Πρόσφατα, η Μαρία Κορινθίου, καµαρωτή καµαρωτή, αναφέρθηκε στον τωρινό της σύντροφο, Γιώργο Καραθανάση, δηλώνοντας πως τη διεκδίκησε και δυναµικά και κοµψά. Κάπως έτσι µας ήρθαν στο µυαλό αρσενικά παλαιάς κοπής, που φλερτάρουν -δίχως φόβο, πλην όµως µε πάθος- και συγχρόνως είναι ευγενή. Είτε σε σχέση είτε παντρεµένοι είτε απλώς και µόνο ενόσω συνοδεύουν µια γυναίκα, την τιµούν µε την παρουσία τους, «απογειώνοντάς» την: θα της ανοίξουν την πόρτα, θα της ανάψουν το τσιγάρο, θα συµπεριφερθούν εν ολίγοις µε αβρότητα. Και θα την προστατεύσουν. Χωρίς να περάσουν στο άλλο άκρο και να γίνουν «γλυκεροί». Θα τηρήσουν το µέτρον (άριστον), παραµένοντας περήφανοι και αξιοπρεπείς· καµία γυναίκα δεν ζητάει δουλοπρεπές πλάσµα δίπλα της, πολύ περισσότερο στο κρεβάτι της, αλλά ελεύθερους, αυτόφωτους άντρες.
Στις µέρες µας, το αρσενικό παλαιάς κοπής δεν µεταφράζεται σε εκείνο που θέλει το θηλυκό «δούλα και κυρά», εσώκλειστο, να ασχολείται µε τα οικιακά και µε τα παιδιά µόνο: θα δείξει τον θαυµασµό του σε εκείνη και στα επιτεύγµατά της και ανοιχτά, θα την καµαρώσει και δεν θα την προσβάλει ποτέ δηµοσίως. Κι ας σφάλλει. Αν χωρίσουν, δεν θα εκθέσει λεπτοµέρειες – τα εν οίκω µη εν… Τύπω. Υπάρχουν τέτοιοι κύριοι, που µετουσιώνουν σε καθηµερινότητα (και) το µότο-κλισέ του Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα, «τα λόγια που δεν αντιστοιχούν σε πράξεις είναι ανάξια λόγου»; Που σε κάνουν να νιώθεις βασίλισσα µε τα χαρίσµατά τους, είναι-δεν είναι κροίσοι; Που τους διακρίνει ένα τσακ (ή περισσότερα) ιπποτισµού, κι ας ακουστεί ανόητο ίσως, ρετρό και ό,τι άλλο βγαλµένο από παλιότερες, ροµαντικές εποχές, που µοιάζουν, στο σκληρό χάος που ζούµε, σαν να µην υπήρξαν ποτέ; Σαν παραµύθια που ξεπήδησαν από χείλη παππούδων οι οποίοι θέλησαν να µας χρυσώσουν το χάπι;
Η «Κυριακάτικη Απογευµατινή» στην τωρινή της υπόθεση εργασίας στέκεται κατ’ αρχάς στον Κωνσταντίνο Καζάκο, ο οποίος -ευτυχώς- µοιάζει και στα χαρακτηριστικά του προσώπου και στον χαρακτήρα µε τον πατέρα του, Κώστα Καζάκο: έναν αυθεντικό gentleman, για όσους είχαµε την τύχη να τον γνωρίσουµε. Λιγότερο έως καθόλου εκκωφαντικός (ο αξέχαστος ηθοποιός συχνά τα έλεγε «τσεκουράτα»), πειθαρχηµένος, ευαίσθητος, ο Κωνσταντίνος δεν έδωσε συνέχεια στους τόνους µελάνης που χύθηκαν µε τη λήξη του γάµου του µε την Ιωάννα Μαρτζούκου: το φινάλε του(ς) κόσµησε ποικίλα έντυπα… διακοσµητικά, διότι δηλώσεις εκατέρωθεν, πολλώ δε µάλλον αρνητικές, απλώς δεν υπήρξαν. Στα τέλη του 2023-αρχές 2024 πληροφορηθήκαµε επανασύνδεση µε την πρώην σύζυγό του, αλλά µετά σιωπή. Τον Μάρτιο τον είδαµε στο θέατρο («Αγουρα Κεράσια») µε τη µητέρα της κόρης του, Τζένης, την πρώτη του σύζυγο, Τάνια Τρύπη, εµφανώς ευδιάθετο. Παρότι µακριά δεκαετίες πια, νοιάζονται ο ένας τον άλλον: εξακολουθεί να υφίσταται αλληλεκτίµηση, αλληλοσεβασµός, αγάπη.
Επεται ο γιος ακόµα µιας εµβληµατικής προσωπικότητας, του Νίκου Κούρκουλου. Ο Αλκις Κούρκουλος, που δεν ζει χωρίς µουσική -το προσυπογράφουµε, άλλωστε «το ’χει» και µε την κονσόλα ασυζητητί-, την προηγούµενη σεζόν έκανε εµφάνιση στη σειρά του επιστήθιου επί µακρόν φίλου του Λάµπη Ζαρουτιάδη («Απαραίτητο Φως»). Και µετά, µε τη σειρά του, σιώπησε, αυτό ήταν. Και όταν είχε σχέση µε τη συνάδελφό του Ευγενία ∆ηµητροπούλου και νωρίτερα και τώρα, που εξακολουθεί ο δεσµός του µε την ερµηνεύτρια ∆ήµητρα Σταθοπούλου, µε την οποία τους έχουµε πετύχει και στο «Παπάκι» στον Χολαργό, δεν αυτοδιαφηµίζεται. Με την εκλεκτή του προτιµούν µετρηµένες, ήσυχες παρέες. Τελευταία δηµόσια, στη σκιά των παπαράτσι, τους είδαµε τον Νοέµβριο σε θεατρική πρεµιέρα. Εκείνος στέκεται βράχος δίπλα της, τη στηρίζει στην εργασία της και µονοιασµένοι συµπορεύονται, τιµώντας ο ένας τον άλλον.
Στο Νο 3, ο Γιάννης Στάνκογλου. Υστερα από µια φουλ σεζόν («Grand Hotel» και δύο θεατρικά), ξεκουράζεται λίγο και ταξιδεύει και µε την παρέα του και µε τα παιδιά του και στην αγαπηµένη του Κίµωλο και αλλού. Φειδωλός στις αναφορές για τα προσωπικά του, πάντα σέβεται τον άνθρωπο που είναι µαζί του, ιδίως αν έχει αλλεργία στους προβολείς. Η Αλίκη ∆ανέζη-Κνούτσεν, µε την οποία έχουν αποκτήσει τα δύο παιδιά τους, ποτέ δεν ήταν του θεαθήναι, τα κοσµικά events δεν της έλεγαν τίποτα. Οταν βγήκε το διαζύγιο, κανείς δεν πρόσαψε το παραµικρό στον άλλο, κάτι που τους ενισχύει στα µάτια τα δικά σας, τα δικά µας και όλων εντέλει. Εκείνος µίλησε για το φινάλε όταν πια είχε παρέλθει µεγάλο διάστηµα, υπερτονίζοντας την εξαιρετική σχέση που διατηρούν. Η ευγένεια είναι θέµα αγωγής και αυτό ακριβώς έχουν µεταλαµπαδεύσει στο κοριτσάκι και στο αγοράκι τους.
Με Cohiba και ήχους Σινάτρα
Περνάµε σε έναν κύριο πασίγνωστο στους κοσµικούς, καλλιτεχνικούς, πολιτικούς, επιχειρηµατικούς κύκλους των Αθηνών. Ο «διάδοχος του Ζάχου Χατζηφωτίου», µπον βιβάν… καθ’ έξιν, είναι ο Αλεξανδρινός «sir Takis», Παναγιώτης Γρηγορίου. Στο iconic κουρείο του στο Κολωνάκι, µε την επωνυµία «1900 The Barber Shop», σε ταξιδεύει µε «vintage, τίποτα δεν είναι ρεπλίκα», όπως θα µας πει, έπιπλα και µπιµπελό. Και αυτό είναι µόνο η αρχή. Εκεί µπορεί να δεις από τον Ζαν Πολ Γκοτιέ µέχρι τον Σάκη Ρουβά, τον Αλέξανδρο Μπουρδούµη, τον Βασίλη Χαραλαµπόπουλο, τον Νάνο Βαλαωρίτη παλαιότερα, καθώς κατακτά τους πάντες -και την ιντελιγκέντσια- µε τη φωτεινή αύρα του. Οι πελάτες του κάθονται αναπαυτικά σε µεγαλόπρεπες, επιβλητικές δερµάτινες πολυθρόνες των αρχών του περασµένου αιώνα, ενώ από το πικάπ ακούγεται Φρανκ Σινάτρα, Σαρλ Αζναβούρ…
Κι εκείνος, πανευτυχής γαρ στη «λέσχη», το «αρσενικό ησυχαστήριό» του, όπως θα µου περιγράψει τον χώρο του, κερνώντας τους καπνιστό ουίσκι Lagavulin 16άρι και πούρα Cohibas, απολαµβάνει το ότι είναι ο δανδής των παλαιάς κοπής αρσενικών: φοράει ρεντιγκότα, παπιγιόν, γιλέκο, αφήνει µούσι, κοτσίδα. Σε άσχετες ώρες, νωρίς το απόγευµα για παράδειγµα, µπορεί να τον πετύχεις να παίζει σκάκι απερίσπαστος από τους κάθε λογής θορύβους του κέντρου της πόλης στις «ΚOTEΣ» (πρώην «Booze»), στην Κολοκοτρώνη, παρασυρµένο σε σκοτεινές, underground µελωδίες… Επενδύει σε ασυνήθιστο µεν, εµπνευσµένο δε lifestyle, θυµίζοντάς µας κάτι από Χιου Τζάκµαν στο απολαυστικό «Kate and Leopold» µε τη Μεγκ Ράιαν: από την αρχή του 20ού αιώνα πέτυχε άλµα στη Νέα Υόρκη του παρόντος, ερωτεύτηκαν κι έστησαν από τις πιο ροµαντικές ταινίες όλων των εποχών. Ο Παναγιώτης, είτε σε φωτογραφίσεις είτε σε συνεντεύξεις είτε οπουδήποτε, σε εξιτάρει µε την κοµψότητα και το όλο attitude του, ενσαρκώνοντας αυθεντικό αριστοκράτη άλλων καιρών.
∆εν θα παραλείψουµε -εξυπακούεται- τον Νίκο Αλιάγα. Ο «Βeau Grec» παραµένει από τους δηµοφιλέστερους στη γαλλική τηλεόραση, αλλά ο πυλώνας του συνοψίζεται σε µία λέξη, την οικογένειά του. Απ’ όταν παντρεύτηκε την Τίνα Γρηγορίου, έχει µιλήσει ελάχιστα για τα προσωπικά του. Οχι δηλαδή ότι προ γάµου υπήρξε χείµαρρος – απεναντίας. Είναι εκεί κοντά της και, όπως και εκείνη, έτσι κι εκείνος, τη στηρίζει στα πάντα. Φυσικά, όταν µπορεί, πρώτη και καλύτερη λάµπει στα βερνισάζ των φωτογραφικών του εκθέσεων, καµαρώνοντάς τον.
Gentlemen
Από την αλλοδαπή, Αντόνιο Μπαντέρας, Tζουντ Λο, Τζέραρντ Μπάτλερ (έχουµε και την τριετή εµπειρία της Ελληνίδας µοντέλου Σοφίας Χαρµαντά κοντά του, που µένει µόνιµα στην Αµερική και κατά καιρούς τον αποθεώνει), ο «δικός µας» -εδώ και χρόνια πλέον- Τοµ Χανκς και ο ένας και µοναδικός, το role model σερ Μάικλ Κέιν, συµπληρώνουν τη λίστα. Επιβάλλεται ειδική αναφορά στον Κέιν, αυτόν τον καταπληκτικό ηθοποιό που µε τις ερµηνείες του αναδείκνυε ακόµα και τα πιο φτηνά φιλµ, πείθοντάς σε ότι «έπρεπε» να τα δεις: από τους µεγαλύτερους gentlemen όλων των εποχών, καλοζωιστής, κοκέτης και… αλήτης, ωστόσο το δεύτερο µε την έννοια που θέλουν οι γυναίκες, καθώς µε το ακαταµάχητο βλέµµα του µπορούσε να γδύσει µέσα σε δευτερόλεπτα όποια στεκόταν απέναντί του, φλερτάροντάς την χωρίς καν να αρθρώσει λέξη. ∆ιαβάζω σε άρθρο βρετανικού εντύπου ότι κυρίες που υπέκυψαν στη γοητεία του ντρέπονταν να τον κοιτάξουν. ∆εν είχε να κάνει µε το αν «έλιωναν» για εκείνον ή όχι, αλλά µε τον «απόλυτα αρσενικό» τρόπο που τις κοίταζε, «σκανάροντας», «ακτινογραφώντας» τις. Εκείνος το γνώριζε και, προφανώς, το απολάµβανε. Μέχρι που στις 8.1.1973 παντρεύτηκε τη Σακίρα (του), αυτή την εξωτική καλλονή που ερωτεύθηκε παράφορα σε µια διαφήµιση καφέ στην τηλεόραση… Από τότε µέχρι σήµερα, είναι ένα σώµα, µία ψυχή.
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»
