Τον κώδωνα του κινδύνου για τις επιπτώσεις που μπορεί να προκαλέσει το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ κρούει ο Βαγγέλης Μαρινάκης, με άρθρο του στη βρετανική εφημερίδα Daily Telegraph. Ο πρόεδρος της Capital Maritime & Trading προειδοποιεί ότι η κατάσταση συνιστά μια πρωτοφανή απειλή για το παγκόσμιο εμπόριο ενέργειας, την οικονομική σταθερότητα αλλά και την ασφάλεια των ναυτικών.
Όπως επισημαίνει, απαιτείται άμεση και συντονισμένη συνεργασία μεταξύ των μεγαλύτερων ναυτιλιακών εταιρειών, των χωρών παραγωγής ενέργειας του Περσικού Κόλπου και των Ηνωμένων Πολιτειών, προκειμένου να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη ροή πετρελαίου και φυσικού αερίου προς τις διεθνείς αγορές.
Κρίσιμο πέρασμα για την παγκόσμια ενέργεια
Σύμφωνα με τον ίδιο, για πρώτη φορά στην ιστορία τα Στενά του Ορμούζ έχουν ουσιαστικά σταματήσει να λειτουργούν ως βασικός ενεργειακός διάδρομος, εξέλιξη που ήδη επηρεάζει τις διεθνείς αγορές.
Από τη συγκεκριμένη θαλάσσια οδό διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας παραγωγής αργού πετρελαίου, μεγάλες ποσότητες υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), αλλά και σχεδόν το ένα τρίτο της παγκόσμιας προσφοράς λιπασμάτων. Η διακοπή αυτών των ροών, όπως σημειώνει, έχει ήδη αρχίσει να ανεβάζει τις τιμές της ενέργειας, ενισχύοντας παράλληλα τον κίνδυνο επιστροφής του πληθωρισμού στην παγκόσμια οικονομία.
Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι η κρίση αποκαλύπτει πόσο ευάλωτο μπορεί να γίνει το διεθνές εμπόριο όταν βασικές ενεργειακές οδοί μετατρέπονται σε γεωπολιτικά εργαλεία πίεσης.
Στο επίκεντρο η ασφάλεια των ναυτικών
Πέρα από τις οικονομικές συνέπειες, ο Βαγγέλης Μαρινάκης δίνει ιδιαίτερη έμφαση και στο ζήτημα της ασφάλειας των πληρωμάτων.
Όπως αναφέρει, η ναυσιπλοΐα στην περιοχή έχει γίνει εξαιρετικά επικίνδυνη, με εμπορικά πλοία να δέχονται επιθέσεις με πυραύλους και τα πληρώματα να βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωπα με σοβαρούς κινδύνους.
Μια δραστηριότητα που κανονικά στηρίζει την οικονομική ανάπτυξη και τη διεθνή συνεργασία, τονίζει, έχει μετατραπεί σε στόχο επιθέσεων από δυνάμεις που δεν διστάζουν να θέσουν σε κίνδυνο αθώους ανθρώπους.
Ο ίδιος υπενθυμίζει ότι η ναυτιλιακή βιομηχανία έχει αντιμετωπίσει στο παρελθόν σημαντικές κρίσεις, όπως τις επιθέσεις στην Ερυθρά Θάλασσα, το μπλοκάρισμα της Διώρυγας του Σουέζ και τις αναταράξεις που προκάλεσε η πανδημία. Ωστόσο, σημειώνει ότι η σημερινή κρίση διαφέρει, καθώς δεν υπάρχει ακόμη ένα ξεκάθαρο και συντονισμένο διεθνές σχέδιο αντίδρασης.
Πρόταση για διεθνή συμμαχία
Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρόεδρος της Capital Maritime & Trading προτείνει τη δημιουργία μιας επίσημης συμμαχίας ανάμεσα στους μεγαλύτερους πλοιοκτήτες του κόσμου, τα κράτη παραγωγής ενέργειας του Περσικού Κόλπου και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στόχος μιας τέτοιας πρωτοβουλίας θα πρέπει να είναι η άμεση αποκατάσταση της ενεργειακής ροής από την περιοχή του Κόλπου προς τις παγκόσμιες αγορές, αλλά και η διασφάλιση της ασφαλούς διέλευσης των πλοίων.
Ο ίδιος περιγράφει τρεις βασικούς άξονες για την υλοποίηση της συνεργασίας:
Συντονισμός των μεγάλων ναυτιλιακών εταιρειών, ώστε να ανακατευθυνθούν φορτία και να αξιοποιηθούν εναλλακτικές θαλάσσιες διαδρομές για τη μεταφορά ενέργειας.
Ενεργοποίηση των κρατών του Κόλπου, τα οποία θα πρέπει να θέσουν στη διάθεση της διεθνούς κοινότητας τις υποδομές εξαγωγής τους για να διατηρηθεί η τροφοδοσία των αγορών.
Καθοριστικός ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών, που διαθέτουν τη στρατιωτική και διπλωματική ισχύ για να διασφαλίσουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και τη σταθερότητα των ενεργειακών αγορών.
Η συμβολή της ναυτιλίας
Ο Βαγγέλης Μαρινάκης επισημαίνει ότι ο ιδιωτικός ναυτιλιακός τομέας μπορεί να αποτελέσει βασικό πυλώνα σε μια τέτοια διεθνή προσπάθεια.
Ο κλάδος της ναυτιλίας, όπως σημειώνει, διαθέτει τα επιχειρησιακά μέσα, την εμπειρία και την παγκόσμια παρουσία που απαιτούνται για να στηριχθεί μια συντονισμένη πρωτοβουλία.
Στο πλαίσιο αυτό αναφέρεται και στις εταιρείες του ομίλου του, όπως η Capital Clean Energy Carriers, ένας από τους μεγαλύτερους ιδιοκτήτες πλοίων μεταφοράς LNG εισηγμένος στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και η Capital Tankers, η οποία δραστηριοποιείται στη μεταφορά αργού πετρελαίου.
Τα πλοία των συγκεκριμένων εταιρειών, όπως τονίζει, αποτελούν κρίσιμο κομμάτι της παγκόσμιας ενεργειακής εφοδιαστικής αλυσίδας και μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στη διατήρηση της ροής ενέργειας προς τις διεθνείς αγορές.
Κλείνοντας, υπογραμμίζει ότι η ναυτιλιακή βιομηχανία είναι έτοιμη να αναλάβει δράση για την προστασία των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων, ακόμη και αν η διεθνής συνεργασία καθυστερήσει να οργανωθεί.
