Διπλές αυξήσεις έως και 25% στους μισθούς 2.500.000 υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα, φέρνει η συμφωνία των κοινωνικών εταίρων για την επέκταση των κλαδικών συμβάσεων, που αναμένεται να υπερψηφιστεί από τη Βουλή εντός της εβδομάδας. Εκτός από το άνοιγμα των κλαδικών αυξήσεων, οι οποίες θα κυμαίνονται μεταξύ 6% και 12%, στο μισθολογικό σκέλος θα συμβάλλει η επαναφορά επιδομάτων που είχαν εξαιρεθεί από τη μετενέργεια μετά το 2012 -λόγω μνημονίων- και τα οποία στην ουσία είχαν καταργηθεί, και αφορούν:
– Το επίδομα γάμου.
– Τα ειδικά επιδόματα εργασίας σε υπολογιστή, ισολογισμών κ.λπ.
– Τις πρόσθετες άδειες που περιγράφονται στις κλαδικές συμβάσεις.
– Τις όποιες ειδικές ρυθμίσεις ωραρίου και απασχόλησης, ανάλογα με τον κλάδο.
– Τα επιδόματα που ίσχυαν μέχρι σήμερα επί του βασικού μισθού, όπως το επίδομα ωρίμανσης (δηλαδή τα έτη απασχόλησης ως στατικό στοιχείο, καθώς δεν άλλαζαν με τα χρόνια) και το επίδομα σπουδών, δηλαδή πτυχίου.
– Σε όλες τις υπόλοιπες παροχές, όπως επιδόματα βρεφονηπιακά, κατασκηνώσεων, σπουδών τέκνων κ.λπ.
Έσπασε το ρόδι
Τον τόνο για την αύξηση του βασικού μισθού μέσω συμβάσεων έδωσε η Alpha Bank, η οποία μεταβάλλει τον εισαγωγικό της ΟΤΟΕ από τα 1.100 ευρώ στα 1.600. Το κενό αυτό εν μέρει καλύπτουν σε ορισμένους κλάδους οι επιχειρησιακές συμβάσεις, στις οποίες η καταβολή των επιδομάτων γινόταν κατά περίπτωση, ενώ ειδικά από το επίδομα γάμου έμειναν αποκλεισμένοι πάνω από 300.000 εργαζόμενοι.
Το «ξεπάγωμα» των συλλογικών συμβάσεων σηματοδοτεί: πρώτον, την επαναφορά των κοινωνικών εταίρων ως βασικών διαπραγματευτών στην αγορά εργασίας για τα μισθολογικά και θεσμικά ζητήματα των εργαζόμενων και, δεύτερον, την επανεκκίνηση του διαλόγου για την υπογραφή κλαδικών συμβάσεων με ουσιαστικές αυξήσεις μισθών που θα είναι πολύ πιο πάνω από τον εκάστοτε κατώτατο μισθό.
Οι αυξήσεις που θα φέρουν οι συλλογικές συμβάσεις θα είναι πάνω από 10% στις βασικές αποδοχές και μαζί με τα επιδόματα μπορεί να φτάνουν έως και 25% πάνω από τον εκάστοτε κατώτατο μισθό, σε κλάδους, όπως οι μεταφορές, ο τομέας των επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών και των εμπορικών καταστημάτων, που έληξαν από το 2012, χωρίς να ανανεωθούν. Αυξήσεις θα φέρουν και οι συμβάσεις από τον βιομηχανικό κλάδο που επίσης δεν έχουν υπογραφεί τα τελευταία χρόνια.
Το όφελος από την επαναφορά των συμβάσεων, πέραν των αυξήσεων, θα είναι και ότι πολλοί εργαζόμενοι που σήμερα αμείβονται με τον κατώτατο μισθό, θα μετακινηθούν σε υψηλότερους κλαδικούς μισθούς από τα 880 ευρώ τον μήνα της ΕΓΣΕΕ και θα φτάσουν στα 1.000 και 1.200 ευρώ με την υπογραφή κλαδικών συμβάσεων. Ωστόσο, η υπογραφή περισσότερων συλλογικών, και δη κλαδικών, συμβάσεων θα κριθεί σε τρία σημεία της συμφωνίας:
1. Στην επέκταση μιας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ), που σημαίνει ότι οι όροι που συμφωνήθηκαν σε μια σύμβαση ισχύουν αυτόματα για όλον τον κλάδο ή το επάγγελμα, ακόμη και για εργαζόμενους και εργοδότες που δεν είναι μέλη των οργανώσεων που την υπέγραψαν.
2. Στην αυτόματη επέκταση μιας σύμβασης, αν δεν εξασφαλιστεί το 40%. Σε αυτήν την περίπτωση, όταν η ΣΣΕ συνυπογράφεται και από Εθνικούς Κοινωνικούς Εταίρους, θα επεκτείνεται αυτόματα σε όλους τους εργαζόμενους. Αυτό σημαίνει ότι η ΓΣΕΕ θα μπορεί πλέον να συνυπογράφει κλαδικές ΣΣΕ, εφόσον προσκληθεί από μια οργάνωση-μέλος της, αξιοποιώντας αυτομάτως τη δυνατότητα επέκτασης της ΣΣΕ χωρίς το κριτήριο του 40%.
3. Στην πλήρη προστασία μετά τη λήξη μιας κλαδικής σύμβασης με τη μετενέργεια, που σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι μετά τη λήξη μιας συλλογικής σύμβασης θα διατηρούν όλα τα δικαιώματα και τις αποδοχές που προβλέπει η σύμβασή τους, έως ότου υπογράψουν νέα.
Τι προβλέπεται
Αναλυτικά, η συμφωνία για την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και, μέσω αυτών, αυξήσεων πολύ πάνω από τον κατώτατο μισθό, προβλέπει:
– Μείωση του ποσοστού συμμετοχής των εργοδοτών σε μια συμφωνία από 50% σε 40%, προκειμένου η σύμβαση να ισχύσει σε όλους τους εργαζόμενους ενός κλάδου.
– Συμμετοχή των τριτοβάθμιων οργανώσεων στη συνυπογραφή μιας κλαδικής σύμβασης που υπογράφουν οι ομοσπονδίες με τις επιχειρήσεις ενός κλάδου. Αν η σύμβαση δεν επεκταθεί στο σύνολο των εργαζόμενων του κλάδου, αυτό θα μπορεί να γίνει με τη συνυπογραφή της από την τριτοβάθμια οργάνωση.
– Πλήρης επαναφορά της μετενέργειας.
– Δυνατότητα των εργαζόμενων να προσφεύγουν μόνοι τους στη διαιτησία, επιδιώκοντας την υπογραφή σύμβασης, αν δεν τα βρίσκουν με τους εργοδότες. Σήμερα η προσφυγή προϋποθέτει και τη σύμφωνη γνώμη των εργοδοτών.
– Υποχρεωτική εγγραφή των εργοδοτικών, αλλά και συνδικαλιστικών οργανώσεων στα δύο μητρώα του υπουργείου Εργασίας (ΓΕΜΗΟΕ και ΓΕΜΗΣΟΕ) ως προϋπόθεση για τη συμμετοχή τους στις συλλογικές διαπραγματεύσεις.
Εφημερίδα Απογευματινή
