«Σκανάραμε» στα επίσημα εγκαίνιά της την έκθεση «Τhe Sea Unites – The Greek Shipping and the German Economic Miracles» στο Πολεμικό Μουσείο (μέχρι τον Νοέμβριο φιλοξενούνταν στο Διεθνές Ναυτικό Μουσείο του Αμβούργου και στην Ελλάδα θα διαρκέσει έως τις 3 Απριλίου, είναι δε με ελεύθερη είσοδο).

Μια έκθεση που καταδεικνύει τον ρόλο-κλειδί των Ελλήνων εφοπλιστών στην ανάπτυξη της μεταπολεμικής Γερμανίας. Και αντικρίσαμε συλλεκτικό υλικό από το αρχείο του Γιώργου Φουστάνου της Navira – Πρότυπου Ερευνητικού Κέντρου που το αποδεικνύει. Καρέ καρέ.

Στον λόγο του υπογράμμισε, και σε αυτό συναίνεσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, που έκοψε την κορδέλα της έκθεσης, ότι «η ελληνική ναυτιλία αντιπροσωπεύει πάνω από το 61% του στόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και περίπου το 20% της παγκόσμιας χωρητικότητας».
«Πρόκειται για επίτευγμα δυσανάλογο με το γεωμετρικό μέγεθος και τον πληθυσμό της χώρας. Η έκθεση φωτίζει μια βαθύτερη ευρωπαϊκή εμπειρία: Πώς από τη θάλασσα και τη ναυτιλία μια ζοφερή μνήμη μετετράπη σε δημιουργική συνεργασία. Πώς η θάλασσα έχει το χάρισμα να ενώνει τους ανθρώπους. Το τεκμηριωμένο και εξαιρετικά διαφωτιστικό έργο του Γιώργου Φουστάνου, καρπός πολυετούς έρευνας, αναδεικνύει πώς οι παραγγελίες Ελλήνων πλοιοκτητών συνέβαλαν καθοριστικά στην οικονομική ανασυγκρότηση της Δυτικής Γερμανίας και τη σταδιακή επανένταξή της στον παγκόσμιο χάρτη. Η θάλασσα αποτελεί πηγή έμπνευσης, γνώσης, ισχύος, και η ναυτιλία μπορεί να προσφέρει ακόμα περισσότερα στην Ελλάδα», είπε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος.
Από την πλευρά του ο κ. Φουστάνος επισήμανε, ανάμεσα σε άλλα, ότι «η ιστορία του ελληνικού εφοπλισμού θα έπρεπε να διδάσκεται». Πρόσθεσε ότι «η Ελλάδα συνέβαλε στην ανάπτυξη ακόμα τεσσάρων δυνάμεων στη ναυτιλία: των ΗΠΑ, Μ. Βρετανίας, Ν. Κορέας και Ιαπωνίας». Τόνισε και ότι «χωρίς την παρουσία των Ελλήνων εφοπλιστών, ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός. Η θάλασσα είναι το αναντικατάστατο οξυγόνο του ελληνισμού» και ότι «η ιστορία του ελληνικού εφοπλισμού θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία».

Το «παρών» έδωσε ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης, ο πρόεδρος του Πολεμικού Μουσείου, του Ελληνικού Ναυτικού, οι πρέσβεις Ιαπωνίας, Γερμανίας, Ν. Κορέας, κ.ά.
Από τον Ωνάση και τον Νιάρχο στον 21ο αιώνα
«Διαβάζοντας» την έκθεση, η «Α» στέκεται σε σημαντικά γεγονότα για την ελληνική ναυτιλία με επίκεντρο την ένωση δυνάμεων με τη Γερμανία, αρχής γενομένης από το 1949: όταν o Αριστοτέλης Ωνάσης ήρθε σε επαφή με την Erste Deutche Walfgang Gesselschaft, επιζητώντας την τεχνογνωσία της και απέκτησε 16 πλοία.

Το 1953 πραγματοποιήθηκε η τελετή καθέλκυσης του θρυλικού «Tina Onassis», που αποτέλεσε πρώτο θέμα στους παγκόσμιους εφοπλιστικούς κύκλους. Το 1954, με την πρώτη του σύζυγο Τίνα και τα παιδιά τους Χριστίνα και Αλέξανδρο, παρουσία της αναδόχου, πριγκίπισσας Aν Μαρί φον Μπίσμαρκ, της κόρης της, Γκουνίλα, και του σεΐχη Αμπντάλα Αλί Ρέτζα, εγκαινίασε το πλοίο «Al-Malik-Saud Al-Awal».

Από το 1954 μπαίνει δυναμικά στον «χορό» ο Σταύρος Νιάρχος, παραλαμβάνοντας, έως το 1957, επτά δεξαμενόπλοια από τη Γερμανία. Ενδιάμεσα, το 1956, ο Σταύρος Λιβανός, η σύζυγός του Αριέττα και ο γιος τους Γιώργος προκαλούν ομοβροντία φλας στην καθέλκυση του «Hadjitsakos».

Το 1971 ο Μιχάλης και η Μέλπω Λεμού πρωτοστατούν στην καθέλκυση του «Melpo Lemos». Κομβική στιγμή και το 1993, όταν η Attica Enterprises, θυγατρική του Περικλή Παναγόπουλου, ανακοινώνει συνεργασία με τη Schichau Seeber παραλαμβάνοντας δύο δεξαμενόπλοια που αξιοποιήθηκαν για το κλασικό πια δρομολόγιο Πάτρα – Ανκόνα σε 20 ώρες. Από τις πιο τρυφερές στιγμές όταν ο εγγονός του Περικλή Παναγόπουλου ύψωσε τη γαλανόλευκη στο «SuperFast VI» στον Πειραιά. Και η τελετή ύψωσης της ελληνικής σημαίας στο «Olympic Voyager» (22/6/2000, Πειραιάς), που ήταν το ταχύτερο πλοίο του είδους του στον κόσμο… Η συνέχεια προδιαγράφεται ακόμη πιο δυνατή, καθώς ο «ελληνικός εφοπλισμός τώρα βρίσκεται στην καλύτερη στιγμή του», όπως τόνισε ο κ. Φουστάνος.
Εφημερίδα Απογευματινή











