Στις επόμενες εκλογές θα κριθεί κάτι πολύ περισσότερο από το ποιο κόμμα θα αυξήσει ή θα μειώσει τα ποσοστά του. Θα κριθεί αν η Νέα Δημοκρατία θα συνεχίσει να κυβερνά ή αν θα υπάρξει πραγματική πολιτική αλλαγή.
Και σε αυτό το ερώτημα η θέση μας είναι καθαρή. Αν η κοινωνία θέλει να εκφράσει απλώς τη δυσαρέσκειά της, υπάρχουν πολλές επιλογές. Αν όμως θέλει να ηττηθεί η Νέα Δημοκρατία και να υπάρξει μια διαφορετική κυβέρνηση με προοδευτικό προσανατολισμό, υπάρχει μία πολιτική δύναμη που διεκδικεί να το πετύχει με όρους εξουσίας: το ΠΑΣΟΚ.
Αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα της επόμενης αναμέτρησης.
Η Νέα Δημοκρατία γνωρίζει ότι όσο η δυσαρέσκεια κατακερματίζεται σε μικρότερα κόμματα και σε δυνάμεις διαμαρτυρίας, η ίδια κρατάει τα ποσοστά της. Γι’ αυτό και επιχειρεί να κατασκευάζει βολικά δίπολα και αντιπάλους που δεν συγκροτούν κυβερνητική εναλλακτική. Η σχετική κριτική έχει διατυπωθεί δημόσια από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ με αναφορά σε «ψεύτικα δίπολα» και «χάρτινους αντιπάλους».
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι ένας ακόμη κύκλος κατακερματισμού. Χρειάζεται ένας ισχυρός πολιτικός πόλος που να μπορεί να διεκδικήσει την πρωτιά, να αναμετρηθεί ευθέως με τη Νέα Δημοκρατία και να παρουσιάσει ολοκληρωμένο κυβερνητικό σχέδιο.
Γι’ αυτό η πρωτιά δεν είναι επικοινωνιακός στόχος. Είναι η προϋπόθεση για να αλλάξει ο πολιτικός συσχετισμός. Η θέση που έχει διατυπωθεί είναι σαφής: αν το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πρώτο, η Νέα Δημοκρατία διατηρεί το πλεονέκτημα σχηματισμού της επόμενης κυβέρνησης.
Η μάχη, επομένως, είναι συγκεκριμένη. Από τη μία βρίσκεται ένα κυβερνητικό μοντέλο που έχει αποτύχει στην αντιμετώπιση της ακρίβειας, της στεγαστικής κρίσης, έχει οδηγήσει σε κατάρρευση το ΕΣΥ, έχει διευρύνει τις ανισότητες και έχει «κοντύνει» τους θεσμούς. Από την άλλη το ΠΑΣΟΚ έχει καταθέσει ένα ρεαλιστικό σχέδιο για καλύτερους μισθούς, ισχυρό κοινωνικό κράτος, δημόσια υγεία και παιδεία, παραγωγική ανασυγκρότηση, προστασία της εργασίας και διαφορετική αντίληψη για τους θεσμούς.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται η διαφορά ανάμεσα σε ένα κόμμα διαμαρτυρίας και ένα κόμμα εξουσίας. Η διαμαρτυρία μπορεί να καταγράψει την οργή. Δεν αρκεί όμως για να αλλάξει κυβέρνηση.
Η πολιτική αλλαγή απαιτεί κοινωνικές συμμαχίες, οργανωμένη παρουσία σε ολόκληρη τη χώρα, στελέχη, πρόγραμμα και δυνατότητα διακυβέρνησης από την πρώτη ημέρα.
Γι’ αυτό και η στρατηγική είναι ξεκάθαρη: ο αντίπαλος είναι η Νέα Δημοκρατία αλλά θα κρίνονται και όσοι παίζουν το παιχνίδι της παραμονής της στην εξουσία. Μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να μετατρέψει την κοινωνική δυσαρέσκεια σε πολιτική αλλαγή.
Οι επόμενες εκλογές, λοιπόν, δεν θα κρίνουν απλώς ποιος θα διαμαρτυρηθεί δυνατότερα. Θα κρίνουν ποιος μπορεί πραγματικά να αλλάξει τον συσχετισμό εξουσίας.
Και εκεί βρίσκεται η ουσία της μάχης.
Ο κ. Τσουκαλάς είναι εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής
Εφημερίδα Απογευματινή
