Άρθρο του Βαγγέλη Π. Κούμπουλη
Η εβδομάδα που πέρασε υπήρξε εξαιρετικά χρήσιμη για την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τα τεκταινόμενα στη μείζονα και ελάσσονα αντιπολίτευση. Φυσικά, η μερίδα του λέοντος ανήκει στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, ωστόσο οι εξελίξεις στο ΚΚΕ, τη Νέα Αριστερά και τον κύκλο του Αλέξη Τσίπρα παρουσιάζουν εξίσου ενδιαφέρον.
Στη Νέα Αριστερά η παραίτηση του Αλέξη Χαρίτση σηματοδοτεί το τέλος ενός σύντομου αλλά πυκνού πολιτικού κύκλου για το σχήμα που προέκυψε από τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ. Η κίνηση αυτή αποτελεί ουσιαστικά παραδοχή αποτυχίας του εγχειρήματος να επικοινωνήσει το αφήγημά του στο εκλογικό σώμα.
Παράλληλα, μένει να φανεί η επόμενη κίνηση του κ. Χαρίτση, ενόψει και των σεναρίων για τη δημιουργία ενός νέου κόμματος υπό τον Αλέξη Τσίπρα.
Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας από τη Λαμία επέλεξε να αναφερθεί στους «αγώνες» του Άρη Βελουχιώτη – ενός προσώπου που η αιματοβαμμένη δράση του στράφηκε, κατά πολλούς, περισσότερο κατά των Ελλήνων παρά κατά των κατακτητών. Την ίδια στιγμή, το ΚΚΕ συνεχίζει να τιμά την επέτειο του Λιτοχώρου. Εκεί όπου, τη νύχτα της 30ής προς 31η Μαρτίου 1946, μια ομάδα 33 ενόπλων υπό τον «καπετάν Υψηλάντη» επιτέθηκε στον σταθμό χωροφυλακής, με αποτέλεσμα τον θάνατο εννέα χωροφυλάκων και τριών εθνοφυλάκων. Αυτό ακριβώς το γεγονός, που αποτέλεσε τη θρυαλλίδα ενός καταστροφικού τριετούς εμφυλίου, θεωρείται ακόμα και σήμερα άξιο εορτασμού από τον κ. Κουτσούμπα.
Ενώ λοιπόν για την Αριστερά το ρολόι της Ιστορίας μοιάζει σταματημένο οκτώ δεκαετίες πίσω, στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δεν είδαμε εκπλήξεις. Η επιμονή στη ρητορική περί ενότητας επιβεβαίωσε πως αυτή παραμένει το ζητούμενο και όχι το δεδομένο. Ταυτόχρονα, αποκλείστηκε -όπως επιθυμούσε και ο «Δούκας των Αθηνών»- κάθε ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία.
Στο διά ταύτα: Αν η αντιπολίτευση συνολικά με την ανερμάτιστη στάση της χαρίζει στη Νέα Δημοκρατία την πρωτιά, το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να τη «σπρώχνει» προς την αυτοδυναμία. Οι σοβαροί σοσιαλδημοκράτες και οι άνθρωποι του «μεσαίου χώρου» (όρος σαφώς δοκιμότερος από το ιστορικά φορτισμένο «Κέντρο») θα προτιμήσουν να εμπιστευτούν ξανά τον Κυριάκο Μητσοτάκη παρά έναν πολιτικό «αχταρμά». Ένα σχήμα με «λίγο ΠΑΣΟΚ, λίγη Αριστερά» και μια δόση από το «λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου» της μεγάλης Μαρινέλλας δεν αποτελεί και δεν μπορεί να αποτελέσει επ’ ουδενί πειστική κυβερνητική πρόταση.
*Ο κ. Κούμπουλης είναι ιστορικός και θεολόγος
Εφημερίδα Απογευματινή
