Η αυγή του νέου έτους θα βρει το πολιτικό σύστημα σε μια κατάσταση γενικευμένης αναμονής, η οποία καθιστά τις επόμενες εθνικές εκλογές ως τις πιο απρόβλεπτες και ενδιαφέρουσες της μεταπολίτευσης, κατά την εξομολόγηση που έκανε η πρώην Πρόεδρος της ∆ημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου σε πρόσφατη συνάντηση που είχε με δημοσιογράφους.
Τα δύο πιο θεσμικά πολιτικά πρόσωπα, ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έχουν προφανώς πάνω τους τα φώτα του ενδιαφέροντος. Τα δύο κόμματα εξουσίας, η Ν.∆. και το ΠΑΣΟΚ, δεν διατηρούν κανένα δίαυλο επικοινωνίας και οι πάντες προεξοφλούν ότι δεν θα υπάρξει κάτι αντίστοιχο ούτε και μετά τις (πρώτες) εκλογές.
Έστω και αν ο πρωθυπουργός, όπως δήλωσε (Action 24), θα ήθελε να πιει μια μπίρα με τον κ. Ανδρουλάκη και ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Κώστας Τσουκαλάς να απαντά («Παραπολιτικά 90,1 FM») πως οι διαφωνίες με τον κ. Μητσοτάκη δεν είναι προσωπικές, αλλά βαθιά πολιτικές.
Στη σκακιέρα, όμως, του πολιτικού συστήματος υπάρχουν μία σειρά από «πιόνια» που θα ήθελαν να παίξουν ρόλο «βασιλιά» ή «βασίλισσας», έστω του «αξιωματικού» ή και… του «δούρειου ίππου». Ούτως ή άλλως, το 2026 είναι προεκλογικός χρόνος αλλά και έτος δημιουργίας νέων κομμάτων. Και μάλιστα όχι από πρόσωπα χαμηλού βεληνεκούς, αλλά από πρόσωπα που έχουν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, πρωταγωνιστήσει.
Με πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις αυτές του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, που προχωρά στη δημιουργία νέου φορέα, της Μαρίας Καρυστιανού, που έγινε ευρέως γνωστή μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών και έχει εμφανώς άκρατες πολιτικές φιλοδοξίες, αλλά και του έτερου πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, έστω και αν έχουν κοπάσει οι φήμες ότι θα κάνει και αυτός το δικό του κόμμα.
Σε κάθε περίπτωση είναι βέβαιο ότι οι τρεις προαναφερθέντες θα είναι από τα πρόσωπα-κλειδιά του 2026. Στην αξιολόγηση που γίνεται στο (ενεργό) πολιτικό προσωπικό της χώρας βρίσκονται εξίσου ψηλά ο Νίκος ∆ένδιας, ο Κυριάκος Πιερρακάκης, η Άννα ∆ιαμαντοπούλου και ο Παύλος Γερουλάνος. Από τα πρόσωπα που δεν διαθέτουν θεσμικό ρόλο είναι σαφές ότι θα μας απασχολήσουν για διαφορετικούς λόγους ο Κώστας Καραμανλής και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Και από το αντισυστημικό χωράφι της πολιτικής θα ακούγονται όλο και περισσότερο οι επικεφαλής των (μονοπρόσωπων) κομμάτων Ζωή Κωνσταντοπούλου και Κυριάκος Βελόπουλος, που τα ποσοστά τους προσεγγίζουν στις δημοσκοπήσεις διψήφια νούμερα.
Από όλους τους προαναφερθέντες, ο Αλέξης Τσίπρας είναι η πιο ισχυρή πολιτική φιγούρα και η Μαρία Καρυστιανού η πιο απρόβλεπτη.
Οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν τον πρώην πρωθυπουργό να έχει μια απήχηση της τάξης του 20% (οι μισοί από αυτούς θα τον ψήφιζαν με βεβαιότητα και οι άλλοι μισοί με κάποιες πιθανότητες). Το βέβαιο είναι πως η παρουσία του ανακατεύει πλήρως την τράπουλα στην Κεντροαριστερά. Θα δώσει κεντρική μάχη με τον κ. Ανδρουλάκη για την πρωτοκαθεδρία, με στόχο να κάνει ένα comeback που δεν θα έχει προηγούμενο στη Μεταπολίτευση. Η επανεμφάνιση του κ. Τσίπρα εκ των πραγμάτων οδηγεί στη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, δημιουργεί μέγιστη σύγχυση στη Νέα Αριστερά, ενώ είναι πιθανό να βάλει το ΠΑΣΟΚ σε ένα διμέτωπο, που στο τέλος της ημέρας θα του στοιχίσει, τουλάχιστον σε επίπεδο δυναμικής.
Ο κ. Τσίπρας έχει βρει τους τρόπους να στρέφει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του, με πιο χαρακτηριστικό τον ντόρο που έγινε για το βιβλίο του, «Ιθάκη». Η απόφαση για τη δημιουργία κόμματος είναι ειλημμένη και ο χρόνος πιθανολογείται πως θα είναι κοντά στο Πάσχα. Ενδεχομένως να βρει απέναντί του την κ. Καρυστιανού, παρότι η εκτίμηση που κάνουν στην Αμαλίας είναι πως το σχήμα που θα φτιάξει θα πλήξει τελικώς τη Ν.∆., εκτός από την Πλεύση Ελευθερίας και την Ελληνική Λύση.
Όπως προαναφέραμε, η κ. Καρυστιανού είναι αυτή τη στιγμή ο άγνωστος X του πολιτικού συστήματος. Οι δημοσκοπήσεις είναι πολύ ενθαρρυντικές, όμως οι αναλυτές τηρούν στάση αναμονής, καθώς ισχυρίζονται πως είναι άλλο πράγμα η εκτίμηση που απολαμβάνει ως μητέρα θύματος και εντελώς άλλο το κλίμα που θα δημιουργηθεί γύρω από το πρόσωπό της όταν θα κάνει το κόμμα. Πάντως διαφαίνεται ότι με τα σημερινά δεδομένα μπορεί να «ψαρεύει» σε ευρύτερα ακροατήρια, από τα δεξιά έως τα αριστερά του πολιτικού φάσματος. Το ερώτημα για την κ. Καρυστιανού δεν είναι τόσο η πολιτική ταυτότητα που θα έχει, όσο αν μπορεί να διατυπώσει στοιχειωδώς κάποιες πολιτικές θέσεις οι οποίες να υπηρετούνται και από τα αντίστοιχα πρόσωπα.
Κεντρικό πρόσωπο θα είναι και ο Αντώνης Σαμαράς, ακόμα και αν δεν δημιουργήσει νέο φορέα. Είναι σαφές ότι έχει έναν και μοναδικό στόχο, στις επόμενες εκλογές να μην κάθεται στην πρωθυπουργική καρέκλα ο κ. Μητσοτάκης. Ως εκ τούτου και δεδομένου του χαρακτήρα του, θα κάνει ό,τι μπορεί για να περιορίσει τις πιθανότητες. Έστω και αν με τις επιλογές που έχει κάνει ο πρωθυπουργός δεν αφήνει ζωτικό πολιτικό χώρο στον πρώην πρωθυπουργό.
«Γαλάζιοι» δελφίνοι
Η αοιδός Άννα Βίσση τραγουδά το «σε περίπτωση που», στίχος που ταιριάζει γάντι στους Ν. ∆ένδια και Κ. Πιερρακάκη. Είναι οι δύο πιο δημοφιλείς υπουργοί της Ν.∆., οι οποίοι σε περίπτωση που τεθεί θέμα ηγεσίας, έχουν όλες τις προϋποθέσεις να διαδεχθούν τον κ. Μητσοτάκη. ∆υο πρόσωπα με εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά και αφετηρίες. Ο Νίκος ∆ένδιας είναι ίσως ο μόνος που μπορεί να συσπειρώσει δυνάμεις που σήμερα είναι εκτός Ν.∆. και κινούνται στα δεξιά της «γαλάζιας» παράταξης, διατηρώντας δεσμούς τόσο με τον Αντώνη Σαμαρά όσο και με τον Κώστα Καραμανλή.
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης είναι ίσως ο μόνος που μπορεί να διατηρήσει τη Ν.∆. στις ράγες της πιο κεντρώας προσέγγισης, λόγω και του ΠΑΣΟΚικού παρελθόντος του, και η οποία έκανε τον κ. Μητσοτάκη να κυριαρχήσει επί χρόνια στο πολιτικό σκηνικό. Πολύ περισσότερο, δε, μετά την πολύ τιμητική θέση που ανέλαβε, αυτήν του επικεφαλής του Eurogroup και η οποία ανέβασε κατακόρυφα τις μετοχές του.
Σε κάθε περίπτωση, οι δύο προαναφερθέντες υπουργοί θα είναι αυτοί που και το 2026 θα έχουν πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας και θα θεωρούνται οι δύο «χρυσές εφεδρείες» της «γαλάζιας» παράταξης.
«Πράσινο» μετοχολόγιο
Με το όπλο παρά πόδα εκτιμάται ότι θα βρεθούν το 2026 στο ΠΑΣΟΚ η Άννα ∆ιαμαντοπούλου και ο Παύλος Γερουλάνος, αμφότεροι υποψήφιοι στις τελευταίες εσωκομματικές εκλογές για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Στο «πράσινο» μετοχολόγιο εκτιμάται ότι μπορεί να έχουν και μια δεύτερη ευκαιρία, για την ακρίβεια ο κ. Γερουλάνος να έχει και μια τρίτη ευκαιρία, καθώς ήταν υποψήφιος και το 2021. Όπως και να έχει, είναι τα δύο πιο σημαντικά πρόσωπα της Χαριλάου Τρικούπη και οποιαδήποτε τοποθέτηση κάνουν ερμηνεύεται πως γίνεται με φόντο το μέλλον. Έστω και αν η στρατηγική τους είναι διαφορετική, καθώς ο κ. Γερουλάνος δεν έχει καμία ουσιαστική επικοινωνία με τον κ. Ανδρουλάκη, εν αντιθέσει με την κ. ∆ιαμαντοπούλου, που έχει αναλάβει τον στρατηγικό σχεδιασμό και αυτονοήτως τοποθετείται στο κάδρο των στενών συνεργατών του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Αμφότεροι θα περιμένουν το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών και όπως δήλωσε η πρώην επίτροπος, πάντα στα κόμματα αν δεν είναι θετικό το αποτέλεσμα ανοίγει θέμα ηγεσίας. Και τότε, ίσως θα αναβιώσουν τα παλαιά στρατόπεδα του ΠΑΣΟΚ, με τον κ. Γερουλάνο να εκφράζει το «παπανδρεϊκό μπλοκ» και την κ. ∆ιαμαντοπούλου το «εκσυγχρονιστικό μπλοκ».
Οι δύο πρώην
Θεωρητικά ο Κώστας Καραμανλής και ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχουν περάσει στο στάδιο της πολιτικής αποστρατείας, ωστόσο και οι δύο φαίνεται να είναι στη διάθεση των γεγονότων. Ιδίως αν προκύψει ζήτημα ανεύρεσης πρωθυπουργού σε μια κυβέρνηση που θα έχει πιο εθνικά και όχι κομματικά χαρακτηριστικά. Σε κάθε περίπτωση είναι βέβαιο ότι με τις παρεμβάσεις που θα κάνουν και το νέο έτος θα επηρεάζουν στη διαμόρφωση του πολιτικού κλίματος, πολύ δε μάλλον από τη στιγμή που ομονοούν στην κριτική που κάνουν στην κυβέρνηση για μια σειρά ζητημάτων.
Στο αντισυστημικό περιβόλι της πολιτικής κυριαρχούν η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Κυριάκος Βελόπουλος. Αμφότεροι έχουν καταφέρει με τον τρόπο που πολιτεύονται να ακούγονται παραπάνω από το κομματικό τους μπόι και να διεισδύουν σε ακροατήρια που αποστρέφονται την πολιτική. Είναι βέβαιο πως και οι δύο θα απειληθούν αισθητά όταν μπει στον πολιτικό στίβο η κ. Καρυστιανού, καθώς θα συγκρουστούν τα εκλογικά κοινά που απευθύνονται. Παρά ταύτα, έχουν δημιουργήσει συμπαγείς μάζες ψηφοφόρων που επιλέγουν συνειδητά την Πλεύση Ελευθερίας και την Ελληνική Λύση. Ως εκ τούτου, Κωνσταντοπούλου και Βελόπουλος θα είναι από τις φωνές που θα ακούγονται ακόμα πιο δυνατά το 2026, κάνοντας πολιτικό ντόρο και επενδύοντας στα πιο χαμηλά ένστικτα των ψηφοφόρων.
Κυριακάτικη Απογευματινή
