Παρά το γεγονός ότι δεν θυμάμαι πόσο καιρό έχω να μιλήσω με τον λαοπρόβλητο πρωθυπουργό μας, αφού, αν καταλαβαίνω καλά, με έχει ξεχάσει στην καραντίνα, δεν σας κρύβω ότι παρακολουθώ και αυτά που λέει, και κυρίως όσα εκπέμπει. Μέχρι στιγμής (η τελευταία φορά ήταν στο iefimerida και τη Σοφία Γιαννακά) σχεδόν μονότονα διαψεύδει κάθε σενάριο περί πρόωρων εκλογών. Ωστόσο, επειδή ούτε πλανητάρχης είναι ούτε επί της γης θεός, για να μπορεί να προβλέψει τα μελλούμενα, κάτι μου λέει ότι οι βεβαιότητες του αρχηγού Κυριάκου κάπως έχουν αρχίσει και μεταβάλλονται εσχάτως. Λογικό, δεδομένου ότι με τα όσα εξελίσσονται στη Μέση Ανατολή, το μόνο που μπορεί με ασφάλεια να προβλέψει κανείς είναι ότι έρχεται ένα δύσκολο φθινόπωρο και ένας ακόμη πιο δύσκολος χειμώνας. Γιατί τώρα, όπως και να ’χει το πράγμα, οδεύουμε προς την άνοιξη, οπότε δεν θα φανεί και τόσο στην τσέπη του κόσμου η αύξηση στο φυσικό αέριο και το πετρέλαιο. Απεναντίας, κι εφόσον κρατήσει για πολύ ακόμη ο πόλεμος, από τον Σεπτέμβριο θα προσγειωθούμε σε μια πραγματικότητα που ουδείς μπορεί να προβλέψει το μέγεθος του λογαριασμού. Και με δεδομένο ότι το βιομηχανικό κόστος θα έχει εκτιναχθεί, θα πηγαίνουμε στα σούπερ μάρκετ για να πάρουμε αγγούρια, ντομάτες και κανένα Skip και θα είναι σαν να μπαίνουμε στον Καίσαρη για να πάρουμε (κρυφά) δωράκι στην γκόμενα (όσοι έχουν τη σχετική προνομία)! Παράλληλα με την εκτίναξη της ακρίβειας στα ράφια, κανείς (μα κανείς) δεν γνωρίζει πόσο θα ξεφύγουν οι τιμές στο φυσικό αέριο και το πετρέλαιο. Αν σε όλα αυτά προστεθούν τα σταθερά έξοδα εν όψει της έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς, τότε θα μιλάμε περί κανονικού ναρκοπεδίου. Φυσικά, σε όλα αυτά είναι προφανές ότι ουδείς παραβλέπει και την ολοένα και εντεινόμενη σκανδαλολογία, που, όπως και να το κάνουμε, κάποια στιγμή θα επηρεάσει σε επίπεδο ποσοστών το κυβερνών κόμμα. Για όλους αυτούς τους λόγους και για κάμποσους ακόμη, που δεν είναι της παρούσης, αρχίζω να πιστεύω ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης, έστω και σαν υπόθετο (που κανείς δεν το παίρνει με μεγάλη ευχαρίστηση), άρχισε να εξετάζει, και δη σοβαρά, το ενδεχόμενο της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, κάπου εκεί λίγο μετά τη ΔΕΘ.
Το σενάριο του αιφνιδιασμού
Με δεδομένα τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, δεν είναι λίγοι εκείνοι που εισηγούνται στον πρόεδρο Μητσοτάκη να προσφύγει άμεσα σε εκλογές. Κι όταν λένε άμεσα, το εννοούν. Δηλαδή να το κάνει αμέσως μετά το Πάσχα, για να μη σας πω και πριν. «Δεν θα βρει άλλο παράθυρο με τόση θέα στον στόχο της αυτοδυναμίας», μου έλεγε ένας απ’ αυτούς που συμβουλεύουν κατά καιρούς τον αρχηγό Κυριάκο. Πάντως, τώρα που το σκέφτομαι, μια καλή ευκαιρία για να δώσει τον λόγο στους πολίτες ο πρωθυπουργός είναι η προ ημερησίας συζήτηση για το Κράτος Δικαίου. Να εκμεταλλευτεί δηλαδή το γεγονός της μπαχαλοποίησης που θα επιδιώξει η αντιπολίτευση και να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές.
Πρόταση δυσπιστίας με θέα στις κάλπες
Και μια και το ‘φερε η κουβέντα, να σας πω ότι ο πρόεδρος Ανδρουλάκης, στην προ ημερησίας συζήτηση για το Κράτος Δικαίου, όπου και θα κυριαρχήσει το θέμα των υποκλοπών, είναι πολύ πιθανόν να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης και προσωπικά κατά του προέδρου Μητσοτάκη. Εκεί, λοιπόν, ο τελευταίος έχει μια χρυσή ευκαιρία, από αυτές που δύσκολα χάνονται, για να σηκώσει το γάντι, δίνοντας τον λόγο στον λαό. Με αυτήν την κίνηση, εκτός του ότι ανακόπτει κάθε άλλο σχέδιο της αντιπολίτευσης, εκ των πραγμάτων σταματά και τον δικαστικό χρόνο, τον οποίο έχει κάθε λόγο να θέλει να εκμεταλλευτεί ο πρόεδρος Ανδρουλάκης. Αν και, όπως σας έχω ξαναγράψει, δεν μου πέφτει λόγος, δεν θεωρώ ότι θα μπορούσε να βρει καλύτερη ευκαιρία ο αρχηγός Κυριάκος για να κερδίσει μέχρι και την αυτοδυναμία. Ωστόσο, η όποια απόφαση θα πρέπει να ληφθεί άμεσα, αφού μετά αρχίζουν να περιπλέκονται τα πράγματα, όπως θα διαβάσετε στο σχόλιο για τις κρίσεις στη Δικαιοσύνη.
Βγάζει εκτός Σαμαρά και Τσίπρα
Ο εκλογικός αιφνιδιασμός του Μητσοτάκη, στον παρόντα χρόνο, έχει και ένα ακόμη πλεονέκτημα, που δεν είναι άλλο από το γεγονός ότι θέτει εκτός παιχνιδιού τον πρόεδρο Τσίπρα, που προφανώς και δεν προλαβαίνει να υλοποιήσει τον σχεδιασμό του για τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα. Το αυτό ισχύει και για τους αντίστοιχους σχεδιασμούς του Σαμαρά. Σε γενικές γραμμές, δεν βρίσκω κάτι αρνητικό στην επιλογή να πάει το συντομότερο δυνατόν σε εκλογές ο αρχηγός Κυριάκος.
Το χαμένο αφήγημα της θεσμικότητας
Και επειδή κάποιοι εντός Μαξίμου, εδώ και χρόνια, επιμένουν να υποστηρίζουν την ανάγκη να παραμείνει προσηλωμένος στο θεσμικό του προφίλ ο πρόεδρος Μητσοτάκης, προφανώς και πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι, καλώς ή κακώς, μετά την πρόσφατη δικαστική απόφαση για τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις, το συγκεκριμένο αφήγημα μοιάζει περισσότερο με σύντομο ανέκδοτο. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, δεν υιοθετώ όσους επιμένουν (όπως ο Ανδρουλάκης χθες) να υποστηρίζουν ότι ο αρχηγός Κυριάκος είχε ένα ακουστικό και τον άκουγε, ωστόσο και μόνο ότι το θέμα των υποκλοπών θα είναι ένα από τα κυρίαρχα της προεκλογικής ατζέντας αποδυναμώνει, όπως και να το κάνουμε, το αφήγημα της προσήλωσης στη θεσμικότητα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δεν έχω βρει κανέναν, ούτε στον δρόμο ούτε στα μπουζούκια ούτε προσφάτως στο Άγιον Όρος, που να μου πει «πόσο μ’ αρέσει ο θεσμικός Μητσοτάκης». Απεναντίας, έχω βρει μύριους όσους που με ρωτούν πότε θα πάει σε εκλογές, αν θα δώσει λεφτά και φυσικά πόσο θα κρατήσει ο πόλεμος και αν θα επηρεάσει την τσέπη μας.
Αναδημοσίευση απο το Bigmouth του powergame.gr
