Κάποτε ήταν τα ρολόγια. Τα αυτοκίνητα. Για τους άνδρες, τα σύμβολα συνώνυμα του status δεν έχουν αλλάξει και πολύ. Και για τις γυναίκες; Μετά την υπερβολή των εμμονικών λογοτύπων της δεκαετίας του ’80 και της «ήρεμης πολυτέλειας», η εποχή επιβάλλει ξανά, μέσα από το Instagram και το TikTok, υπερμεγέθεις τσάντες ή μινιατούρες που προδίδουν προέλευση, τιμή και οίκο, όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά. Κι αν τελικά δεν πρέπει κανείς να προκαλεί, ειδικά σήμερα και με όσα συμβαίνουν, στον εργασιακό χώρο είναι προτιμότερο να εμφανίζεται κάποιος με μια «στολή». Παπούτσια, τσάντες και αξεσουάρ καλοφτιαγμένα, αλλά χωρίς να μαρτυρούν ότι έχουν κοστίσει μια περιουσία. Γιατί το να φοράς designer ρούχα στη δουλειά, με εμφανή λογότυπα και brands, ίσως τελικά να στέλνει λάθος μηνύματα. Όχι μόνο για το εισόδημα, αλλά και για το background, τις προτεραιότητες και τον τρόπο ζωής.
Τι μπορεί να καταλάβει κανείς για μια γυναίκα που κρατά μια τσάντα Prada; Ή Hermès; Και για έναν άνδρα που επιμένει να εμφανίζεται καθημερινά στο γραφείο με σινιέ ζώνες, πουκάμισα Ralph Lauren και Armani, εκθέτοντας εμμονικά τις ετικέτες; Θυμάμαι τη βοηθό της Carrie Bradshow στο «Sex and the city», που μάζευε χρήματα για να νοικιάσει μια τσάντα Louis Vuitton, μέχρι που το «αφεντικό» της, Sarah Jessica Parker, της έκανε το αξεσουάρ των ονείρων της δώρο.
Είναι όπως στο σχολείο με τη στολή. ∆εν προκαλείς για να μη σε προκαλέσουν. Αυτός ήταν πάντα ο άγραφος κανόνας. Σε μια έξοδο ή σε μια προσωπική επιλογή φυσικά και είναι ελεύθερος κανείς να φορέσει ό,τι θέλει και τον εκφράζει. Μπορείς να φοράς το ρολόι που σου αρέσει, να επιλέγεις ρούχα σχεδιαστών και οίκων που σε ευχαριστούν, αλλά χωρίς να τα «φωνάζεις» ή να προκαλείς. Με την υπερπληροφόρηση και τον συνεχή βομβαρδισμό από λογότυπα, Chanel, Dior, Balenciaga, Givenchy, Jacquemus, δεν μπορείς παρά να απορείς και να βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα. Οι άνθρωποι συχνά αντιλαμβάνονται ότι μια τσάντα δεν είναι των 200 ευρώ και έτσι δημιουργούνται εικασίες, παρεξηγήσεις και παράλληλες αφηγήσεις. Μπορεί κάποιος να αγαπά τη μόδα, να έχει «κληρονομήσει» ρούχα και αξεσουάρ, να επενδύει σε vintage θησαυρούς. Όμως όταν κάποιος συνδέεται καθημερινά με μια τσάντα Louis Vuitton των 2.000 ευρώ, ειδικά σε επαγγελματικό περιβάλλον, ίσως να τον απασχολεί τι σκέφτονται οι συνάδελφοί του.
Τι μπορεί να σημαίνει μια ακριβή τσάντα στον χώρο εργασίας; Για κάποιους, αντιεπαγγελματισμός ή εσφαλμένες υποθέσεις για το εισόδημα. Ίσως γι’ αυτό όλο και περισσότεροι επιλέγουν να αφήνουν στο σπίτι οτιδήποτε θεωρούν πως μπορεί να προκαλέσει, αποφεύγοντας ανεπιθύμητες, συχνά υποσυνείδητες, αρνητικές αντιλήψεις από τους άλλους. Και παρότι μπορεί να ακούγεται παράλογο ότι μια πολυτελής τσάντα θα μπορούσε να κοστίσει σε κάποιον μια προαγωγή ή μια αύξηση, δεν είναι κάτι που αποκλείεται να συμβεί. Ακόμη κι αν ο πραγματικός λόγος δεν γίνει ποτέ γνωστός.
Ο φθόνος παραμονεύει. Έχουν γίνει και σχετικές έρευνες. Τι δείχνουν; Ότι κάποιοι δηλώνουν λιγότερες πιθανότητες να συνεργαστούν με άτομα που φαίνεται να έχουν υψηλό status, φορώντας, για παράδειγμα, πολυτελή ρούχα και αξεσουάρ. Ειδικά στον χώρο εργασίας, λοιπόν, είναι συχνά προτιμότερο να παραμένει κανείς διακριτικός και να μην τραβά την προσοχή.
Και εδώ οι κανόνες δεν είναι ίδιοι για άνδρες και γυναίκες. Ο σεξισμός εξακολουθεί να παραμονεύει σε κάθε δίλημμα που αφορά εξέλιξη, αύξηση ή προαγωγή, καθώς οι υποθέσεις που βασίζονται στην εμφάνιση επηρεάζουν δυσανάλογα τις γυναίκες.
Αυτό δεν σημαίνει, φυσικά, ότι μια γυναίκα, ή μια νέα επαγγελματίας που ξεκινά τώρα, δεν μπορεί να φορέσει κάτι ακριβό στο γραφείο. Το πλαίσιο είναι ο βασικός παράγοντας. ∆εν είναι δική μας ευθύνη να διαχειριζόμαστε το πώς μπορεί να νιώθει κάποιος άλλος για την τσάντα μας. Μεγαλύτερη σημασία έχουν όσα λέμε, ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε, ο τρόπος που ντυνόμαστε και επικοινωνούμε.
Ευτυχώς υπάρχει και η αντίθετη άποψη: να δείχνεις τη φιλοδοξία σου σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο, να ντύνεσαι για τη δουλειά που θέλεις και όχι αυτή που έχεις, να ντύνεσαι σαν να πρόκειται να γίνεις CEO. Οπότε, γιατί να μη φοράς designer ρούχα και αξεσουάρ;
Η χρυσή τομή βρίσκεται κάπου στη μέση. Να τιμάς τόσο τον εσωτερικό όσο και τον εξωτερικό σου κόσμο. Να επενδύεις σε ποιοτικές υφές χωρίς να επιδιώκεις να βρίσκεσαι στο επίκεντρο. Οι έντονες αποχρώσεις είναι θέμα προσωπικότητας και αυτή είναι μια διαφορετική συζήτηση, όπως και το ζήτημα της «στολής» εργασίας, των προκλητικών ρούχων, των μίνι, των εφαρμοστών ή των αποκαλυπτικών επιλογών.
Μια πολυτελής τσάντα στέλνει διαφορετικό μήνυμα από μια γκαρνταρόμπα με ρούχα. Ρούχα αλλάζεις κάθε μέρα. Μία ακριβή τσάντα μπορεί να είναι δώρο. Αν όμως εμφανίζεσαι καθημερινά με T-shirts, παλτό, σακάκια, φορέματα, κοστούμια με εμφανή λογότυπα, τότε πιθανότατα πρόκειται για προσωπική επιλογή και επένδυση. Πώς γράφεται η σιωπή της πολυτέλειας στο γραφείο; Χωρίς CC και BB ή LV μονογράμματα. Με ετικέτες καλά κρυμμένες.
Κυριακάτικη Απογευματινή
