Τα δύσκολα χρόνια των μνημονίων, ταξιτζήδες και φαρμακοποιοί είχαν αναδειχθεί σε… ιερά τοτέμ του αγωνιστικού κινήματος, με τους επικεφαλής τους να καυχώνται ότι θα μετατρέψουν τις επιχειρήσεις τους σε «εκλογικά κέντρα» του ΣΥΡΙΖΑ. Το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εθνικές εκλογές και κατέκτησε την εξουσία, λογικό ήταν να τους δημιουργήσει την αφελή πεποίθηση ότι όντως είναι σε θέση να ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις, ασχέτως εάν κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώνεται «επιστημονικά». Όλα τα παραπάνω μου ήρθαν ως σκέψεις βλέποντας ένα βίντεο από μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας των ταξιτζήδων, όπου σκυλόβριζαν με άναρθρες κραυγές τον Κυρ. Μητσοτάκη και τον Κ. Κυρανάκη, έχοντας ενώπιόν τους το «δίδυμο» Ν. Παππά – Π. Πολάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ που τους «χάιδευε τα αυτιά» στηρίζοντας αναφανδόν όλα τα αιτήματά τους.
Με αφορμή το συγκεκριμένο στιγμιότυπο, το σατανικό μου μυαλό με οδήγησε και σε άλλα συμπεράσματα, που συνδέονται και με τις εσωκομματικές εξελίξεις του ΣΥΡΙΖΑ. Βλέποντας τον Ν. Παππά μαζί με τον Π. Πολάκη να «κανακεύουν» τους «κίτρινους μουτζαχεντίν» του Θ. Λυμπερόπουλου, σκέφτηκα ότι κάνουν προεκλογικό αγώνα στην κοινωνία, με σκοπό να προετοιμάσουν το έδαφος για τη διεκδίκηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Αντί να εμφανιστεί σε μια τέτοια συγκέντρωση ο «κανονικός» πρόεδρος του κόμματος, δηλαδή ο Σ. Φάμελλος, έσκασε μύτη ο εν αναμονή αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, Π. Πολάκης. Και αυτό δεν έγινε επειδή οι ταξιτζήδες ανήκουν στον κλάδο των επιστημόνων, όπως και ο ίδιος που είναι γιατρός, αλλά γιατί αντιλαμβάνεται ότι, εάν ο Σ. Φάμελλος την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια για το κόμμα Τσίπρα, κάποιος πρέπει να κρατήσει όρθιο το μαγαζί και να στήσει «κοινωνικές συμμαχίες».
«Όταν κυβερνούν οι ανίκανοι, φταίνε οι ικανοί»
Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιλένα Αποστολάκη αποχαιρέτησε με το εξής μήνυμα την Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: «Τη γνώρισα το 1996 και από τότε είχα το προνόμιο να διατηρήσω μαζί της επαφή. Παιγνιώδης, διαπεραστική, τολμηρή, με τη δύναμη της αυτοδημιούργητης, μια διανοούμενη με αιώνιο εφηβικό πάθος. Τις περισσότερες φορές μιλούσαμε στο τηλέφωνο, όπου με έναν ανεξήγητο τρόπο η συζήτησή μας κατέληγε πάντα στην πολιτική.
Κι όταν η κουβέντα σκόνταφτε πάνω σε αδιέξοδα σημερινά ή και του παρελθόντος, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, που τόνιζε πάντα το όνομά μου στη λήγουσα, μου έλεγε: “Όταν κυβερνούν οι ανίκανοι, φταίνε οι ικανοί”, ερμηνεύοντας με την οξυδέρκειά της, τι άλλο; Την ιστορία. Την αποχαιρετώ με βαθύ σεβασμό. Η πατρίδα μας έχασε μια παγκόσμια Ελληνίδα».
Από συνέδρια για τεχνητή νοημοσύνη καλά πάμε…
Ολοκληρώθηκε χθες το συνέδριο «Artificial Intelligence & Ethics: Challenges & Perspectives» που πραγματοποιήθηκε στο Σεράφειο, συγκεντρώνοντας περισσότερους από 250 συμμετέχοντες και ανοίγοντας έναν ουσιαστικό δημόσιο διάλογο γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, την ηθική και τον άνθρωπο. Το συνέδριο διοργανώθηκε με τη συμμετοχή της Αναπτυξιακής Αθήνας και του Δήμου Αθηναίων, ενώ το «παρών» έδωσαν ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ακαδημαϊκοί, ειδικοί της τεχνολογίας, φορείς, εταιρείες, αλλά και πλήθος νέων, μαθητών γυμνασίων και λυκείων της πόλης.
Ο πρόεδρος της Αναπτυξιακής Αθήνας και επίκουρος καθηγητής στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, κ. Βαγγέλης Μαρινάκης, μιλώντας στον Αθήνα 9.84 και στην Έλενα Χατζηιωάννου, αναφέρθηκε στο αποτύπωμα του συνεδρίου στους πολίτες, σημειώνοντας: «Σιγά σιγά αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τι είναι και τι μπορεί να κάνει η τεχνητή νοημοσύνη. Η εξοικείωση του κόσμου επιταχύνθηκε εντυπωσιακά, ιδιαίτερα μέσα από εργαλεία όπως το ChatGPT, το οποίο έγινε ευρέως γνωστό σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Είναι χαρακτηριστικό ότι δημοφιλείς ψηφιακές πλατφόρμες, όπως το LinkedIn, χρειάστηκαν περισσότερα από επτά χρόνια για να φτάσουν τους 100.000.000 χρήστες, ενώ το ChatGPT πέτυχε τον ίδιο αριθμό μέσα σε μόλις δύο μήνες. Αυτό αποδεικνύει ότι οι πολίτες αρχίζουν να κατανοούν τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, οι οποίες δεν περιορίζονται σε τέτοιου τύπου εφαρμογές, αλλά ανοίγουν νέες προοπτικές σε πολλούς και κρίσιμους τομείς της καθημερινότητας».
Ο Γιάννης, η Τασούλα και τα κωλύματα
Υπάρχουν δύο πολιτικά πρόσωπα στο ΠΑΣΟΚ στα οποία ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει αναθέσει βαριές ευθύνες, αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο αποφεύγουν να τοποθετηθούν με παρρησία σε ζητήματα που… σκάνε στην επικαιρότητα έχοντας ως πρωταγωνιστές στελέχη της «πράσινης φυλής». Και αναφερόμαστε στην περίπτωση του προέδρου της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλου, αλλά και στην ιστορία με την πρώην γραμματέα Οργανωτικού του ΠΑΣΟΚ, Τασούλα Χατζηδάκη.
Όπως φαίνεται, οι συγκεκριμένοι αξιωματούχοι της Χαριλάου Τρικούπη δεν θέλουν να στοχοποιήσουν τον Γιάννη και την Τασούλα, γιατί διατηρούν «αδελφική σχέση» μαζί τους. Και όχι μόνο αυτό. Μαθαίνω ότι ο αδελφός του ενός αξιωματούχου εργάζεται στο Ινστιτούτο της ΓΣΕΕ. Συνεπώς δεν του είναι και τόσο εύκολο να κράζει ή να αποδοκιμάζει δημοσίως τον εργοδότη του αδελφού του.
Εφημερίδα Απογευματινή
