Στο αιώνιο φως ταξίδεψε ο Αναστάσης Παπαληγούρας, από τις εξέχουσες προσωπικότητες της μεταπολιτευτικής ιστορίας. Και δεν θα μπορούσε να μην είναι άλλωστε, καθώς από μικρό παιδί η πολιτική ήταν σημείο αναφοράς γι’ αυτόν λόγω του πατέρα του, Παναγή Παπαληγούρα, ο οποίος υπήρξε εκ των βασικών συνεργατών του εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή αλλά και ένας από τους βασικούς παράγοντες της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Υπ’ αυτό το πρίσμα η ενασχόληση με τα κοινά αποτέλεσε μονόδρομο για τον Αναστάση Παπαληγούρα.
Γεννήθηκε το 1948 και ξεκίνησε να σπουδάζει Νομικά στα χρόνια της χούντας. Αμέσως μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του βρέθηκε στο Λονδίνο για μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Brunel του Λονδίνου, εξειδικευόμενος στο Ευρωπαϊκό και Συγκριτικό Δίκαιο – μορφωτικό υπόβαθρο που του επέτρεψε να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις του σύγχρονου κράτους με βαθιά γνώση και πατριωτική ευαισθησία.
Η πολιτική του διαδρομή είχε ως αφετηρία την ΟΝΝΕΔ, της οποίας στα μέσα της δεκαετίας του ’70 υπήρξε πρόεδρος, ενώ για πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981. Κατείχε πολλές σημαντικές θέσεις, με κορυφαίες αυτήν του υπουργού Δικαιοσύνης από το 2004 έως και το 2007 αλλά και του υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (2008-2009) στις κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή. Η οικογένεια ήταν πάνω απ’ όλα για τον Αναστάσιο Παπαληγούρα. Απέκτησε μία κόρη, τη Λένα, ηθοποιό, η οποία του έτρεφε μεγάλη αγάπη. Η ίδια μάλιστα το 2024 είχε δηλώσει ότι η πολιτική ζωή του πατέρα της την είχε επηρεάσει σημαντικά. «Σίγουρα με επηρέασε, καθώς με ενδιαφέρει η πολιτική ως ενεργό μέλος της κοινωνίας. Με νοιάζει το κοινό καλό και στη δουλειά μου με ενδιαφέρουν τα πολιτικά έργα που κάτι μπορεί να μετακινήσουν μέσα μας και γύρω μας», είχε δηλώσει.
Στο Δικαιοσύνης
Κατά τη θητεία του Αναστάση Παπαληγούρα στο υπουργείο Δικαιοσύνης προωθήθηκε ο νόμος 3500/2006 «Για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας και άλλες διατάξεις», που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Α 232/24.10.2006 και τέθηκε σε ισχύ από 24.01.2007. Ήταν η πρώτη φορά που η Πολιτεία έδωσε ένα συγκροτημένο νομικό «λεξιλόγιο» και συγκεκριμένες διαδικασίες για πράξεις βίας μέσα στην οικογένεια, μεταφέροντας το ζήτημα από τη σιωπή της ιδιωτικότητας στο πεδίο της κρατικής προστασίας.
Έχει γράψει τα βιβλία: «The Formation of Contracts» (1975), «Η κατάρτιση των συμβάσεων κατά τα Ευρωπαϊκά Δίκαια» (1978), «Η Ευρώπη των δέκα» (1979), «Με την παράδοση στην ανανέωση» (1981), «Κείμενα αμφισβήτησης», «Η πρόκληση του 1992» (συλλογική έκδοση, 1989), «Οδοιπορικό στην Κορινθία» (1999), «Μαρτυρίες μνήμης για τον Παναγή Παπαληγούρα» (2001), «Περί διαφθοράς ή Η χαμένη τιμή της πολιτικής» (2001), «Μια νέα πολιτική μεταφορών – επικοινωνιών» (2003) , «Τα νεοκλασικά ακροκέραμα και η εποχή τους, 1830-1930» (2021).
Το 2019 δώρισε στο Νομισματικό Μουσείο τη συλλογή νομισμάτων του. Η συλλογή, η οποία καλύπτει ένα ευρύ γεωγραφικό φάσμα, αποτελείται από 3.745 νομίσματα αρχαίων ελληνικών, ελληνορωμαϊκών, ρωμαϊκών, υστερορωμαϊκών, βυζαντινών και μεσαιωνικών χρόνων. Το 2023, με την ολοκλήρωση της ταύτισης, της καταγραφής και της φωτογραφικής τεκμηρίωσης των νομισμάτων, επιλέχθηκαν 99 αντιπροσωπευτικά δείγματα των ιστορικών περιόδων -χρυσά και αργυρά νομίσματα, καθώς και ένα αρχαίο δελφινόσχημο- τα οποία εκτίθενται. Για έναν «ευπατρίδη της πολιτικής και αγνό νεοδημοκράτη» μίλησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ενώ ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης, αποχαιρέτησε έναν «εξαίρετο συνάδελφο, που υπηρέτησε την πατρίδα και την παράταξη με αξιοπρέπεια, μαχητικότητα και εντιμότητα». Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, επισήμανε πως ο εκλιπών «υπηρέτησε τη χώρα από θέσεις ευθύνης με αφοσίωση και συνέπεια».
Εφημερίδα Απογευματινή
