Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι. Τα εκδικητικά απωθημένα των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που συνοψίζονται στις εμβληματικές ατάκες εχθροπάθειας «να τους τελειώσουμε πριν μας τελειώσουν», «να κλείσουμε και κανέναν φυλακή, μήπως και ξανακερδίσουμε τις εκλογές, ώστε να ελέγξουμε πλήρως τους αρμούς της εξουσίας», αναδεικνύονται με τον πιο κυνικό τρόπο μέσα από τη χθεσινή πρωτοβουλία του επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, Αλ. Χαρίτση, να καταθέσει «φωτογραφική» τροπολογία στη Βουλή ώστε να μην ανανεωθεί η θητεία του Γ. Στουρνάρα στην Τράπεζα της Ελλάδος.
Εάν ο κ. Χαρίτσης, όπως και ο Σ. Φάμελλος που συμφώνησε μαζί του, είχαν πραγματικό ενδιαφέρον για την αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου σε ό,τι αφορά τα όρια στις θητείες του εκάστοτε διοικητή της ΤτΕ, θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν εισηγηθεί μια τέτοια πρόταση την περίοδο που ήταν υπουργοί στην κυβέρνηση του Αλ. Τσίπρα.
Επίσης, στο χέρι τους ήταν να επιβάλουν τέτοιου είδους περιορισμούς σε ανώτερο θεσμικό βαθμό, κάνοντας σχετική πρόβλεψη, όταν τους δόθηκε η ευκαιρία στη συνταγματική αναθεώρηση του 2018. Τότε όμως τον Γ. Στουρνάρα τον είχαν ανάγκη, επειδή τους «ξελάσπωνε» έναντι των θεσμών. Και όταν κανένας δεν τους πίστευε στο εξωτερικό, τον χρησιμοποιούσαν ως «εγγυητή» της «συστημικής σταθερότητας» που διαβεβαίωναν ότι θα σεβαστούν σε όλα τα επίπεδα, για να μη χρεοκοπήσει η χώρα, καθώς το πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησής τους με υπουργό Οικονομικών τον Γ. Βαρουφάκη είχαν περιέλθει σε καθεστώς ανυποληψίας.
Τον ίδιο Γ. Στουρνάρα, που το πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ήθελαν να οδηγήσουν «σιδεροδέσμιο» στη Βουλή, για να καταθέσει σε εκείνη την… επιτροπή αλήθειας για το χρέος που είχε φτιάξει η Ζωή Κωνσταντοπούλου με κάτι ξυπόλυτους μποέμ οικονομολόγους, στη συνέχεια τον «αγκάλιασαν» -για να σώσουν τα τομάρια τους- μετά την κωλοτούμπα από το δημοψήφισμα του 2015, καθώς αντελήφθησαν ότι εάν ακολουθούσαν το δόγμα της ρήξης με την ΕΕ, στο τέλος θα κατέληγαν… στο Γουδί.
Ο Γ. Στουρνάρας ήταν αυτός που τους «έσωσε» από μια τέτοια περιπέτεια, ασχέτως εάν στη συνέχεια πήγαν να του κάνουν τον βίο αβίωτο καθώς, έχοντας ξανακερδίσει τις εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2015 και καταφέρνοντας να σχηματίσουν κυβέρνηση και πάλι με τους ΑΝΕΛ, είχαν θέσει ως στόχο να «ελέγξουν τους αρμούς κάθε εξουσίας». Από τις διοικήσεις των τραπεζών έως τις διοικήσεις των τηλεοπτικών σταθμών…
Για να επανέλθουμε όμως στα όσα αναφέραμε εισαγωγικά. Ο κ. Χαρίτσης οφείλει να δώσει μια πειστική απάντηση στο εξής ερώτημα: Εάν ο Γ. Στουρνάρας δεν είχε δώσει την επίμαχη συνέντευξη στην Ομάδα Αλήθειας, όπου αποκάλυψε τους «εκβιασμούς» που υπέστη ο ίδιος και η σύζυγός του κατά την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, θα έμπαινε στον κόπο να καταθέσει μια τέτοια «τιμωρητική» τροπολογία σε βάρος του;
Εδώ πρόκειται για καραμπινάτη κατάχρηση της κοινοβουλευτικής εξουσίας, καθώς ένας πολιτικός αρχηγός καταθέτει εκδικητική τροπολογία σε βάρος ενός θεσμικού παράγοντα του δημοσίου βίου της χώρας, επειδή βρήκε ενοχλητικές τις απόψεις που ο θεσμικός παράγοντας διατύπωσε στο πλαίσιο μιας συνέντευξής του.
Ανα-Γούλα Παναγόπουλου για το επικείμενο «ντου»
Σε αναμμένα κάρβουνα βρίσκεται ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος, καθώς αντιλαμβάνεται ότι είναι θέμα χρόνου η έρευνα που διεξάγεται σε βάρος του να αποκτήσει διευρυμένα χαρακτηριστικά και ο ίδιος μαζί με τους στενούς του συνεργάτες να βρεθούν αντιμέτωποι με ένα «γενικό ντού» της οικονομικής εισαγγελίας στα γραφεία της συνδικαλιστικής οργάνωσης, αλλά και των θυγατρικών δομών που ανήκουν στο πεδίο διοικητικού ελέγχου της.
Πρόσωπο-κλειδί, δηλαδή ο άνθρωπος που σε μια τέτοια περίπτωση θα κληθεί να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, προκειμένου να δώσει πειστικές απαντήσεις και αποδείξεις για οτιδήποτε του ζητηθεί, είναι ο κ. Χρήστος Γούλας, γενικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ. Ο κ. Γούλας χαρακτηρίζεται ως το alter ego του Γ. Παναγόπουλου στη ΓΣΕΕ, καθώς σε «τεχνοκρατικό» επίπεδο θεωρείται μετρ στην «κατανομή» ή «μοιρασιά» των κοινοτικών και εθνικών προγραμμάτων, έχοντας γνώση για τα πάντα. Για όλους και για όλα.
Νόμος είναι το δίκιο του… υπαλλήλου (των άλλων)
Η εργαζόμενη που κατήγγειλε την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, στην Επιθεώρηση Εργασίας επειδή την έχει απλήρωτη εδώ και κάμποσους μήνες φέρεται να είναι νύφη της κυρίας Τζώρτζιας Κεφαλά. Δηλαδή της βουλευτού της Πλεύσης Ελευθερίας η οποία στο παρελθόν έκανε καριέρα ως τραγουδίστρια του συγκροτήματος «Μπλε». Προσπάθησα χθες να επικοινωνήσω ουκ ολίγες φορές με την κυρία Κεφαλά, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν κατέστη εφικτό. Αναπάντητες κλήσεις παντού. Και από σταθερό την κάλεσα, και από κινητό. Και μήνυμα της έστειλα, και απάντηση μέχρι αργά χθες το βράδυ δεν πήρα.
Μια απλή ερώτηση ήθελα να κάνω στην κυρία Κεφαλά: Πως γίνεται τις προηγούμενες ημέρες να έχει σηκώσει το βάρος της αντιπαράθεσης απέναντι στην κυβέρνηση για το νομοσχέδιο των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, να εκτοξεύει καταγγελίες εναντίον της κυβέρνησης ότι δεν νοιάζεται για τους εργαζομένους, επισημαίνοντας ότι λόγω ακρίβειας δεν μπορούν να κάνουν… Τσικνοπέμπτη, και την ίδια στιγμή η νύφη της να πέφτει θύμα στυγνής εκμετάλλευσης από την εργοδότριά της και πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου; Η οποία, μάλιστα, δεν έχει και κανέναν λόγο να μην πληρώνει το προσωπικό του κόμματος, από τη στιγμή που τα χρήματα για τις υπηρεσίες τους καλύπτονται από τον κρατικό κορβανά…
Εφημερίδα Απογευματινή
