Μόνο η συνδικαλιστική παράταξη του ΠΑΜΕ φιλοτιμήθηκε να δώσει απάντηση για το συνέδριο χλιδής που σχεδιάζει η ηγεσία της ΓΣΕΕ σε πεντάστερο ξενοδοχείο στη Χερσόνησο Ηρακλείου Κρήτης το τετραήμερο 16-19 Απριλίου, με το κόστος του να υπολογίζεται στα 600.000 ευρώ. Από τη Γραμματεία του ΠΑΜΕ λάβαμε την ακόλουθη επιστολή, την οποία και δημοσιεύουμε αυτούσια:
«Με αφορμή το πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας σας την Τρίτη 24/3/26, στη στήλη “Αλάτι και Πιπέρι” σχετικά με το συνέδριο της ΓΣΕΕ στις 16-19 Απρίλη, κρίνουμε αναγκαίο να επισημάνουμε ότι περιλαμβάνονται αναφορές που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ως εκ τούτου, οφείλουμε να αποκαταστήσουμε τα πραγματικά γεγονότα.
»Το ΠΑΜΕ έχει διαχρονικά, τόσο στα προηγούμενα συνέδρια όσο και στο επερχόμενο, εκφράσει ανοιχτά και τεκμηριωμένα τη διαφωνία του, μέσα στις συνεδριάσεις της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ, με την επιλογή διεξαγωγής συνεδρίων σε ξενοδοχεία 5 αστέρων στην επαρχία. Η θέση μας είναι σταθερή, τα συνέδρια της Συνομοσπονδίας πρέπει να πραγματοποιούνται στην Αθήνα, όπου υπάρχουν αρκετοί διαθέσιμοι και κατάλληλοι χώροι, με το μικρότερο δυνατό κόστος, με σεβασμό στα χρήματα των εργαζομένων και στην πραγματικότητα που βιώνουν.
»Μάλιστα, πρόσφατα, οι εκλεγμένοι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ ζητήσαμε την άμεση σύγκληση συνεδρίασης της Διοίκησης της ΓΣΕΕ για το Ινστιτούτο Εργασίας (ΙΝΕ) και τους άλλους φορείς που έχει στην ευθύνη της, για να δοθεί αναλυτική εικόνα για τους οικονομικούς απολογισμούς από το 2013 και μετά, οι οποίοι δεν έχουν παρουσιαστεί ποτέ.
»Τη θέση αυτή το ΠΑΜΕ την έχει επανειλημμένα θέσει σε ψηφοφορία, ωστόσο έχει καταψηφιστεί από το σύνολο των υπόλοιπων παρατάξεων των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ/Νέας Αριστεράς. Η πλειοψηφία της ηγεσίας της ΓΣΕΕ επιλέγει συνειδητά τη διοργάνωση συνεδρίων σε πολυτελή ξενοδοχεία, για να βρίσκεται μακριά από τα βλέμματα και την επαφή με τους εργαζόμενους.
»Την ίδια στιγμή που η ηγεσία της ΓΣΕΕ επιλέγει τα σαλόνια των 5άστερων, το ΠΑΜΕ οργανώνει στις 4 Απρίλη την Πανελλαδική του Σύσκεψη στο γυμναστήριο της Νήαρ Ηστ στην Καισαριανή, με τη συμμετοχή εκατοντάδων Εργατικών Κέντρων – Ομοσπονδιών, συνδικάτων και συνδικαλιστών από όλη την Ελλάδα. Εκεί θα συζητηθούν τα πραγματικά προβλήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους της χώρας, ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και οι συνέπειες που φέρνει η εμπλοκή της χώρας μας, η ακρίβεια που διαλύει το λαϊκό εισόδημα, οι χαμηλοί μισθοί, ο εργάσιμος χρόνος, οι ΣΣΕ, η υγεία, η παιδεία, καθώς και η ανάγκη οργάνωσης της πάλης με σχέδιο για τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων.
»Δύο διαφορετικοί κόσμοι, δύο συγκρουόμενες αντιλήψεις για το συνδικαλιστικό κίνημα.
»Από τη μία, μια ηγεσία αποκομμένη από τους εργαζόμενους και τις ανάγκες τους, που υπηρετεί τη γραμμή του “κοινωνικού εταιρισμού” με κυβερνήσεις και εργοδοσία. Μια γραμμή που γεννά και νομιμοποιεί συμφωνίες-ντροπή σε βάρος των εργαζομένων, όπως η πρόσφατη για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, που αποτέλεσε ταφόπλακα δικαιωμάτων και μετατράπηκε σε νόμο από την κυβέρνηση της ΝΔ.
»Από την άλλη, η κατεύθυνση της οργάνωσης, της ζωντανής συμμετοχής και της οργανωμένης πάλης μέσα στους χώρους δουλειάς, με επίκεντρο τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων».
«Δίκη του αιώνα» για τα Τέμπη, αλλά όχι για το Μάτι και τη Μάνδρα
Η δίκη των Τεμπών δεν είναι η «δίκη του αιώνα», επειδή έτσι θέλουν να την παρουσιάσουν όλοι όσοι έπεσαν σαν τα κοράκια επάνω στους συγγενείς των θυμάτων και τους τραυματίες, με την ελπίδα ότι θα προσποριστούν πολιτικά και εκλογικά οφέλη. Κάτι τέτοιο άλλωστε δεν συνέβη και με αντίστοιχες τραγωδίες στο παρελθόν, όπως το Μάτι, τη Μάνδρα, το «Σάμινα», επειδή οι τότε πολιτικές δυνάμεις του Κοινοβουλίου κρατούσαν σε ένα στοιχειώδες επίπεδο την αντιπαράθεσή τους με τις κυβερνήσεις που -καταπώς θα έλεγε και η Ρένα Δούρου- «έκατσε η στραβή στη βάρδιά τους».
Η ΝΔ δεν έκανε χυδαία επικοινωνιακή σπέκουλα με το να χρησιμοποιεί… ασύμμετρες πρακτικές, βγάζοντας τον κόσμο στους δρόμους για το Μάτι ή τη Μάνδρα, αλλά αντιμετώπισε τα συγκεκριμένα γεγονότα με αυστηρότητα και σκληρό τρόπο σε θεσμικό πλαίσιο και κυρίως με σεβασμό απέναντι στη Δικαιοσύνη. Δεν οργάνωσε συναυλίες με τη συμμετοχή «στρατευμένων» καλλιτεχνών για να ξεσηκώσει τον ελληνικό λαό απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα, που απροκάλυπτα έπαιζε «κρυφτούλι», ούτε έθεσε υπό αμφισβήτηση το κύρος και την αξιοπιστία της ελληνικής Δικαιοσύνης.
Τα στελέχη της ΝΔ, που έφεραν και την ιδιότητα του δικηγόρου, δεν έπεφταν σαν τις… ύαινες επάνω σε συγγενείς θυμάτων για να τους πιάσουν πελάτες, ώστε μέσα από μια τέτοια «επαγγελματική αναγνώριση» να κάνουν συνάμα και προεκλογικό αγώνα σε ατομικό ή κομματικό επίπεδο.
Εφημερίδα Απογευματινή
