Οι πρώτες αυξήσεις στους καθαρούς µισθούς είναι πλέον ορατές και µετρήσιµες. Η νέα φορολογική κλίµακα µείωσε την παρακράτηση φόρου και έδωσε ουσιαστική ανάσα σε εκατοµµύρια µισθωτούς, µε τις οικογένειες µε παιδιά και τους νέους εργαζόµενους να βλέπουν τις µεγαλύτερες ενισχύσεις στις αποδοχές τους. Πίσω όµως από τους αυξηµένους αριθµούς στους τραπεζικούς λογαριασµούς αναδύονται κρίσιµα ερωτήµατα. Οπως, για παράδειγµα, πόσο διατηρήσιµες είναι αυτές οι ελαφρύνσεις, πόσο κοντά φέρνουν τη χώρα στα ευρωπαϊκά δεδοµένα και αν τελικά ο πληθωρισµός απειλεί να «ροκανίσει» τα οφέλη πριν αυτά εδραιωθούν. Το στοίχηµα δεν είναι µόνο η µείωση των φόρων, αλλά η διάρκειά της.
Από τα τέλη Ιανουαρίου, εκατοµµύρια µισθωτοί διαπίστωσαν ότι οι αποδοχές τους αυξήθηκαν, αποτέλεσµα της µείωσης της παρακράτησης φόρου που έφερε η νέα φορολογική κλίµακα. Οι µεγαλύτερες αυξήσεις καταγράφηκαν στις οικογένειες µε παιδιά και ετήσιο εισόδηµα άνω των 20.000 ευρώ, αλλά και στους νέους ηλικίας έως 30 ετών, καθώς οι συντελεστές φορολόγησης των εισοδηµάτων τους περιορίστηκαν αισθητά.
Οι µειώσεις φόρων, που πάντα είναι καλοδεχούµενες, δεν αναιρούν το γεγονός ότι η ελληνική φορολογική πραγµατικότητα εξακολουθεί να απέχει σηµαντικά από τον τρόπο µε τον οποίο αντιµετωπίζονται οι φορολογούµενοι και κυρίως οι οικογένειες, στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΟΟΣΑ.
Σύµφωνα µε τα στοιχεία του ΟΟΣΑ,για τις οικογένειες µε δύο παιδιά η συνολική φορολογική επιβάρυνση στην Ελλάδα (φόροι και εισφορές) ανέρχεται στο 37,3%. Το ποσοστό αυτό είναι κατά πολύ µεγαλύτερο από τον µέσο όρο του ΟΟΣΑ, που κυµαίνεται περίπου στο 25,7%. Με βάση τις αλλαγές που τέθηκαν σε ισχύ και αποτυπώθηκαν ήδη στους τραπεζικούς λογαριασµούς των φορολογουµένων, το 2026 η επιβάρυνση αυτή αναµένεται να περιοριστεί µόλις κατά 2 – 2,5 ποσοστιαίες µονάδες, διαµορφούµενη περίπου στο 35%. Με άλλα λόγια, ακόµη και µετά τις ελαφρύνσεις, η σύγκλιση µε τον µέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ παραµένει µια µακροπρόθεσµη και όχι άµεση προοπτική.
Την εικόνα αυτή επιβεβαιώνουν και τα πρόσφατα στοιχεία του ΚΕΦΙΜ (Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών), σύµφωνα µε τα οποία η Ελλάδα βρίσκεται σήµερα στη δεύτερη θέση µεταξύ των κρατών µελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης ως προς την πραγµατική φορολογική επιβάρυνση της εργασίας, πίσω µόνο από την Ιταλία. Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι, παρά τη δηµοσιονοµική σταθεροποίηση που έχει επιτευχθεί, η χώρα εξακολουθεί να στηρίζεται σε ένα φορολογικό µοντέλο που επιβαρύνει έντονα τους εργαζόµενους και τα νοικοκυριά, διατηρώντας σε µεγάλο βαθµό τη λογική του µνηµονιακού µοντέλου φορολόγησης των εισοδηµάτων.
Παράλληλα, υπάρχει ο κίνδυνος τα οφέλη από τις πρόσφατες αλλαγές να περιοριστούν σταδιακά. Ο λόγος είναι ο επίµονος πληθωρισµός, ο οποίος σύµφωνα
µε τα στοιχεία της Eurostat διαµορφώθηκε τον ∆εκέµβριο του 2025 στο 2,9%.
Στην πράξη, οι φορολογικές ελαφρύνσεις θα βρεθούν αντιµέτωπες µε τον τιµάριθµο. Αν ο πληθωρισµός παραµείνει στα ίδια επίπεδα, η πραγµατική αξία των αυξήσεων στους καθαρούς µισθούς θα διαβρωθεί, περιορίζοντας τα οφέλη για τους φορολογούµενους.
Η νέα φορολογική κλίµακα, µε ελαφρύνσεις για όλους όσοι πληρώνουν σήµερα φόρο, ήταν ουσιαστικά αναγκαία και κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, µε σηµαντικά οφέλη ιδίως για τις οικογένειες που έχουν παιδιά. Ωστόσο, για να διατηρηθούν τα οφέλη αυτά στον χρόνο θα έπρεπε να συνοδευθούν από την ετήσια τιµαριθµική αναπροσαρµογή της φορολογικής κλίµακας. ∆ιαφορετικά, το ενδεχόµενο σε λίγα χρόνια να χαθούν σταδιακά οι ελαφρύνσεις και τα κέρδη από τη νέα κλίµακα είναι κάτι περισσότερο από ορατό.
Τι χάνει όµως ο φορολογούµενος από τη µη τιµαριθµοποίηση της φορολογικής κλίµακας; Καθώς ο πληθωρισµός αυξάνεται, η αγοραστική αξία του εισοδήµατος µειώνεται. Με την τιµαριθµική αναπροσαρµογή, τα όρια των φορολογικών κλιµακίων µεταφέρονται προς τα πάνω, κατά ποσοστό αντίστοιχο µε τον πληθωρισµό. Για παράδειγµα, σε περίπτωση αναπροσαρµογής 3%, το πρώτο φορολογικό κλιµάκιο θα αυξανόταν από τα 10.000 στα 10.300 ευρώ και αντίστοιχα όλα τα επόµενα, χωρίς να χάνονται τα οφέλη της νέας κλίµακας λόγω της επιµονής του τιμαρίθμου.
Στην Ευρώπη
Σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, η προστασία των φορολογουµένων από τον πληθωρισµό είναι θεσµοθετηµένη. Η Γαλλία, η Ολλανδία και το Βέλγιο εφαρµόζουν αυτόµατο µηχανισµό τιµαριθµοποίησης της φορολογικής κλίµακας, ενώ στην Ισπανία η τιµαριθµοποίηση εφαρµόζεται κατά περίπτωση, συχνά σε περιφερειακό επίπεδο, όπως στην Καταλονία.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγµα της Γαλλίας, όπου ο νόµος προβλέπει ότι κάθε χρόνο οι φορολογικές κλίµακες για τον φόρο εισοδήµατος επαναξιολογούνται ώστε να προσαρµόζονται στις µεταβολές του δείκτη τιµών. Για το φορολογικό έτος 2025, η κλίµακα αναπρο σαρµόστηκε κατά 1,8% λόγω του πληθωρισµού, ενώ το 2024 είχε προηγηθεί αναπροσαρµογή κατά 4,8% για τα εισοδήµατα του 2023. Οι φορολογικοί συντελεστές δεν µεταβάλλονται, προσαρµόζονται µόνο τα όρια των κλιµακίων, αποτρέποντας τη «σιωπηλή» αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης.
Κυριακάτικη Απογευματινή
