Μία επικίνδυνη παρεξήγηση τείνει να εμπεδωθεί το τελευταίο διάστημα. Ότι το κράτος δεν μπορεί πλέον να παρεμβαίνει. Τη θεσμική αυτή στρέβλωση, η κυβέρνηση την έχει επενδύσει με ένα πρόχειρο αφηγηματικό περιτύλιγμα ισχυριζόμενη πως «είναι άλλες οι εποχές» ή ότι «προβλήματα υπάρχουν σε όλες τις χώρες, όχι μόνο στην Ελλάδα».
Kαι έτσι, τα πράγματα αφήνονται στην «αυτορρύθμισή» τους.
Αυτό προκύπτει και από τα τρία παρακάτω ενδεικτικά πεδία:
- Στο σκέλος της καλπάζουσας ακρίβειας στο βασικό καλάθι, ενώ η χώρα έχει τον τρίτο υψηλότερο πληθωρισμό στην Ευρωζώνη και ενώ η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων είναι η χαμηλότερη μαζί με εκείνη της Βουλγαρίας, η κυβέρνηση είτε απουσιάζει βολικά είτε εγκαινιάζει την πλατφόρμα PosoKanei ως μέτρο καταπολέμησης του προβλήματος. Δεν ελέγχει τις τιμές, δεν χτυπάει τα καρτέλ και δεν παρεμβαίνει σε ένα σύστημα το οποίο κερδοσκοπεί ανενόχλητο σε βάρος του καταναλωτή.
- Αντίστοιχα, στο πεδίο της διαφθοράς, δεν είναι μόνο η διαφαινόμενη εμπλοκή μελών της Νέας Δημοκρατίας, δηλαδή η παραβίαση κάθε κανόνα δικαίου με τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τη συγκάλυψη στα Τέμπη ή την καταδίκη της κυρίας Ασημακοπούλου. Είναι το γεγονός ότι το κράτος αυτό, δεν είναι ικανό να ελέγχει τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος, να εντοπίζει τις επαναλαμβανόμενες απευθείας αναθέσεις, τις ασυνέπειες ή τα καρτέλ εταιρειών.
- Η ίδια αδυναμία αντικατοπτρίζεται στο δημόσιο σύστημα υγείας και στην εκπαίδευση. Στο πρώτο, οι επαγγελματίες δεν μπορούν πια να ανταποκριθούν λόγω των εξαντλητικών ωραρίων εργασίας και της έλλειψης προσωπικού. Δεν είναι τυχαίο που η Ελλάδα κατέχει θλιβερή πρωτιά ως προς τις μη εξυπηρετούμενες ανάγκες υγείας (Eurostat). Στη δεύτερη, οι εκπαιδευτικοί αισθάνονται μόνοι και απαξιωμένοι, ενώ τα παιδιά, από μικρή ηλικία συμμετέχουν σε μία φρενήρη κούρσα προς τις Πανελλαδικές Εξετάσεις, σε ένα σύστημα που δεν προάγει την κριτική σκέψη και τη συναισθηματική νοημοσύνη, αντίθετα τροφοδοτεί ανταγωνιστικό ατομικισμό και επιθετικότητα, αποκλείοντας τους πιο ευάλωτους μαθητές/μαθήτριες.
Η ΕΛΑΣ εκκινώντας από την αδιαπραγμάτευτη αφετηρία ότι το κράτος υποχρεούται να οριοθετεί και να υποστηρίζει στα τρία αυτά πεδία:
- Προτείνει στοχευμένα μέτρα κατά της ακρίβειας που περιλαμβάνουν τον ορισμό βασικού καλαθιού επισιτιστικής ασφάλειας και τη διατίμηση των προϊόντων του, την εξασφάλιση διαφανούς και ελεγχόμενης τιμολόγησης από τον παραγωγό στο ράφι, τη μείωση ΦΠΑ στα βασικά τρόφιμα από 13% σε 6%.
- Καταθέτει την πρόταση «Διαφάνεια» για τον εντοπισμό καρτέλ και καταχρηστικών πρακτικών στις δημόσιες συμβάσεις, παρακολουθώντας κάθε μία σύμβαση, από την αρχή μέχρι το τέλος, με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.
- Προωθεί τη στοχευμένη γενναία αύξηση μισθών γιατρών και νοσηλευτών και την υπαγωγή εκπαιδευτικών στο ειδικό μισθολόγιο, για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας και του δημόσιου σχολείου και την αναβάθμιση των υπηρεσιών που παρέχονται στους πολίτες.
- Και τέλος, με την κατάργηση των Πανελλαδικών, απαντάει σε μία προβληματική πολιτική που επί μακρόν επιδρά αρνητικά στη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών και υποβαθμίζει συνολικά την εκπαιδευτική εμπειρία.
Το ερώτημα επομένως δεν είναι εάν μπορεί να παρέμβει το κράτος, αλλά εάν θέλει να το πράξει. Σε συνθήκες εξάλλου πολλαπλών προκλήσεων η αλλαγή πολιτικής και η ανάληψη ευθύνης στήριξης της κοινωνίας είναι πιο αναγκαίες παρά ποτέ.
*Η κυρία Κουφονικολάκου είναι εκπρόσωπος Τύπου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης
Εφημερίδα Απογευματινή
