Η εντελώς διαφορετική απ’ όσες έχουμε δει έκθεση που φέρει τον τίτλο «Αυτοκρατορία του ύπνου» και φιλοξενείται στο Μουσείο Σιλβί Καρλιέ, διερευνά τη σχέση της τέχνης με την ανθρώπινη εμπειρία στην αγκαλιά του Μορφέα. Συγκεντρώνοντας 130 έργα από τον 19ο και τον 20ό αιώνα, αναδεικνύει την καλλιτεχνική του προσέγγιση δημιουργών που υπηρετούν ξένες μεταξύ τους «σχολές». Από ρομαντικές έως συμβολιστικές και μοντέρνες αποδόσεις, ο ύπνος παρουσιάζεται άλλοτε ως γαλήνη και ανάπαυση και άλλοτε ως πεδίο ονείρων, φαντασίας ή ακόμη και ανησυχίας.
Σημαντικές παρουσίες, όπως ο Ντελακρουά, ο Μονέ και ο Σιμόν Βουέ, προσφέρουν από τα έργα τους διαφορετικές οπτικές, αποτυπώνοντας τη λεπτή ισορροπία μεταξύ πραγματικότητας – ονείρου. Ο Ευγένιος Ντελουκρουά, για παράδειγμα, φιλοτέχνησε λεπτομερώς ένα άστρωτο κρεβάτι που διατηρεί ακόμα τα ίχνη από έναν καλό… ύπνο! Όμως, η πιο συγκινητική και «δυνατή» στιγμή από αυτές τις απεικονίσεις, είναι η «Καμίλ στην επιθανάτια κλίνη» του Κλοντ Μονέ, ζωγραφισμένη το 1879 μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του, λόγω άγνωστης ασθένειας.
Ένα έργο πλημμυρισμένο από σκούρες μπλε, γκρι και κίτρινες ρίγες, που αντικατοπτρίζουν τη βαθιά θλίψη του Μονέ, διακοπτόμενη μόνο από το γαλήνιο πρόσωπο της Καμίλ που είχε περάσει στον ύπνο της αιωνιότητας…
Εφημερίδα Απογευματινή
