Η πρόταση περί ασυμβίβαστου της ιδιότητας του υπουργού με εκείνη του βουλευτή σκιάζει μια σοβαρότερη -υφιστάμενη- κατάσταση, της συμμετοχής στην κυβέρνηση 19 εξωκοινοβουλευτικών προσώπων. Πρόκειται για 9 υπουργούς με σημαντικά χαρτοφυλάκια και 10 υφυπουργούς, όπως προέκυψε το περασμένο Σάββατο, μετά την ορκωμοσία των Μαργαρίτη Σχοινά και Ευάγγελου Τουρνά. Από τη μακρά λίστα, πρωτόγνωρη στα ελληνικά πολιτικά χρονικά, μόνο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και υφυπουργός Επικρατείας Παύλος Μαρινάκης λειτουργεί ήδη πολιτικό γραφείο ως υποψήφιος Βόρειου Τομέα Αθηνών και δήλωσε πρόσφατα στα «Παραπολιτικά» πως η παρουσία του στην πολιτική θα συνδεθεί αποκλειστικώς από την ψήφο των πολιτών.
Εξωκοινοβουλευτικοί είναι ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, ο υπουργός Εσωτερικών Θόδωρος Λιβάνιος, ο υπουργός Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρης Παπαστεργίου, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μαργαρίτης Σχοινάς, ο υπουργός Πολιτικής Προστασίας Ευάγγελος Τουρνάς και ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος.
Από την πρώτη περίοδο Η κ. Μενδώνη παραμένει στην ίδια θέση από την πρώτη κυβερνητική περίοδο της Ν.Δ., τον Ιούλιο του 2019. Ο κ. Σκέρτσος ήταν μέχρι το 2021 υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και έκτοτε υπουργός Επικρατείας, ενώ ο κ. Γεραπετρίτης την περίοδο 2019-2023 ήταν υπουργός Επικρατείας (σ.σ. για λίγο χρόνο και Μεταφορών) έχοντας τοποθετηθεί σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Ν.Δ. Ο κ. Λιβάνιος χρημάτισε υφυπουργός την πενταετία 2019-2024, οπότε και ανέλαβε το υπουργείο Εσωτερικών.
Ο πρώην αρχηγός της Αεροπορίας, Ευ. Τουρνάς, θήτευσε επί 4 έτη στη θέση του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και αναβαθμίστηκε σε υπουργό για μερικές εβδομάδες στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ι. Σαρμά το καλοκαίρι του 2023, μεταξύ των δύο εκλογικών αναμετρήσεων. Παρότι τον Νοέμβριο του 2025 παραιτήθηκε για προσωπικούς λόγους, δηλώνοντας ότι έκλεισε ο κύκλος του στο υπουργείο, εν τούτοις δέχτηκε την τοποθέτησή του ως υπουργού. Όσο δε για τον Γ. Φλωρίδη, παραμένει στη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης από το 2023 χωρίς πρότερη -επίσημη- συνεργασία με την κυβέρνηση.
Τέλος, ο κ. Παπασταύρου, υπουργός Επικρατείας την περίοδο 2023-2024, επανήλθε στον ανασχηματισμό του 2025 ως υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος. Είναι ο μοναδικός εκ των υπουργών αυτής της κατηγορίας που προέρχεται από το στελεχικό δυναμικό της ΟΝΝΕΔ και κατόπιν της Ν.Δ. και έχει αναλάβει θέσεις και σε προηγούμενες κυβερνήσεις της Ν.Δ. στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
«Πηγή» και η ΟΝΝΕΔ Όσο δε για τους εξωκοινοβουλευτικούς υφυπουργούς, αυτοί είναι ο Θάνος Πετραλιάς στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου στο Εξωτερικών, η Βιβή Χαραλαμπογιάννη στο Εσωτερικών, ο πρώην πρύτανης του Αριστοτελείου Νίκος Παπαϊωάννου στο Παιδείας, αρμόδιος για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, ο Μάριος Θεμιστοκλέους στο Υγείας, ο Νίκος Ταχιάος στο Υποδομών, ο Νίκος Τσάφος στο Ενέργειας και οι παρά τω πρωθυπουργώ Θανάσης Κοντογεώργης, Παύλος Μαρινάκης και Γιώργος Μυλωνάκης.
Ο κ. Μαρινάκης ήταν πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ και μετέπειτα γραμματέας της Ν.Δ., ενώ έντονη δραστηριότητα στη «γαλάζια» νεολαία είχε ο Νίκος Ταχιάος από τη Θεσσαλονίκη. Ο κ. Ταχιάος επιχείρησε δύο φορές να εκλεγεί, ως υποψήφιος δήμαρχος και ως υποψήφιος βουλευτής το 2019, ωστόσο απέτυχε και τις δύο.
Η ανάθεση σημαντικών υπουργικών καθηκόντων σε πολιτικούς άνευ λαϊκού ερείσματος είχε απασχολήσει ιδιαίτερα τη μεσοπολεμική περίοδο της χώρας, γι’ αυτό και μετέπειτα πρωθυπουργοί, όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και μεταπολιτευτικά ο Ανδρέας Παπανδρέου, αλλά και οι Κ. Μητσοτάκης, Κώστας Καραμανλής και Αντ. Σαμαράς, απέφευγαν να τους αξιοποιούν, πλην ελαχίστων περιπτώσεων.
Τι είχε συμβεί; Στις εκλογές του Αυγούστου του 1928 («Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων», Γρ. Δαφνή, και «Η Ελλάδα και η οικονομική κρίση του μεσοπολέμου», Mark Mazower) το κόμμα των Φιλελευθέρων κερδίζει το 47% των ψήφων και το 71% των εδρών της Βουλής. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος επανέρχεται θριαμβευτικά καταγράφοντας μεγάλες νίκες στα εθνικά ζητήματα (Σύμφωνο Φιλίας με την Τουρκία το 1930), στη διαχείριση των 1,7 εκατομμυρίου προσφύγων και στη διευθέτηση των αγροτικών γαιών, όμως αποτυγχάνει στα οικονομικά, εν μέσω θύελλας παγκόσμιου κραχ. Τον Απρίλιο του 1932 παραιτείται ο υπουργός Οικονομικών και επί σειρά ετών βουλευτής Ηρακλείου, Γ. Μάρης, λόγω διαφωνίας με την απόφαση κήρυξης προσωρινού χρεοστασίου και στην Ελλάδα, όπως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, και ο Βενιζέλος τοποθέτησε υπουργό τον εξωκοινοβουλευτικό καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας και σύμβουλο της Τραπέζης της Ελλάδος, Κυριάκο Βαρβαρέσσο.
Έτσι, «όχι μόνον παρεδέχετο ότι εκ των 189 βουλευτών του κόμματός του κανείς δεν ήτο ικανός να διευθύνει το υπουργείο Οικονομικών, αλλά και κανένα άλλο στέλεχος των Φιλελευθέρων».
Πέντε δε μέρες αργότερα ο Βενιζέλος αποκαλύπτει σε ομιλία του ότι «είχε προσφέρει το υπουργείο Οικονομικών στον Δημ. Μάξιμον και κατόπιν στον Αλέξ. Κορυζήν», επιφανείς τραπεζίτες της εποχής οι οποίοι δεν είχαν εκτεθεί στη λαϊκή ψήφο.
Κατηγορίες Αυτομάτως η αξιωματική αντιπολίτευση του Λαϊκού Κόμματος του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη βρήκε την ευκαιρία να τον κατηγορεί συνεχώς, έως την πτώση του λίγες εβδομάδες αργότερα, ότι αξιοποιεί μη πολιτικά πρόσωπα στην κυβέρνησή του σε βάρος του κοινοβουλευτικού θεσμού. «Δεν είναι φθορά του Κοινοβουλίου», τον ρωτούσε ρητορικώς ο Κων. Τσαλδάρης, «όταν έχετε τα 4/5 των βουλευτών και δεν έχετε τα αναγκαία πρόσωπα να καταρτίσετε κυβέρνηση;». Και να σκεφτεί κανείς ότι ασκούνταν κριτική σε προσωπικότητες αδιαμφισβήτητου κύρους, τεράστιες οικονομικές οντότητες με μακρά πολιτική παράδοση.
Κυριακάτικη Απογευματινή
