Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, οφείλει σήμερα να δώσει πειστικές απαντήσεις σε κάποια ερωτήματα, τα οποία δεν σχετίζονται κατ’ ανάγκη με τον έλεγχο που υφίσταται από τις δικαστικές Αρχές για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε τα εθνικά και ευρωπαϊκά κονδύλια κατάρτισης και επιμόρφωσης εργαζομένων. Σε όσους πληροφορούνται και επιμέρους παραμέτρους της υπόθεσης αυτής, οφείλει να αποδείξει ότι επί των ημερών του η ΓΣΕΕ δεν εξελίχθηκε σε «οικογενειακή επιχείρηση» με λογικές «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει», μοιράζοντας δουλειές και θέσεις σε ημέτερους, πάντα με τα χρήματα που η πολιτεία τού πρόσφερε αφειδώς. Συγκεκριμένα:
1. Θα πρέπει να εξηγήσει στην κοινή γνώμη και στους μεροκαματιάρηδες εργαζόμενους που εκπροσωπεί για ποιο λόγο είναι «κολλημένος» στην καρέκλα του προέδρου της ΓΣΕΕ, όταν έχει θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία.
2. Να ερωτηθεί αν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο, σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη Γη, το ίδιο πρόσωπο να ηγείται επί 20 συναπτά έτη μιας κορυφαίας συνδικαλιστικής οργάνωσης, αποτέλεσμα -όπως καταγγέλλουν οι αντίπαλοί του– μηχανορραφιών, τυχοδιωκτικών συμμαχιών, αντιδεοντολογικών ενεργειών και παρασκηνιακών εξυπηρετήσεων.
3. Αν αντιλαμβάνεται ότι ο πολυτελής βίος που διάγει, ζώντας μες στη χλιδή με πολλαπλά προνόμια και ανέσεις, με πανάκριβα δωρεάν οχήματα, αστυνομική συνοδεία, ιδιαιτέρες, γραμματείς και φαρισαίους, είναι κάτι που δεν ταιριάζει με το προφίλ ενός ταπεινού… εργατοπατέρα, αλλά παραπέμπει σε επιχειρηματικό και οικονομικό παράγοντα.
4. Αν υποβάλλει δήλωση «Πόθεν Έσχες», δεδομένου ότι υπάρχουν καταγγελίες από στελέχη της ΔΑΚΕ ότι κανένας από τη διοίκηση της ΓΣΕΕ δεν είναι νομικά υπόχρεος σε κάτι τέτοιο.
5. Με τι κριτήρια γίνονται οι προσλήψεις στη ΓΣΕΕ και στις θυγατρικές εταιρείες της, αλλά και ποιος αποφασίζει για τη στελέχωση των διαφόρων ΔΣ;
6. Στο περίφημο Ινστιτούτο της ΓΣΕΕ έχουν προσληφθεί συγγενικά του πρόσωπα; Δηλαδή μία αδελφή του, τρία ανίψια του και ένας κουμπάρος του; Στο ίδιο ερώτημα θα πρέπει να απαντήσουν και άλλοι κορυφαίοι συνδικαλιστές και έμπιστοι συνεργάτες του, καθώς φημολογείται ότι «σόι πάει το συνδικαλιστικό βασίλειο» στην Πατησίων, δηλαδή στα γραφεία της ΓΣΕΕ και την Εμμανουήλ Μπενάκη, όπου βρίσκεται το μέγαρο του Ινστιτούτου της ΓΣΕΕ.
7. Για ποιο λόγο από τότε που εξελέγη πρόεδρος της ΓΣΕΕ η ΠΑΣΚΕ κατάντησε ένα συνδικαλιστικό κουφάρι με μια ξεθωριασμένη σφραγίδα, την οποία χρησιμοποιούν «ημισυνταξιούχοι» συνδικαλιστές ανάλογα με την περίσταση; Το τελευταίο συνέδριο της ΠΑΣΚΕ έγινε το 2004! Οπότε για ποια εσωκομματική δημοκρατία και διαφάνεια διαδικασιών μιλάμε;
8. Γιατί ο ίδιος εκλέγεται σύνεδρος στη ΓΣΕΕ όχι από την ΟΤΟΕ, δηλαδή από τον χώρο των τραπεζοϋπαλλήλων στον οποίο ανήκει, αλλά νομιμοποιεί τη συμμετοχή του στο συνέδριο της ΓΣΕΕ μέσω του Εργατικού Κέντρου Αθήνας;
Στον κουβά πάλι οι «πατριώτες της φακής»
Για μία ακόμη φορά ο Κυριάκος Μητσοτάκης έστειλε στον κουβά τους «πατριώτες του πληκτρολογίου» και τους «τουρκοφάγους» ηγήτορές τους, οι οποίοι χρησιμοποιούν τα εθνικά θέματα για να κάνουν επικοινωνιακή σπέκουλα, τρομοκρατώντας τον ελληνικό λαό με τις κινδυνολογικές παρεμβάσεις τους. Όλοι αυτοί οι -τάχα μου- έμπειροι και παντογνώστες εδώ και μήνες βομβάρδιζαν την κοινή γνώμη με τερατώδη αφηγήματα αναφορικά με τις σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας, θέλοντας να περάσουν με δόλιο τρόπο το μήνυμα ότι ο σημερινός πρωθυπουργός είναι «προδότης», υποτελής απέναντι στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και πως αν μεταβεί στην Άγκυρα για να συναντηθεί μαζί του, τότε είναι βέβαιο ότι… θα μας πάρει και τα σώβρακα ο «σουλτάνος».
Τα ίδια πρόσωπα είναι αυτά που είχαν σπεύσει να αντιμετωπίσουν με απύθμενη χαιρεκακία το γεγονός ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε συναντήσει τον Τούρκο πρόεδρο στον Λευκό Οίκο το περασμένο φθινόπωρο, προπαγανδίζοντας επίσης τον ψευδή ισχυρισμό ότι «τα πήρε όλα ο Ερντογάν» σε βάρος των ελληνικών συμφερόντων. Και ενώ πανηγύριζαν στην Ελλάδα, μιλώντας για ήττα και απομόνωση του Κ. Μητσοτάκη, ο τελευταίος τούς εξέπληξε δυσάρεστα, φέρνοντας στην Αθήνα το μισό υπουργικό συμβούλιο των ΗΠΑ για την υπογραφή ενεργειακών συμφωνιών.
Χθες λοιπόν στην Άγκυρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, εκπέμποντας σιγουριά και αυτοπεποίθηση απέναντι στον Ταγίπ Ερντογάν, θέτοντας στην έδρα του όλες τις «κόκκινες γραμμές» της εξωτερικής πολιτικής μας, ζητώντας να σεβαστεί η Τουρκία το Διεθνές Δίκαιο και ταυτόχρονα να προχωρήσει στην άρση του casus belli. Όλα αυτά δεν τα λες «σφάξε με, αγά μου, να αγιάσω», μήτε συνιστούν ηττοπαθή συμπεριφορά και ραγιαδισμό, όπως ισχυρίζονταν όλοι αυτοί οι «πατριώτες της φακής». Αλλά μάλλον ο λόγος που με τις δημόσιες παρεμβάσεις τους επιχειρούσαν να σαμποτάρουν τη συγκεκριμένη συνάντηση δεν ήταν η πατριωτική έγνοια ή ανησυχία, αλλά ότι δεν ήθελαν να δει ο ελληνικός λαός έναν τέτοιο Μητσοτάκη…
Εφημερίδα Απογευματινή
