Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κινήματος Παύλος Γερουλάνος, σε συνέντευξή του στα parapolitika.gr, ασκεί έμμεση αλλά σαφή κριτική στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, αναγνωρίζοντας ότι το κόμμα παραμένει δημοσκοπικά «κολλημένο». Αποδίδει την εικόνα αυτή σε ελλείμματα πολιτικής τόλμης, συλλογικής λειτουργίας και εσωκομματικής δημοκρατίας. Ασκεί έμμεση αλλά σαφή κριτική στην ηγεσία, τονίζοντας ότι το κόμμα δεν μπορεί να συνεδριάζει αραιά «κάθε 2,5 μήνες» την ώρα που η πολιτική πραγματικότητα αλλάζει καθημερινά, ούτε να αποφεύγει τις καθαρές θέσεις σε κρίσιμα ζητήματα. Επιμένει πως το επικείμενο Συνέδριο πρέπει να ανοίξει όλα τα «καυτά» θέματα – από τη συνταγματική αναθεώρηση και το άρθρο 16 έως τη φορολογία και τις κυβερνητικές συνεργασίες – χωρίς φόβο πολιτικού κόστους.
Παράλληλα, υπογραμμίζει την ανάγκη για πραγματική συλλογικότητα και κοινή γραμμή, αφήνοντας αιχμές για αποσπασματικές κινήσεις και έλλειψη στρατηγικής συνοχής. Για τις συνεργασίες ξεκαθαρίζει ότι απαιτούνται «καθαρές κουβέντες» και απορρίπτει ρητά κάθε σενάριο σύμπραξης με τη Νέα Δημοκρατία, ανεξαρτήτως εκλογικού αποτελέσματος. Τέλος, απορρίπτει τη λογική της διεύρυνσης μέσω προσώπων, επισημαίνοντας ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι η απόσταση του ΠΑΣΟΚ από την κοινωνία και τους απέχοντες ψηφοφόρους.
Η συνέντευξη του Παύλου Γερουλάνου
Κύριε Γερουλάνε, το ΠΑΣΟΚ αντί να βρίσκεται σε τροχιά ανόδου βλέπουμε ότι παραμένει «κολλημένο». Τι πρέπει να γίνει για να δούμε αλλαγή στη δημοκοπική εικόνα;
Στο χέρι μας είναι όλα. Τώρα σχηματίζεται το πολιτικό περιβάλλον που θα μας οδηγήσει στις επόμενες εκλογές. Είμαι πεπεισμένος ότι στην τελική ευθεία οι πολίτες θα αναζητήσουν πολιτική πρόταση που τους εκφράζει και κυβερνητική ομάδα που εμπιστεύονται. Ως ΠΑΣΟΚ μπορούμε να πείσουμε ότι έχουμε και τα δύο. Αλλά με συγκεκριμένα βήματα. Έχω προτείνει εδώ και μήνες τρία συγκεκριμένα πράγματα: πολιτική τόλμη στις θέσεις μας, συλλογικότητα, και έκρηξη δημοκρατίας. Τι σημαίνει πολιτική τόλμη στις θέσεις μας; Εμείς, να βάλουμε στο Συνέδριο όλα τα καυτά πολιτικά ζητήματα στο τραπέζι που αφορούν την κοινωνία και να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να μας βάλει μπροστά σε πολιτικά διλήμματα ενόψει εκλογών. Τα προσυνεδριακά μας κείμενα είναι μοναδική ευκαιρία να το κάνουμε.
Από όλα τα ζητήματα που θέλουμε να θίξουμε στη συνταγματική αναθεώρηση (θεσμοί και λειτουργία κράτους, δικαιοσύνη, παιδεία και άρθρο 16), μέχρι τη φορολογική επανάσταση, τον εκλογικό νόμο και τις κυβερνητικές συνεργασίες. Μόνο έτσι θα προκαλέσουμε το ενδιαφέρον της κοινωνίας. Τι σημαίνει συλλογικότητα; Κοινή δουλειά, για κοινή γραμμή. Συχνές συνεδριάσεις των κεντρικών πολιτικών οργάνων για πραγματική συζήτηση σε όλα τα θέματα και υιοθέτηση από όλους κοινής στρατηγικής και τακτικής σε όλα τα βασικά πολιτικά ζητήματα που προκύπτουν ή θέλουμε εμείς να προκύψουν. Δεν μπορεί ο κόσμος να αλλάζει κάθε μέρα και εμείς να συνεδριάζουμε κάθε 2,5 μήνες.
Και τι σημαίνει έκρηξη δημοκρατίας; Σημαίνει το επικείμενο Συνέδριο να αποτελέσει πολιτικό και επικοινωνιακό παράδειγμα πολιτικής και θεσμικής λειτουργίας απέναντι σε μια Νέα Δημοκρατία που έχει προσβάλλει βάναυσα κάθε αίσθηση διαφάνειας και δημοκρατίας. Με ηλεκτρονικό μητρώο και ψηφοφορίες, διαφάνεια στην συμμετοχή, και ανάδειξη του ρόλου του πραγματικού μέλους του κόμματος.
Ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας ζήτησε να έρθει ψήφισμα στο συνέδριο που να αποκλείει συνεργασία με τη ΝΔ. Μάλιστα αυτή την πρόταση την επανέλαβε και στην τελευταία συνεδρίαση της ΚΟΕΣ. Συμφωνείτε με αυτή την άποψη;
Το συνέδριο πρέπει να είναι ένα συνέδριο ουσίας και δημοκρατίας. Όχι συνέδριο αμφισβήτησης, ούτε συνέδριο φιέστα. Σε ένα συνέδριο ουσίας και δημοκρατίας όλα μπορούν και πρέπει να συζητηθούν πάνω σε συγκεκριμένα θέματα με γραπτές εισηγήσεις. Για αυτό, τα κείμενα του προσυνεδριακού μας διαλόγου πρέπει να περιλαμβάνουν και συγκεκριμένη πρόταση για τις βασικές αρχές του πλαισίου κυβερνητικών συνεργασιών όπως θα τις επιδιώξουμε ως πρώτο κόμμα, πέρα από την αυτονόητη απόρριψη κάθε σεναρίου συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, ασχέτως του εκλογικού αποτελέσματος. Έχουμε μόνο να κερδίσουμε με καθαρές κουβέντες απέναντι στον ελληνικό λαό.
Το τελευταίο διάστημα κυριαρχεί η κουβέντα ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να κάνει ανοίγματα και στα αριστερά του αλλά και προς το κέντρο, δηλαδή με απλά λόγια να δούμε μία αμφίπλευρη διεύρυνση. Μάλιστα έχουν ακουστεί και διάφορα πρόσωπα που υπό προϋποθέσεις θα μπορούσαν να ενταχθούν στο κόμμα σας. Πιστεύετε ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό αλλά και ικανό για να αλλάξει η επικρατούσα εικόνα;
Προτεραιότητά μας δεν είναι τα στελέχη. Είναι η κοινωνία. Με τρία ΠΑΣΟΚ να απέχουν από τις κάλπες το έργο που έχουμε μπροστά μας είναι ξεκάθαρο και αφορά στο πώς θα φέρουμε κόσμο να ψηφίσει. Πώς θα μιλήσουμε ξανά σε κάθε προοδευτικό πολίτη, από την αριστερά και το κέντρο, μέχρι τους απογοητευμένους προοδευτικούς ψηφοφόρους του κ. Μητσοτάκη και κυρίως αυτούς που έχουν απομακρυνθεί από τις κάλπες και απέχουν. Εκεί χτίζεται η πραγματική διεύρυνση: στη σχέση εμπιστοσύνης, στη σοβαρότητα, στη συνέπεια και στην αίσθηση ότι υπάρχει ένα κόμμα που τους ακούει και τους εκπροσωπεί πραγματικά. Αν αυτό το καταφέρουμε, τότε δεν θα αλλάξει μόνο η εικόνα του ΠΑΣΟΚ. Θα αλλάξει και ο πολιτικός συσχετισμός στη χώρα και θα ανοίξει καθαρά ο δρόμος για τη νίκη στις επόμενες εκλογές. Σε ό,τι αφορά τα στελέχη δεν θα μπω σε καμία ονοματολογία. Θα πω μόνο αυτό: Διεύρυνση με αρχές και όρια. Και όλοι ξέρουν τις αρχές μας και τα όρια.
Όπως φαίνεται η Μαρία Καρυστιανού θα δημιουργήσει νέο κόμμα. Ωστόσο οι πρόσφατες δηλώσεις της για τις αμβλώσεις ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων. Θα ήθελα ένα σχόλιο επ’ αυτού.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη πρέπει να φύγει. Βλάπτει τη χώρα. Αλλά ταυτόχρονα την επομένη των εκλογών η Ελλάδα πρέπει να κυβερνηθεί και να κυβερνηθεί με προοδευτικό πρόγραμμα και ομάδα που μπορεί να κάνει τη δουλειά. Μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να τα εγγυηθεί αυτά. Αυτό έχει σημασία και είναι το μόνο που με απασχολεί. Το ζήτημα των αμβλώσεων το έχει λήξει με προοδευτική επανάσταση το ΠΑΣΟΚ από τη δεκαετία του ’80 και δεν κοιτάμε πίσω. Κοιτάμε μπροστά. Στο πώς θα φτιάξουμε ένα κράτος που θα δώσει ασφάλεια στα νέα ζευγάρια να κάνουν οικογένεια, στα παιδιά μας που ξενιτεύτηκαν να γυρίσουν πίσω και θα δώσει πνοή σε κάθε γωνιά της ελληνικής περιφέρειας που ερημώνει. Αυτά αφορούν τον κόσμο, αυτή είναι η δική μας δουλειά.
Τις τελευταίες μέρες έχει ξεσπάσει μεγάλος θόρυβος γύρω από τη διάταξη με το οικογενειακό δίκαιο που μπήκε στο ν/σ για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και έγινε χρήση της από την υπουργό Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη. Ποια είναι η εκτίμησή σας για το συγκεκριμένο ζήτημα;
Η εξουσία διαφθείρει. Η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα. Ισχύει και σε αυτήν την περίπτωση. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο, ευρύτερο, και αφορά στο σύνολο της κυβέρνησης Μητσοτάκη και στο πώς ευτελίζει κάθε κοινοβουλευτική διαδικασία. Οι άνθρωποι δεν νομοθετούν, εξυπηρετούν. Δεν μεταρρυθμίζουν, διαχειρίζονται την εξουσία προς όφελος κάποιων και όχι του συνόλου της κοινωνίας. Πάντα υπήρχαν προβλήματα, αλλά δεν μπορείτε να φανταστείτε τι βλέπουμε στο Κοινοβούλιο τα τελευταία χρόνια. Αντί να διορθωθεί κάτι προς το καλύτερο, όλα πήγαν προς το χειρότερο. Σωρεία νομοσχεδίων – Φρανκεστάιν με πλήθος άσχετων ρυθμίσεων. Νομοσχέδια που αλληλοακυρώνονται. Ποταμός τροπολογιών της νύχτας και φωτογραφικών διατάξεων. Αλλεπάλληλες, ξαφνικές τροπολογίες ενός άρθρου σε μέγεθος νομοσχεδίου που ή τα ψηφίζεις ή τα απορρίπτεις χωρίς διάλογο. Ό,τι και να σας πω είναι λίγο. Και το κυριότερο ίσως όλων: αποστρέφονται σε εξοργιστικό βαθμό κάθε πραγματική διαβούλευση. Πάρτε για παράδειγμα τη διάταξη που αναφέρατε, που αφορά κρίσιμο ζήτημα οικογενειακού δικαίου. Με ποιον διαβουλεύτηκαν πριν την φέρουν; Με κανέναν. Τα αποτελέσματα τα είδατε. Αλλά κρατήστε την μεγάλη εικόνα: ο τρόπος με τον οποίο η Κυβέρνηση αντιλαμβάνεται την απολυτότητα της εξουσίας, και η παραβίαση κάθε έννοιας κανόνα, λειτουργούν διαλυτικά για την κοινωνία. Η χώρα χρειάζεται κανόνες, όχι τεχνάσματα. Διαφάνεια, όχι παραθυράκια. Σχέδιο, όχι πρόχειρες ρυθμίσεις. Και πάνω απ’ όλα, σεβασμό στους θεσμούς και στη Δημοκρατία. Γιατί η Ελλάδα δεν χρειάζεται απλώς αλλαγή κυβέρνησης. Χρειάζεται πολιτική αλλαγή σε μια προοδευτική διακυβέρνηση με σοβαρότητα, ευθύνη και θεσμική αξιοπιστία που να νομοθετεί σωστά, όχι όπως τη βολεύει.
