Μια ιδιαίτερα ακριβή και σε σημαντικό βαθμό αδιαφανή αγορά κατοικίας καταγράφει νέα έρευνα της Blupeak Estate Analytics, η οποία υλοποιήθηκε από την Ierax Analytics. Η μελέτη εξετάζει στο στεγαστικό ζήτημα της Ελλάδας μέσα από δύο ξεχωριστές έρευνες, εστιάζοντας στις αντιλήψεις και τις εμπειρίες των ηλικιακών ομάδων 25-35 και 36-55 ετών.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, το Στεγαστικό εξελίσσεται σε οξύτατο πρόβλημα, καθώς από τη μία οι νέοι αντιμετωπίζουν αυξημένες οικονομικές πιέσεις και περιορισμένες δυνατότητες ανεξαρτητοποίησης και δημιουργίας οικογένειας και από την άλλη πλευρά οι μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες, παρότι εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά ιδιοκατοίκησης, βρίσκονται αντιμέτωπες με προκλήσεις όπως η ανάγκη μετακίνησης και το κόστος συντήρησης-αναβάθμισης των κατοικιών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Στεγαστική κρίση: 20+1 βήματα για φθηνό κεραμίδι – Δέσμη μέτρων από την Ευρωβουλή
Και στις δύο ηλικιακές κατηγορίες η πλειονότητα των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η αγορά λειτουργεί με περιορισμένη διαφάνεια, ενώ πολλοί εκτιμούν ότι αδήλωτες ή αδιαφανείς πρακτικές επηρεάζουν ουσιαστικά τη διαμόρφωση των τιμών. Σε αυτό το πλαίσιο, διαμορφώνεται σημαντική κοινωνική αποδοχή για την υιοθέτηση εργαλείων καταγραφής και ελέγχου της αγοράς ακινήτων. Τα αποτελέσματα δείχνουν θετική στάση απέναντι στη δημιουργία ενός ενιαίου Μητρώου Ιδιοκτησίας, καθώς και σε ψηφιακές πλατφόρμες που μπορούν να ενισχύσουν τη διαφάνεια στις συναλλαγές.
Για την ηλικιακή ομάδα 25-35 ετών, η ενοικίαση αποτελεί πλέον την κυρίαρχη στεγαστική λύση. Συγκεκριμένα, το 47% δηλώνει ότι νοικιάζει κατοικία, ενώ μόλις το 27% κατοικεί σε ιδιόκτητο σπίτι. Παράλληλα, το 19% εξακολουθεί να μένει με την οικογένεια και το 7% φιλοξενείται, γεγονός που καταδεικνύει τις δυσκολίες στεγαστικής ανεξαρτητοποίησης των νέων. Η πίεση είναι ακόμη μεγαλύτερη στα νησιά, όπου το ποσοστό ενοικίασης φτάνει το 60%, αλλά και στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου διαμορφώνεται στο 52%.
Η αβεβαιότητα είναι έντονη: το 41% των νέων δηλώνει ότι αισθάνεται από «λίγο» έως «καθόλου» ασφαλές για τη σημερινή στεγαστική του κατάσταση, ενώ το 39% εκφράζει αντίστοιχη ανησυχία για το αν θα μπορέσει να διατηρήσει την κατοικία του τα επόμενα δύο χρόνια. Ταυτόχρονα, το 62% χαρακτηρίζει το κόστος στέγασης από «οριακό» έως «μη βιώσιμο». Επιπλέον, το 71% εκτιμά ότι η αγορά κατοικίας είναι «λίγο» ή «καθόλου» διαφανής, ενώ το 56% θεωρεί ότι η δημιουργία ενός Ενιαίου Μητρώου Ιδιοκτησίας θα μπορούσε να βελτιώσει τη διαφάνεια στον κλάδο.
Για την ηλικιακή ομάδα 36-55 ετών, η έρευνα δείχνει ότι το στεγαστικό πρόβλημα παραμένει ιδιαίτερα έντονο. Κατά μέσο όρο, το 34% του μηνιαίου καθαρού εισοδήματος κατευθύνεται σε δαπάνες στέγασης, με το μέσο ποσό να διαμορφώνεται στα 443 ευρώ. Παρότι το 36% δηλώνει ότι δεν έχει πλέον κόστος στέγης, ένα σημαντικό ποσοστό νοικοκυριών συνεχίζει να επιβαρύνεται σημαντικά.
Την ίδια στιγμή, το 79% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η αγορά κατοικίας είναι «λίγο» ή «καθόλου» διαφανής, ενώ το 81% συνδέει άμεσα την έλλειψη ελέγχου με τον τρόπο διαμόρφωσης των τιμών. Τέλος, επτά στους δέκα αξιολογούν θετικά τη δημιουργία ενός ενιαίου δημόσιου Μητρώου Ιδιοκτησίας Ακινήτων, αναδεικνύοντας τη θεσμική διαφάνεια ως βασική προϋπόθεση για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης.
Εφημερίδα Απογευματινή
