Σημαντική δικαστική δικαίωση για τους δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη φέρνει η απόφαση της πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, η οποία έκρινε ότι οι τόκοι στα «κόκκινα» δάνεια πρέπει να υπολογίζονται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου της οφειλής. Η απόφαση ελήφθη κατά πλειοψηφία 35 έναντι 12, υιοθετώντας τη θέση των δανειοληπτών και απορρίπτοντας τα επιχειρήματα τραπεζών και εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων.
Πλέον, αναμένεται η καθαρογραφή της απόφασης, ώστε να δημοσιοποιηθεί αναλυτικά το σκεπτικό των ανώτατων δικαστών, το οποίο αναμένεται να αποτελέσει οδηγό για χιλιάδες υποθέσεις υπερχρεωμένων νοικοκυριών σε όλη τη χώρα.
Πώς έφτασε το ζήτημα στην Ολομέλεια
Το θέμα τέθηκε ενώπιον της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου μετά από προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων. Το ερώτημα αφορούσε το αν το επιτόκιο των μηνιαίων δόσεων, στο πλαίσιο του νόμου Κατσέλη, πρέπει να υπολογίζεται στο σύνολο της οφειλής ή ξεχωριστά σε κάθε μηνιαία δόση.
Σύμφωνα με πληροφορίες, καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της απόφασης έπαιξε η εισαγγελική πρόταση της τότε Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Γεωργίας Αδειλίνη, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στα τέλη Φεβρουαρίου 2025. Υπέρ της ίδιας ερμηνείας φέρεται να τάχθηκε και ο εισηγητής της υπόθεσης, ενισχύοντας τη γραμμή που τελικά επικράτησε.
Παράλληλα, ο αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Σωτήρης Πλαστήρας φέρεται να υποστήριξε τη λύση που ευνοεί τους δανειολήπτες, προτείνοντας τον υπολογισμό των οφειλόμενων τόκων με βάση τη μηνιαία δόση και όχι το συνολικό ποσό της οφειλής.
Ο σκοπός του νόμου
Η τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου είχε επισημάνει ότι ο συγκεκριμένος τρόπος υπολογισμού των τόκων εναρμονίζεται πλήρως με τον βασικό σκοπό του νόμου Κατσέλη. Όπως είχε τονίσει, προτεραιότητα αποτελεί η αντιμετώπιση των σοβαρών οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων που προκάλεσε η υπερχρέωση φυσικών προσώπων, καθώς και η ουσιαστική ανακούφιση των υπερχρεωμένων δανειοληπτών.
Στο επίκεντρο, σύμφωνα με την ίδια, βρίσκεται η διασφάλιση της αξιοπρεπούς διαβίωσης του οφειλέτη και της οικογένειάς του, μέσα από μια ισορροπία ανάμεσα στη μεγαλύτερη δυνατή ικανοποίηση των πιστωτών και στη βασική προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
