Άλλαξε ουρανό», πίνοντας το «Αθάνατο νερό» η «πρώτη κυρία του πενταγράµµου», η «Κική το στερνοπούλι», όπως αυτοχαρακτηριζόταν. Ταξιδεύει αλλού πια η βαφτισµένη Κυριακή Παπαδοπούλου, η «τολµηρή γυναίκα, που διεκδίκησε µε πάθος το όνειρό της», όπως αποκάλεσε τη Μαρινέλλα -η οποία στο κατώφλι των 88, στις 28.3, άφησε τα εγκόσµια- στο αποχαιρετιστήριο µήνυµά του στην «ανεπανάληπτη» ερµηνεύτρια ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.
Υπήρξε το απόλυτο λαϊκό είδωλο, την αγαπούσαν οι συνάδελφοί της, γλεντούσε εξάλλoυ σταθερά µαζί τους. Ηταν η «δεύτερη µάνα» του Γιώργου Νταλάρα, όπως
είπε συγκινηµένος στον επικήδειο λόγο του την τελευταία ηµέρα του Μαρτίου. «Ο κόσµος δεν σε άφηνε να φύγεις – το επέλεξες στη σκιά του Παρθενώνα» πρόσθεσε η αγαπηµένη της φίλη Χάρις Αλεξίου, που επίσης εκφώνησε επικήδειο.
Το νήµα της ζωής της διεθνούς ακτινοβολίας αοιδού, µε το τόσο δυνατό καλλιτεχνικό αποτύπωµα όσο δυνατή ήταν µέχρι τέλους η φωνή της, στην πραγµατικότητα ήταν προγραµµατισµένο από τις δυνάµεις άνωθεν να κοπεί τη βραδιά της 25ης Σεπτεµβρίου 2024, όταν κατέρρευσε στη σκηνή του Ηρωδείου δίπλα στον αγαπηµένο της φίλο Αντώνη Ρέµο. Απ’ όταν υπέστη εκείνο το εγκεφαλικό, «έλιωνε», καθηλωµένη σε ένα κρεβάτι. Το χειρότερό της.
Ευτυχώς, δεν είχε παρά για λίγο χρόνο τις αισθήσεις της… Αν είχε συνειδητοποιήσει ότι για ενάµιση χρόνο θα ήταν ηµιθανής, θα προτιµούσε να είχε σβήσει επιτόπου, πάνω στη σκηνή του Ηρωδείου. Τελικά, στις 28.3, «Υστερα», που λέει και το διαχρονικό τραγούδι της, από τόσο µεγάλο διάστηµα σιωπής, οι παλµοί της καρδιάς της σταµάτησαν…
Η καριέρα της «δασκάλας» του Κώστα Μακεδόνα, από την οποία θυµάται «µόνο ωραία», διήρκεσε σχεδόν 70 χρόνια. «Μόνη της έγνοια ήταν να προσφέρει:
συνεργάστηκε µε όλους τους µεγάλους», υπενθύµισε η υπουργός Πολιτισµού Λίνα Μενδώνη. Μίκης Θεοδωράκης και «Πολιτεία» µαζί µε τον «σερ Μπιθί» Γρηγόρη
Μπιθικώτση… Σταύρος Ξαρχάκος, Μίµης Πλέσσας… Μάνος Χατζιδάκις – ποιος ξεχνά τη ζωντανή εκτέλεση της «Οδού Ονείρων» µε τον Γιώργο Μαρίνο το ’76; Πόσοι ακόµη… Ολοι!
Πάθος
Εκτιµούσε όσους µοιράζονταν το ίδιο ασίγαστο πάθος µε εκείνη, όπως ο Πασχάλης Τερζής, µε τον οποίο ερµήνευσαν «Το δικό σου αµάρτηµα». Πλάσµατα µε µπρίο,
πολυτάλαντα, όπως ο φίλος της Σταµάτης Φασουλής, που τη σκηνοθέτησε στην παράσταση «Μαρινέλλα, το µιούζικαλ» και ένιωσε «φρικτή ανακούφιση και ενοχή»
που έφυγε όπως έφυγε, καθώς «δεν ζούσε όλο αυτό το διάστηµα».
Ο «µέντοράς» της, όπως έλεγε και ξαναέλεγε τον φηµισµένο ανά την υφήλιο µαέστρο και σαξοφωνίστα Γιώργο Κατσαρό, καθώς εκείνος ήταν που συνετέλεσε να ακουστεί ευρύτερα και να δώσει sold out συναυλίες και στο εξωτερικό -µαζί θριάµβευσαν µέχρι και στην Αλβανία, σε δύσκολα χρόνια, όταν οι σχέσεις της γείτονος µε την Ελλάδα δεν ήταν και οι καλύτερες-, ήταν εκεί για το αντίο στη «Μαρινέλλα του». Σε σπανιότατη εµφάνιση. Πέρασαν πολλά µαζί. Από νέοι µέχρι τα γεράµατα. Για τη Μαρινέλλα, «η ηλικία» ήταν αριθµός στο ληξιαρχείο.
«∆εν µε απασχόλησαν τα χρόνια, προτιµώ να τροφοδοτώ την ψυχή µου. Αποφεύγω να συναναστρέφοµαι όσους µιλούν για αρρώστιες. Γνώρισα ηλικιωµένους µε νεανικό µυαλό και νέους πιο γέρους από γέρους. Το ζήτηµα είναι να µην πτοείσαι». Γλεντούσε και µε την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τη Ζωή Λάσκαρη, τη Μιµή Ντενίση, αλλά και τη ρεµπέτισσα Σωτηρία Μπέλλου, ενώ απολάµβανε το χιούµορ του Χάρρυ Κλυνν.
Kυριακάτικη Απογευματινή
