Πρόσφατα αναζωπυρώθηκε στον δημόσιο διάλογο η σεναριολογία περί πρόωρων εκλογών το ερχόμενο φθινόπωρο. Η άποψη ότι η χώρα βρίσκεται ήδη σε άτυπη προεκλογική τροχιά κερδίζει έδαφος σε μερίδα των μέσων ενημέρωσης, τα οποία παρουσιάζουν μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες ως λύση πολιτικής σταθερότητας. Ωστόσο, μια ψύχραιμη ανάγνωση των δεδομένων οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα: η πρόωρη εξάντληση της κυβερνητικής θητείας στερείται θεσμικής λογικής και εγκυμονεί σοβαρούς εθνικούς κινδύνους.
Αρχικά, η συζήτηση για κάλπες «μέχρι τον Οκτώβριο» δεν εκκινεί από το Μέγαρο Μαξίμου. Ο πρωθυπουργός επαναλαμβάνει μονότονα και σε κάθε ευκαιρία τη δέσμευσή του για εξάντληση της τετραετίας το 2027. Αν η κυβέρνηση αποφάσιζε ξαφνικά να διαψεύσει τον εαυτό της, θα βρισκόταν αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή απώλεια θεσμικής αξιοπιστίας. Θα εμφανιζόταν ανακόλουθη, πλήττοντας το προφίλ της σοβαρότητας που επιδιώκει να εκπέμπει. Στην πραγματικότητα, το εκλογικό σενάριο συντηρείται κατά κύριο λόγο από τα ΜΜΕ, ιδίως μετά τις πρόσφατες διεργασίες και τις νέες κινητοποιήσεις στον ευρύτερο πολιτικό και κοινωνικό χώρο, οι οποίες άλλαξαν τις ισορροπίες.
Το γεγονός αυτό εγείρει το ερώτημα: μήπως οι πρόωρες εκλογές αποτελούν τελικά «ευσεβή πόθο» συγκεκριμένων κύκλων; Η ιδέα μιας σύντομης προεκλογικής περιόδου που θα οδηγούσε, έστω προσωρινά, σε μια υπηρεσιακή κυβέρνηση ίσως εξυπηρετεί όσους θα επιθυμούσαν μια μεταβατική ηγεσία πιο συμβατή με συγκεκριμένα επιχειρηματικά ή πολιτικά συμφέροντα.
Το πιο επικίνδυνο σημείο της σχετικής επιχειρηματολογίας αφορά τα εθνικά θέματα. Προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η χώρα πρέπει να πάει σε εκλογές πριν από το φθινόπωρο, ώστε να είναι πολιτικά θωρακισμένη απέναντι σε επικείμενες προκλητικές κινήσεις της Άγκυρας, όπως η πιθανή κατάθεση νόμου για τις θαλάσσιες ζώνες στην τουρκική Βουλή τον Οκτώβριο. Μάλιστα, υποστηρίζεται ότι ακόμη και μια υπηρεσιακή κυβέρνηση θα μπορούσε να διαχειριστεί μια τέτοια κρίση.
Η ιστορική εμπειρία, όμως, διδάσκει το αντίθετο. Η Ελλάδα αντιμετώπισε τις σοβαρότερες προκλήσεις και κρίσεις με την Τουρκία πάντοτε σε περιόδους κυβερνητικής αστάθειας, υπηρεσιακών σχημάτων ή πολιτικού κενού. Μια υπηρεσιακή κυβέρνηση από τη φύση της στερείται της απαραίτητης πολιτικής νομιμοποίησης και της ισχυρής λαϊκής εντολής που απαιτούνται για τη λήψη κρίσιμων, στρατηγικών αποφάσεων σε στιγμές εθνικής έντασης.
Η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να εισέλθει σε μια περίοδο τεχνητής αβεβαιότητας. Η θεσμική σταθερότητα και η τήρηση του συνταγματικού κύκλου των εκλογών αποτελούν το ισχυρότερο όπλο της Ελλάδας, τόσο για την εσωτερική της ομαλότητα όσο και για την προάσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.
Ο κ. Κούμπουλης είναι ιστορικός και θεολόγος
Εφημερίδα Απογευματινή
