Πριν από τις εθνικές εκλογές του 2023, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρούσε με διάφορα επικοινωνιακά κόλπα και πολιτικές κουτοπονηριές να καταστήσει… συνένοχους στην «εγκληματική» πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη όσους συμπολίτες μας στήριζαν τη ΝΔ και είχαν σκοπό να την ξαναψηφίσουν στις κάλπες. Όπως είχαμε γράψει και εκείνη την περίοδο, ο ίδιος –επάνω στα νεύρα και την απελπισία στην οποία είχε περιέλθει, επειδή οι δημοσκοπήσεις δεν του έδιναν ενθαρρυντικά ποσοστά- αντιμετώπιζε τον κόσμο, όπως ένας διαζευγμένος.
Δηλαδή, όπως εκείνος που του δίνει η σύζυγος τα παπούτσια στο χέρι, επειδή κατάλαβε πως την εξ-απατούσε και όταν συνειδητοποιεί πως μπορεί να είναι ευτυχισμένη με άλλο ταίρι, αρχίζει να βγάζει όλα τα κουσούρια μαζεμένα, αραδιάζοντας τόνους ζήλιας, εχθροπάθειας και κακοήθειας εναντίον του «επόμενου συντρόφου». Εκτός από χειριστικός σύζυγος, υπάρχει και χειριστικός πολιτικός λοιπόν, με τη λογική «είτε με εμένα ή με κανέναν» ή -για να δανειστούμε κάπως τροποποιημένα τον στίχο ενός άσματος- «κι απορώ αν αισθάνεσαι τύψεις, όταν πας Μητσοτάκη να ψηφίσεις».
Θα περίμενε κανείς, μετά και το επαγγελματικό rebranding που έκανε ο πρώην πρωθυπουργός, να μην επαναλαμβάνει στις δημόσιες εμφανίσεις του την (αποτυχημένη) συνταγή του «χειριστικού συζύγου», επιδιώκοντας με ευθύ ή πλάγιο τρόπο να προσβάλει ή να πικάρει όσους έχουν σκοπό να ξαναψηφίσουν τη ΝΔ και τον Κ. Μητσοτάκη. Διότι με την ομιλία του στα Ιωάννινα, όπου βρέθηκε για την παρουσίαση του βιβλίου του, προσπάθησε να δημιουργήσει την εντύπωση ότι όσοι στηρίζουν τη ΝΔ, ανήκουν στην κατηγορία των «βολεμένων». Συγκεκριμένα, ανέφερε: «Δεν απευθύνομαι σε όλους, γιατί πολύ απλά δεν απευθύνομαι στους βολεμένους. Αυτοί έχουν την κυβέρνηση που θέλουν και που τους υπηρετεί. Εμείς, οι υπόλοιποι, οι πολλοί, έχουμε ανάγκη από μεγάλες τομές».
Μόνο και μόνο από τη φράση του «δεν απευθύνομαι σε όλους», ασχέτως εάν το 2023 έκανε ανοίγματα μέχρι και στους «παραπλανημένους» ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, δείχνει ότι πάει να ξεχωρίσει, δηλαδή να ξαναδιχάσει (με τη νοοτροπία του «ή εμείς ή αυτοί») τον κόσμο ανάλογα με τις προτιμήσεις του. Διότι ένας «ενωτικός» ηγέτης θα απευθυνόταν σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό και δεν θα άφηνε να εννοηθεί πως όσοι συνεχίζουν να μην τον γουστάρουν ή να μην τον εμπιστεύονται, είναι «βολεμένοι», κάτι που -δυστυχώς για τον ίδιο- δεν προκύπτει και από τις δημοσκοπήσεις.
!Δεν ξέρω ποιος «γραμματιζούμενος» υπαγορεύει στη Μαρία Καρυστιανού τις ανακοινώσεις που αναρτά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά όφειλε να γνωρίζει ότι μια εισβολή είναι πάντα παράνομη. Εκτός και αν υπάρχει και «νόμιμη» εισβολή και δεν το γνωρίζουμε.
Με τα «μαύρα ταμεία» του ΣΥΡΙΖΑ θα ασχοληθεί κανείς;
Εδώ και πολλά χρόνια, ο ΣΥΡΙΖΑ στο επικοινωνιακό του αφήγημα έχει «δαιμονοποιήσει» τα αστικά πολιτικά κόμματα, δηλαδή ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αναδεικνύοντας ως μείζονος ηθικής σημασίας θέμα τα δανειακά χρέη τους προς τις τράπεζες, τα οποία ωστόσο ο ελληνικός λαός γνωρίζει και πόσα είναι και ότι αποπληρώνονται στο πλαίσιο των ρυθμίσεων που έχουν συνάψει τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Και ενώ οι Αριστεροί ρίχνουν όλο το «ανάθεμα» σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, την ίδια στιγμή δεν έχει δοθεί από την πλευρά τους μια πειστική απάντηση για το εάν τελικά στον χώρο τους (κατά την περίοδο που ήταν όλοι ενωμένοι, επειδή καλοπερνούσαν στα πόστα της εξουσίας) υπήρχε διακίνηση πολιτικού χρήματος και «μαύρα ταμεία» στην Κουμουνδούρου.
Με το συγκεκριμένο θέμα δεν ασχολήθηκε καμία εισαγγελική Αρχή, όταν το υπαινίχθηκε ο Στέφανος Κασσελάκης την περίοδο που ήταν πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και ήθελε να στείλει μήνυμα στον Αλέξη Τσίπρα ότι έχει «ράμματα για τη γούνα του». Όμως, στο συνέδριο του Κινήματος Δημοκρατίας εμφανίστηκε η κυρία Ελένη Σπανοπούλου, η οποία κατήγγειλε ευθέως ότι η Κουμουνδούρου είχε «μαύρα ταμεία». Και επειδή η ίδια βρισκόταν στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, πριν να πάει με τον Στέφανο Κασσελάκη, για να ισχυρίζεται κάτι τέτοιο σημαίνει πως γνωρίζει τι «παιζόταν» στην Κουμουνδούρου. Οπότε ή κάποιος θα πρέπει να απαντήσει πειστικά στις καταγγελίες της ή ένας εισαγγελέας να την καλέσει να προσκομίσει στοιχεία και αποδείξεις.
Η ανανήψασα Μιλένα Αποστολάκη και ο νόμος που δεν είναι της Κατσέλη αλλά του Γ. Παπανδρέου
Ελάχιστα χρόνια μετά την παραίτηση του Γιώργου Παπανδρέου από την πρωθυπουργία της χώρας, ο αδελφός του, Νίκος, είχε δώσει μια συνέντευξη-φωτιά, κάνοντας ονομαστική αναφορά στα πρόσωπα που υπονόμευσαν το «αίμα» του και συνέβαλαν στην εκπαραθύρωσή του από το Μέγαρο Μαξίμου, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την παράδοση της αρχηγίας του ΠΑΣΟΚ στον Ευ. Βενιζέλο. Ανάμεσα σε αυτούς που κατήγγειλε ότι έκαναν το βίο αβίωτο στον αδελφό του βρισκόταν και η Μιλένα Αποστολάκη, η οποία και του απάντησε ότι ο λόγος που απέσυρε την εμπιστοσύνη της προς τον Γ. Παπανδρέου ήταν η διαφωνία της με το δημοψήφισμα που ήθελε να κάνει μετά την υπαγωγή της χώρας στο πρώτο μνημόνιο.
Η Μιλένα Αποστολάκη βρέθηκε προχθές στην Κεφαλονιά, στο πλαίσιο εκδήλωσης για την κοπή της πίτας της ΝΕ του κόμματος. Μόλις πήρε τον λόγο για να απευθύνει χαιρετισμό, όχι μόνο εγκωμίασε την περίοδο της πρωθυπουργίας Γ. Παπανδρέου, αλλά πήγε να «απαξιώσει» και τη Λούκα Κατσέλη, η οποία έχει σχέση με την περιοχή καθώς από εκεί ήταν ο αείμνηστος σύζυγός της Γεράσιμος Αρσένης, λέγοντας ότι ο νόμος για τα «κόκκινα δάνεια» δεν ήταν δική της απόφαση αλλά της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου.
«Είναι σημαντική η απόφαση του Αρείου Πάγου σε ό,τι αφορά τους δανειολήπτες. Το ΠΑΣΟΚ -μέσα στην κορύφωση της περιπέτειας της χρεοκοπίας– είχε τη διαπραγματευτική δύναμη και την πολιτική βούληση να ψηφίσει τον νόμο Κατσέλη. Ξέρετε, είναι ένας νόμος που δεν είναι ο νόμος Κατσέλη, η κυρία Κατσέλη συνδέεται με το νησί, αλλά οι νόμοι δεν είναι των υπουργών. Οι νόμοι είναι των κυβερνήσεων. Και αυτός ο νόμος είναι της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου, που είχε το σθένος μέσα στη μέγγενη των μνημονίων να εξασφαλίσει ότι οι άνθρωποι δεν θα χάνουν τα σπίτια τους και τις περιουσίες τους»…
Εφημερίδα Απογευματινή
