Πολλές ήταν οι ανακατατάξεις που σημειώθηκαν στην κυπριακή πολιτική σκηνή μετά το πέρας των βουλευτικών εκλογών της 24ης Μαΐου, καθώς προέκυψε εξακομματική Βουλή των Αντιπροσώπων. Σε αυτή εισήλθαν δύο αντισυστημικά κόμματα (Αμεση ∆ημοκρατία και ΕΛΑΜ), επιβεβαιώνοντας ότι το κυπριακό πολιτικό σύστημα μπαίνει σε μία φάση ρευστότητας αλλά και ανακατατάξεων. Και όλα αυτά την ώρα που σε δύο χρόνια θα διεξαχθούν οι προεδρικές εκλογές, ενώ η εκλογική διαδικασία αποτέλεσε ένα μεγάλο πολιτικό τεστ για τον πρόεδρο της Κυπριακής ∆ημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη, αλλά και έδωσε τα πρώτα σαφή μηνύματα για τη μάχη των προεδρικών εκλογών του 2028.
Μπορεί ο ∆ΗΣΥ να διατήρησε την πρωτιά και το ΑΚΕΛ να κατέγραψε αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα, ωστόσο το σημαντικότερο συμπέρασμα της κάλπης είναι ότι το κυπριακό πολιτικό σύστημα εισέρχεται σε μια νέα περίοδο πολυδιάσπασης, με περισσότερους παίκτες.
Η ενίσχυση του ΕΛΑΜ, παράλληλα με την είσοδο νέων πολιτικών σχηματισμών στη Βουλή, όπως της Αμεσης ∆ημοκρατίας και του κινήματος Αλμα, καταδεικνύει ότι ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας αναζητεί εναλλακτικές επιλογές, εκτός του παραδοσιακού κομματικού συστήματος.
Μάλιστα η εκλογική διαδικασία ανέδειξε την πιο δεξιά Βουλή που είχε η Κύπρος, ενώ κυρίαρχο ρόλο παίζουν οι βουλευτές που τοποθετούνται πολιτικά στον χώρο του Κέντρου και της ∆εξιάς, σε μία σειρά από σημαντικά ζητήματα, όπως η εξωτερική, η κοινωνική, η οικονομική πολιτική και οι σχέσεις με τους Ευρωπαίους εταίρους, ενώ από τη νέα σύνθεση του Κοινοβουλίου θα απουσιάζουν οι βουλευτές της Ε∆ΕΚ, της ∆ΗΠΑ και των Οικολόγων.
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με αναλυτές, τόσο ο ∆ημοκρατικός Συναγερμός, ο οποίος έκοψε πρώτος το νήμα των εκλογών, όσο και το ΑΚΕΛ κατάφεραν να κινητοποιήσουν όλους τους μηχανισμούς τους και έτσι έκοψαν τις διαρροές προς νέους κομματικούς σχηματισμούς, ενώ κατάφεραν να πείσουν τους παραδοσιακούς τους ψηφοφόρους να επανέλθουν πίσω στα «πολιτικά» τους σπίτια.
Το αποτέλεσμα της 24ης Μαΐου μπορεί να μην αποτελεί προσωπική ήττα για τον Νίκο Χριστοδουλίδη, ωστόσο επιβεβαιώνει ότι ο Κύπριος πρόεδρος εξακολουθεί να κυβερνά χωρίς μια ισχυρή και συμπαγή κομματική βάση. Τα κόμματα που αποτέλεσαν τον βασικό πυλώνα της εκλογής του το 2023 δεν κατόρθωσαν να ενισχυθούν, ενώ ο χώρος του πολιτικού Κέντρου εμφανίζεται πιο κατακερματισμένος από ποτέ.
Ωστόσο ο Νίκος Χριστοδουλίδης εξακολουθεί να διαθέτει το πλεονέκτημα του εν ενεργεία προέδρου, όμως δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένη την επανάληψη της συμμαχίας που τον οδήγησε στην εξουσία, αφού δεν έχει πίσω του μια συμπαγή κομματική πλειοψηφία.
Μπορεί οι προεδρικές εκλογές να είναι έντονα προσωποκεντρικές, τα κόμματα όμως εξακολουθούν να παίζουν κρίσιμο ρόλο στον πρώτο γύρο και ο Νίκος Χριστοδουλίδης δεν έχει πίσω του έναν μηχανισμό αντίστοιχο με εκείνον που διαθέτουν ο ∆ΗΣΥ ή το ΑΚΕΛ.
Χωρίς φαβορί
∆ύο χρόνια πριν από τις προεδρικές εκλογές, το κυρίαρχο χαρακτηριστικό είναι η απουσία ξεκάθαρου φαβορί και η εικόνα αυτή δημιουργεί νέα δεδομένα ενόψει του 2028. Οι βουλευτικές εκλογές του 2026 κατέδειξαν ότι η εποχή των σταθερών πολιτικών ισορροπιών στην Κύπρο ανήκει πλέον στο παρελθόν. Η μάχη για το Προεδρικό του 2028 έχει ήδη ξεκινήσει και πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια όλα τα ενδεχόμενα παραμένουν ανοιχτά, με την επόμενη διετία να αναμένεται να είναι καθοριστική για το Προεδρικό.
Ενδιαφέρον για τις προεδρικές εκλογές φαίνεται ότι επιδιώκει να δείξει η νυν πρόεδρος του ∆ημοκρατικού Συναγερμού και επανεκλεγείσα στη θέση της προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων, Αννίτα ∆ημητρίου, με σκοπό να γίνει η πρώτη γυναίκα στην ιστορία της χώρας που θα κερδίσει τη συγκεκριμένη μάχη.
Μετά τις βουλευτικές εκλογές, ο ∆ΗΣΥ ανακτά αυτοπεποίθηση και ρόλο πρωταγωνιστή, το ΑΚΕΛ εμφανίζεται πιο ανταγωνιστικό, ενώ το ΕΛΑΜ και οι νέες πολιτικές δυνάμεις διεκδικούν ολοένα μεγαλύτερο μερίδιο επιρροής. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνει η πολιτική παρουσία του πρώην γενικού ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη, ο οποίος διατηρεί υψηλά ποσοστά δημοφιλίας και ισχυρό αντισυστημικό προφίλ. Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι ενδεχόμενη υποψηφιότητά του για την Προεδρία της ∆ημοκρατίας θα μπορούσε να ανατρέψει τα σημερινά δεδομένα και να μεταβάλει ριζικά τις ισορροπίες.
Η περίπτωση του Φειδία
Την ίδια στιγμή, η εκλογική επιτυχία της Αμεσης ∆ημοκρατίας, του ευρωβουλευτή Φειδία Παναγιώτου, αποτυπώνει τη διεύρυνση ενός ακροατηρίου που εκφράζει δυσπιστία απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο και αναζητεί νέες μορφές πολιτικής έκφρασης. Ακόμη, ονόματα όπως αυτό του Χρήστου Στυλιανίδη ακούγεται αρκετά έντονα, αφού φαίνεται πως αρκετοί τον κατατάσσουν στην κατηγορία των σοβαρών πιθανών υποψηφίων για την προεδρία, αν και ο ίδιος δεν έχει ακόμα ανακοινώσει κάτι. Το τοπίο προς το παρόν είναι θολό, ωστόσο σιγά σιγά θα γίνουν γνωστά τα ονόματα των υποψηφίων, με τους ίδιους να ξεκινούν τις στρατηγικές κινήσεις στην πολιτική σκακιέρα και τους πολίτες να παρακολουθούν, πριν κληθούν να εκλέξουν τον επόμενο πρόεδρο της Κύπρου.
ΤΩΝ ΜΑΡΙΛΟΥΣ ΧΑΤΖΗΚΛΕΑΝΘΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗ Α. ΠΟΛΙΤΗ
Κυριακάτικη Απογευματινή
