Με την υπογραφή της συμφωνίας μίσθωσης των τεσσάρων offshore οικοπέδων σε Κρήτη και Πελοπόννησο (Νότια της Κρήτης 1+2, Νότια της Πελοποννήσου, και Α2) μεταξύ του ελληνικού κράτους και της κοινοπραξίας Chevron και HelleniQ Energy, ολοκληρώνεται ένας μακρύς κύκλος αδειοδοτήσεων για την Ελλάδα. Αυτός ο κύκλος δύναται να οδηγήσει τη χώρα μας μέσα στην επόμενη δεκαετία στο club των λίγων κρατών με σημαντική παραγωγή φυσικού αερίου στην Ευρώπη και τη Μεσόγειο αναβαθμίζοντας σημαντικά τη θέση της Ελλάδας στο διεθνές σύστημα.
Η κρίσιμη λέξη όμως εδώ είναι το «δύναται», καθώς η υπογραφή της συμφωνίας με τη Chevron, όπως και με την Exxon πριν από αυτή, είναι μόνο το πρώτο βήμα μιας μακράς διαδρομής η οποία δεν οδηγεί υποχρεωτικά σε ερευνητική γεώτρηση ούτε σε εξόρυξη φυσικού αερίου. Η τελική εξέλιξη εξαρτάται από έναν συνδυασμό προγραμματισμού και προετοιμασίας από πλευράς κράτους, συνθηκών αγοράς και επιχειρηματικών προτεραιοτήτων από πλευράς της εταιρείας, και καθαρής τύχης όσον αφορά το υπέδαφος και το σημείο που θα τρυπήσουν τελικά τα γεωτρύπανα. Πάντως, χωρίς το πρώτο βήμα δεν μπορούν να έρθουν τα επόμενα, οπότε η χθεσινή εξέλιξη είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη χώρα μας.
Σε κάθε περίπτωση, κάτω από κανονικές συνθήκες, η Chevron θα είναι η τελευταία εταιρεία από την οποία θα ακούσουμε τα επόμενα νέα για ερευνητικές γεωτρήσεις στην Ελλάδα. Προτεραιότητα στις εξελίξεις παίρνει πλέον η ExxonMobil που με την κοινοπραξία με τις Energean και HELLENiQ ENERGY έχει τα δικαιώματα έρευνας υδρογονανθράκων στο «οικόπεδο 2» στο Ιόνιο. Από τη συμφωνία που υπεγράφη τον Νοέμβριο που μας πέρασε, το επόμενο βήμα είναι να κατατεθεί το επίσημο αίτημα για την πραγματοποίηση ερευνητικής γεώτρησης μέσα στις επόμενες 45 μέρες καθώς η κοινοπραξία έχει προθεσμία μέχρι τα τέλη Μαρτίου για το σχετικό αίτημα.
Αμέσως μετά, θα πρέπει να περιμένουμε έως τα τέλη Απριλίου για να δούμε αν η ExxonMobil θα ζητήσει νέα παράταση, εξωσυμβατική πλέον, για το οικόπεδο Δυτικά της Κρήτης ή αν θα θεωρήσει ότι από τα δεδομένα που εξέτασε δεν βρήκε ενδιαφέρον για την επόμενη φάση και θα επιστρέψει την παραχώρηση στο Δημόσιο. Αντίστοιχα, η ίδια εταιρεία έχει περιθώριο έως τα μέσα του 2026 για να αποφασίσει και για το 4ο και πιο σημαντικό και ελπιδοφόρο οικόπεδο το Νοτιοδυτικά της Κρήτης, για το οποίο όλες οι μελέτες επιφανείας έχουν ολοκληρωθεί και μένει η απόφαση για δοκιμαστική γεώτρηση ή όχι.
Ευχή είναι να προχωρήσουν όλες οι παραχωρήσεις μέχρι και το στάδιο της διερευνητικής γεώτρησης. Μέχρι εκεί η ελληνική πολιτεία θα έχει κάνει το καθήκον της ως οφείλει. Το τελικό αποτέλεσμα από κει και πέρα θα είναι θέμα υπεδάφους και τύχης. Η λογική, πάντως, λέει ότι από όλα αυτά τα οικόπεδα και με βάση τις έως τώρα μετρήσεις, κάποιο από τα σημεία θα μας οδηγήσει σε παραγωγή φυσικού αερίου αναβαθμίζοντας σημαντικά τις προοπτικές της χώρας μας.
* Ο Μιχάλης Μαθιουλάκης είναι αναλυτής Ενεργειακής Στρατηγικής, διδάκτορας Ενεργειακών Θεμάτων του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, ακαδημαϊκός διευθυντής του Greek Energy Forum και επιστημονικός συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ.
Εφημερίδα Απογευματινή
