Το 16ο Συνέδριο της Νέας ∆ημοκρατίας έρχεται σε ταραγμένους καιρούς αυξημένων γεωπολιτικών, ενεργειακών, κλιματικών και μεταναστευτικών προκλήσεων διεθνώς. Για ένα ευρωπαϊκό κεντροδεξιό κόμμα, σταθερά προσανατολισμένο στη ∆ύση και την Ατλαντική Συμμαχία, και που με την ηγετική σφραγίδα του ιδρυτή της Κωνσταντίνου Καραμανλή έβαλε την Ελλάδα στην Ενωμένη Ευρώπη, είναι κορυφαίο ζήτημα να επανατοποθετηθεί μπροστά σε αυτές τις προκλήσεις. Και δίνοντας πειστικές πολιτικές απαντήσεις, να ξεκινήσει τη νικηφόρα πορεία προς τις επόμενες εθνικές εκλογές. Σε αυτή την πορεία, η πυξίδα μας πρέπει να δείχνει μπροστά και δεξιά.
Για δύο λόγους:
Πρώτον, η αξιωματική αντιπολίτευση και τα λοιπά κόμματα της Κεντροαριστεράς κλίνουν προς τα αριστερά του πολιτικού φάσματος. Οι Ανδρουλάκης και Τσίπρας δεν μπορούν να εκφράσουν το Κέντρο. Ο μεν κ. Τσίπρας γιατί προέρχεται από τη Ριζοσπαστική Αριστερά και επί της πρωθυπουργίας του οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού της άτακτης χρεοκοπίας και εφάρμοσε ιδεοληπτικές και αντιαναπτυξιακές πολιτικές, με αποκορύφωμα τη φοροεπιδρομή σε βάρος της μεσαίας τάξης. Ο δε αρχηγός του ΠΑΣΟΚ είχε την ευκαιρία επί χρόνια να ξεκολλήσει από τα ρηχά δημοσκοπικά νερά, αλλά εγκλωβίστηκε στην τρικυμία στο ποτήρι της μονοθεματικής ατζέντας των υποκλοπών. Ετσι σήμερα η κυοφορούμενη συμμαχία Ανδρουλάκη – Τσίπρα, μόνο και μόνο για «να φύγει ο Μητσοτάκης», δημιουργεί ένα τυχοδιωκτικό σχήμα που γέρνει ακόμη πιο αριστερά και απομακρύνεται και άλλο από το Κέντρο. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με την προσωπικότητα και το πολιτικό προφίλ του, είναι η μόνη επιλογή για μετριοπαθείς πολίτες του Κέντρου.
∆εύτερον, καθώς στη μάχη του Κέντρου έχει προβάδισμα ο αρχηγός μας, το κόμμα μας μπορεί να σχεδιάσει πολιτικές που στοχεύουν μπροστά και δεξιά. Μπροστά και δεξιά, αναφορικά με τη διεθνή θέση της χώρας, είναι η συμμετοχή της Ελλάδας στην τολμηρή πρωτοπορία της Ευρωπαϊκής Ενωσης με την ένταξή της σε σχήματα στενότερης συνεργασίας, όπως στην άμυνα· δεν είναι ο νεοαντιαμερικανισμός ή ο νεοαντισημιτισμός.
Μπροστά και δεξιά, στο πεδίο των θεσμών, είναι η ενδυνάμωση της σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και πολιτικής. Ιδίως μέσω μιας συνταγματικής αναθεώρησης, που θα ενισχύει τη διάκριση των εξουσιών και θα εκσυγχρονίζει τη λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος, εντός του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους δικαίου. Μπροστά και δεξιά, στα εθνικά θέματα, είναι η ανυποχώρητη υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, με ενίσχυση της αποτρεπτικής μας δύναμης και αναβάθμιση του κοινωνικού status και των αποδοχών των ενστόλων μας. Μπροστά και δεξιά, στο οικονομικό πεδίο, είναι το λιγότερο κράτος στην οικονομία και η δημοσιονομική σύνεση με μείωση των φόρων και συγκράτηση των δαπανών.
Και αν, όπως έλεγε ο Μίλτον Φρίντμαν, «ο πληθωρισμός είναι φόρος», ας μειώσουμε έμμεσους φόρους που τον τροφοδοτούν, όπως οι Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης στα καύσιμα. Μπροστά και δεξιά, στο πεδίο της μεταναστευτικής πολιτικής, είναι όχι μόνο η φύλαξη των συνόρων μας για την αποτροπή εισροών παράνομων μεταναστών, αλλά και η καθαρή εκροή όσων δεν έχουν δικαίωμα παραμονής. Μπροστά και δεξιά, αναφορικά με το αύριο του έθνους μας, είναι η αντιμετώπιση του ∆ημογραφικού, με καθιέρωση γενναίων κινήτρων, όπως η θέσπιση ειδικών οικονομικών ζωνών για να αναζωογονηθεί η ύπαιθρος. Μπροστά και δεξιά, στην κοινωνική πολιτική, είναι η διακήρυξη στόχου πλήρους απασχόλησης και δημιουργία προγράμματος για Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων, καθώς η κοινωνία μας γερνάει. Η Νέα ∆ημοκρατία είναι η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να πάει την πατρίδα μπροστά και εμπιστεύομαι τον πρόεδρό μας, Κυριάκο Μητσοτάκη, ότι μας πάει σωστά.
*Βουλευτής Α’ Ανατολικής Αττικής με τη Ν.∆., πρώην υπουργός
Κυριακάτικη Απογευματινή
