Τα τελευταία 30 χρόνια υπάρχει ένας πολιτικός που έχει… τριδόνες, όπως λένε και στο χωριό μου για τους ανθρώπους οι οποίοι δεν μπορούν να σταθούν εύκολα σε μία θέση και αλλάζουν συνεχώς στάση απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις. Μία τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο Νίκος Μπίστης, ο οποίος από το 1996 μέχρι σήμερα δείχνει να μην ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει. Ανάλογα με τα φεγγάρια και τη συγκυρία μεταμορφώνεται και ο ίδιος πολιτικά.
Δεν τον πιάνεις πουθενά, γιατί ξέρει να ξεγλιστρά, διατηρώντας -πολλές φορές και με την επικοινωνιακή βοήθεια των δημοσιογράφων- τον τίτλο του «ιστορικού παράγοντα» της ανανεωτικής Αριστεράς, που -τάχα μου- διακατέχεται από σοφία και διορατικότητα. Ο πάντα ανήσυχος και απροσάρμοστος Ν. Μπίστης κατάφερε να ανακατέψει τον διάολο στον χώρο του ΣΥΝ στα μέσα της δεκαετίας του 1990, δίνοντας «κεντροαριστερό» άλλοθι στον Κώστα Σημίτη, ο οποίος τον πήρε στο ΠΑΣΟΚ και τον έκανε και υφυπουργό στις κυβερνήσεις του. Στην πορεία τα βρήκε και με τον Γιώργο Παπανδρέου αλλά και με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τους υπερασπίστηκε σε διάφορες φάσεις, ειδικά όταν δέχονταν επιθέσεις από τον ανερχόμενο Αλέξη Τσίπρα, μετά έμπλεξε με τη ΔΗΜΑΡ του Φώτη Κουβέλη και στο τέλος ανακάλυψε «το φως το αληθινό» στο πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού της Αριστεράς.
Τις τελευταίες ημέρες ο Ν. Μπίστης δίνει μάχη υπέρ του Αλ. Τσίπρα, καλώντας τους πάντες να συσπειρωθούν γύρω από το πρόσωπό του. Και το κάνει αφήνοντας αιχμές εναντίον της Μαρίας Καρυστιανού, γράφοντας: «Την ώρα που η Καρυστιανού με Φαραντούρηδες, Σαλμάδες, Νικολόπουλους, γερόντισσες και πρόγραμμα “αγαπάτε αλλήλους” θέλει να θολώσει τα νερά και να φτιάξει γκρίζα ζώνη ανάμεσα στην προοδευτική παράταξη και τη Δεξιά, εμείς δεν έχουμε την πολυτέλεια της πολυδιάσπασης και της αμφισβήτησης του κεφαλαίου Τσίπρα. Άντε, να μαζευόμαστε».
Γιατί δεν τολμούν να την «εκπαραθυρώσουν»;
Σε ανύποπτο χρόνο από αυτήν εδώ τη στήλη είχαμε θέσει κάποια ερωτήματα σε σχέση με τη λειτουργία του Συλλόγου Πληγέντων από το δυστύχημα των Τεμπών, στον οποίο προεδρεύει η Μαρία Καρυστιανού. Μαζί της ως μέλη του ΔΣ εμφανιζόντουσαν και κάποιοι ακόμη συγγενείς θυμάτων, οι οποίοι βέβαια δεν ξέρουμε ποιοι και πόσοι είναι, διότι δεν αναφέρονται στην επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου, το καταστατικό του οποίου παραπέμπει σε ΜΚΟ.
Η Μαρία Καρυστιανού βρίσκεται στα μαχαίρια με κάποια πρόσωπα που φέρονται να είναι μέλη του συγκεκριμένου συλλόγου. Της ζητούν να παραιτηθεί από πρόεδρος του συλλόγου, αλλά την ίδια στιγμή δεν δρομολογούν σε βάρος της καμία διαδικασία «εκπαραθύρωσής» της. Γιατί άραγε; Μήπως υπάρχουν «σκιές» στην οικονομική διαχείριση του συλλόγου και αν διαπιστωθεί κάτι τέτοιο στο τέλος θα μπλέξουν και οι ίδιοι;
!Ακόμη δεν έχω καταλάβει αν ο Νίκος Καραχάλιος είναι του «γιατρού», όπως λέει η Μαρία Καρυστιανού, ή αν η Μαρία Καρυστιανού είναι θρησκόληπτη ενός πνευματικού, όπως λέει ο Νίκος Καραχάλιος.
Κοίτα ποιοι εκδίδουν πιστοποιητικά… αγωνιστικών φρονημάτων!
«Πρόθυμοι», «τσιράκια», «χαφιέδες», «πουλημένοι», «κυβερνόδουλοι», «διασπαστές» και άλλοι τέτοιοι χαρακτηρισμοί αποδίδονται σε όσους αγρότες αποφάσισαν να προσέλθουν σε διάλογο με τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου, ώστε να συζητήσουν τα προβλήματά τους και να πάρουν απαντήσεις επάνω σε αυτά που διεκδικούν εδώ και δύο μήνες.
Και ποιοι είναι αυτοί που εκδίδουν… πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων, θεωρώντας τους συνομιλητές της κυβέρνησης «δεξιούς προβοκάτορες» και «υπηρέτες» της «γαλάζιας» παράταξης; Κάτι αποτυχημένοι πολιτευτές του ΚΚΕ, που πότε κατεβαίνουν για βουλευτές και πότε για ευρωβουλευτές, πρώην υποψήφιοι της Πλεύσης Ελευθερίας και του κόμματος Τελεία του Απόστολου Γκλέτσου, καθώς και κάτι πολιτικά απολειφάδια της Χρυσής Αυγής, που περιμένουν τη νεκρανάσταση του συγκεκριμένου χώρου με ηγέτη τον Ηλία Κασιδιάρη.
Από κοντά και κάποιοι ψωνισμένοι από τη δημοσιότητα και το βήμα που τους έδωσαν τα αθηναϊκά ΜΜΕ, οι οποίοι βρήκαν ευκαιρία να μετεξελιχθούν σε βουκολικούς ινφλουένσερ. Βέβαια όλοι αυτοί καλά κάνουν και δουλεύουν τους υπόλοιπους, οι οποίοι στην πρώτη φάση των κινητοποιήσεων νόμιζαν ότι εργάζονται για τα συμφέροντά τους, αλλά δεν τους πέρασε καν από το μυαλό ότι οι παραπάνω έπαιζαν πολιτικά παιχνίδια για λογαριασμό των κομμάτων από τα οποία προέρχονται;
Η νέα κυβέρνηση του… κάμπου
Αν ο Τζέλας και ο Μαρούδας του ΚΚΕ δεν αναγνωρίζουν τη σημερινή κυβέρνηση ως θεσμικό συνομιλητή για την επίλυση των αιτημάτων τους, τότε ας φτιάξουν μια κυβέρνηση στο βουνό ή στον κάμπο, όπως έκαναν οι πολιτικοί τους πρόγονοι, και ας ανακηρύξουν σε ζώνες επιρροής τους τις περιοχές που ισχυρίζονται ότι ελέγχουν με τη σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινωνιών και μετά ας επιδιώξουν να τις διοικήσουν με όρους «ανεξαρτησίας και αυτονομίας».
Μία τέτοια κίνηση θα ήταν πιο τίμια από πλευράς τους παρά να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους. Θέλουν να κάνουν επίδειξη ηγετικής ισχύος, νομίζοντας ότι είναι σε θέση να μπλοκάρουν την ελεύθερη μετακίνηση των πολιτών, επειδή έτσι γουστάρουν και κανείς δεν θα αντιδράσει; Ας το κάνουν τουλάχιστον με ειλικρίνεια.
Εφημερίδα Απογευματινή
