Σε ένα σκηνικό έντονων εσωκομματικών συσχετισμών και ανακατατάξεων, ολοκληρώθηκε η συγκρότηση της νέας Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, με τους λεγόμενους «προεδρικούς» να διατηρούν την πλειοψηφία, αλλά με σαφή ενίσχυση και άλλων τάσεων που διαμορφώνουν ένα πιο σύνθετο πολιτικό τοπίο στο εσωτερικό του κόμματος.
Πρώτος σε σταυρούς αναδείχθηκε ο Λευτέρης Καρχιμάκης, ξεπερνώντας το όριο των 1.000 ψήφων και καταγράφοντας μια ισχυρή πολιτική παρουσία, ιδιαίτερα σε νεότερες ηλικίες αλλά και στην Κρήτη, όπου είχε ήδη εμφανίσει δυναμική στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Στη δεύτερη θέση ακολούθησε ο Θανάσης Γλαβίνας, ενώ τρίτη αναδείχθηκε η Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία σημείωσε και την πρωτιά μεταξύ των γυναικών, επιστρέφοντας δυναμικά στο κομματικό όργανο.
Η πρώτη δεκάδα συμπληρώνεται κυρίως από στελέχη που ανήκουν στην πλευρά του Νίκου Ανδρουλάκη, επιβεβαιώνοντας τον έλεγχο της ηγετικής ομάδας, με πρόσωπα που κατέχουν κρίσιμους ρόλους στον κομματικό μηχανισμό και στον πολιτικό σχεδιασμό. Ωστόσο, από την 11η θέση και μετά, καταγράφεται αισθητή παρουσία στελεχών που συνδέονται με την ομάδα του Μανώλη Χριστοδουλάκη, γεγονός που αποτυπώνει τη διεύρυνση της επιρροής της συγκεκριμένης τάσης.
Συνολικά, η πλευρά Χριστοδουλάκη εξασφάλισε περίπου 74 έδρες στο νέο όργανο, δηλαδή περίπου το 28% της σύνθεσης, ποσοστό που της δίνει σημαντικό ρόλο στις εσωτερικές ισορροπίες. Παράλληλα, η συμμαχία του Παύλου Γερουλάνου με τον Μιχάλη Κατρίνη εμφανίζεται ενισχυμένη, με περισσότερα από 50 στελέχη να εκλέγονται, διαμορφώνοντας έναν ακόμη διακριτό πόλο επιρροής.
Αξιοσημείωτη είναι και η παρουσία της πλευράς του Χάρη Δούκα, κυρίως από την Αττική, με εκλογή στελεχών που ενισχύουν την τοπική και αυτοδιοικητική διάσταση στο εσωτερικό του κόμματος. Την ίδια ώρα, πρόσωπα που συνδέονται με την επιρροή της Άννας Διαμαντοπούλου καταγράφουν επίσης παρουσία, επιβεβαιώνοντας ότι το νέο όργανο δεν είναι μονοδιάστατο.
Καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος αποδίδεται στον απερχόμενο Γραμματέα Ανδρέα Σπυρόπουλο, ο οποίος θεωρείται ότι συνέβαλε στην οργανωτική συνοχή και την εκλογική επίδοση της ηγετικής πλευράς κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου.
Το συνολικό αποτέλεσμα οδηγεί το ΠΑΣΟΚ σε μια φάση εσωτερικής ισορροπίας, με την «βελόνα» να επιστρέφει σε πιο σταθερά επίπεδα, μετά από μια περίοδο έντονων λιστομαχιών και αντιπαραθέσεων. Το νέο κομματικό τοπίο χαρακτηρίζεται από πολυκεντρικότητα, όπου η μεν ηγεσία διατηρεί τον έλεγχο, αλλά οι επιμέρους τάσεις διαθέτουν πλέον ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση της στρατηγικής και των αποφάσεων του κόμματος.
