµάκρυνσή του από τη δηµόσια σκηνή, η επιρροή που άσκησε στο ελληνικό θέαµα παρέµεινε ισχυρή. Πολλοί καλλιτέχνες της επόµενης γενιάς αναγνώριζαν σε εκείνον έναν πρωτοπόρο που άνοιξε δρόµους για µια πιο ελεύθερη και θεατρική µορφή ψυχαγωγίας. Με τον θάνατό του κλείνει ένα σηµαντικό κεφάλαιο της ελληνικής διασκέδασης.
Ο Γιώργος Μαρίνος δεν υπήρξε απλώς ένας τραγουδιστής ή ένας ηθοποιός, αλλά µια προσωπικότητα που διαµόρφωσε ολόκληρη εποχή. Με την έντονη σκηνική παρουσία του, την αιχµηρή σάτιρα και την τόλµη να εκφράζεται χωρίς φόβο, άφησε πίσω του µια κληρονοµιά που δύσκολα θα ξεχαστεί.
Της Χρύσας Παλιεράκη
Κυριακάτικη Απογευματινή
