ΑΠΟ ΤΗ Μαρία-Νεφέλη Χατζηιωαννίδου
Βουλευτή Επικρατείας ΝΔ
Ανήκω σε μια γενιά που δεν μεγάλωσε με smartphone ή tablet στο χέρι. Σήμερα, όμως, ως μητέρα δύο κοριτσιών, βλέπω καθημερινά πόσο εύκολα μια οθόνη ή τα social media μπορούν να γίνουν αντικείμενο έντασης ή διαμάχης. Πόση ώρα είναι «λογική»; Πότε η χρήση γίνεται ανάγκη; Πότε ξεπερνά το όριο; Αυτά τα ερωτήματα δεν απασχολούν μόνο τις οικογένειες. Οφείλουν να απασχολούν και την Πολιτεία.
Τα social media δεν είναι ουδέτερα εργαλεία. Δεν είναι απλώς μέσα επικοινωνίας ή ψυχαγωγίας. Διαμορφώνουν πρότυπα, επηρεάζουν την αυτοεικόνα και συχνά δημιουργούν εξαρτήσεις. Και όταν μιλάμε για παιδιά και εφήβους, μιλάμε για ανθρώπους των οποίων η προσωπικότητα βρίσκεται ακόμη σε στάδιο διαμόρφωσης.
Τα επιστημονικά δεδομένα είναι σαφή. Η ανεξέλεγκτη και πρόωρη έκθεση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνδέεται με αυξημένα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης, χαμηλής αυτοεκτίμησης και διαδικτυακό εκφοβισμό. Τα παιδιά εκτίθενται σε περιεχόμενο που δεν μπορούν να φιλτράρουν κριτικά και υιοθετούν μη ρεαλιστικά πρότυπα ζωής. Δεν πρόκειται για θεωρητικό κίνδυνο. Είναι μια πραγματικότητα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση για την απαγόρευση της χρήσης social media από ανηλίκους κάτω των 15 ετών δεν είναι ιδεολογική εμμονή ούτε αυταρχική παρέμβαση. Είναι συζήτηση ευθύνης. Όπως το κράτος θέτει ηλικιακά όρια για την κατανάλωση αλκοόλ ή την οδήγηση, έτσι οφείλει να θέτει όρια και στον ψηφιακό χώρο, όταν διακυβεύεται η ψυχική υγεία των παιδιών.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Ευρώπη κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε πρόσφατα ψήφισμα για ενιαίο ελάχιστο όριο ηλικίας τα 16 έτη για αυτόνομη πρόσβαση στα social media. Επιπλέον, χώρες όπως η Αυστραλία, η Γαλλία, η Ισπανία και η Δανία προχωρούν σε αυστηρότερες ρυθμίσεις. Η Ελλάδα δεν πρέπει να μείνει πίσω.
Ήδη η απαγόρευση χρήσης κινητών τηλεφώνων στα σχολεία αποτελεί ένα πρώτο βήμα προς ένα πιο ασφαλές εκπαιδευτικό περιβάλλον. Παράλληλα, η Πολιτεία έχει προχωρήσει σε παρεμβάσεις για την ενίσχυση της ψηφιακής προστασίας των ανηλίκων, όπως εργαλεία γονικού ελέγχου και η εφαρμογή Kids Wallet, που δίνουν στους γονείς τη δυνατότητα να θέτουν όρια στη χρήση ψηφιακών υπηρεσιών.
Ωστόσο, κανένα όριο δεν είναι αρκετό από μόνο του. Τα social media αποτελούν κομμάτι της καθημερινότητας των εφήβων και χώρο επικοινωνίας. Ο στόχος δεν είναι η δαιμονοποίηση της τεχνολογίας, αλλά η θέσπιση κανόνων που να ανταποκρίνονται στην ηλικία τους. Όχι για να τιμωρήσουμε, αλλά για να προλάβουμε. Να δώσουμε στα παιδιά μας χρόνο να ωριμάσουν.
Ως μητέρα ξέρω ότι κανένα όριο δεν είναι εύκολο. Ως πολιτικός, όμως, ξέρω ότι ορισμένες φορές είναι αναγκαίο. Μια σύγχρονη Πολιτεία οφείλει να ρυθμίζει όταν διακυβεύεται το μέλλον της νέας γενιάς. Γιατί η προστασία των παιδιών μας στον πραγματικό και στον ψηφιακό κόσμο δεν είναι περιορισμός ελευθερίας. Είναι πράξη ευθύνης.
Εφημερίδα Απογευματινή
