Ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, με απόφαση της συγχωρεμένης Φώφης Γεννηματά, έγινε γραμματέας του ΠΑΣΟΚ σε ηλικία μόλις 27 ετών. Στην… ηγετική του ομιλία στο συνέδριο του κόμματος, καθώς και αυτός την έχει δει δελφίνος προτού ακόμα σκάσει από το αυγό, είπε κάτι ωραία πράγματα για τη «φτωχολογιά» και τους «ανθρώπους της βιοπάλης», φιλοσοφώντας περί ευαισθησίας και ενσυναίσθησης. Πέταξε και κάτι άλλα παλιομοδίτικα τσιτάτα, για να προσδώσει οραματική προοπτική στα λεγόμενά του, αλλά δυστυχώς δεν έπειθε ότι ανήκει στους ανθρώπους που έχουν βιωματική σχέση με τις δυσκολίες της ζωής, αλλά και τις ανηφοριές με τις οποίες αυτή είναι γεμάτη.
Εδώ βέβαια το θέμα δεν είναι ότι ο Μ. Χριστοδουλάκης, χωρίς καμία σοβαρή επαγγελματική προϋπηρεσία και δίχως να βιώνει το άγχος για να εξασφαλίσει τα προς το ζην, τοποθετήθηκε σε ηλικία 27 ετών στη θέση του γραμματέα της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ, αλλά ότι αποδέχτηκε τη συγκεκριμένη θέση, δείγμα της αμετροέπειας που διακρίνει τις νέες γενιές πολιτικών. Εκτός αυτού όμως, ο Μ. Χριστοδουλάκης -κατά την ομιλία του στο συνέδριο και προκειμένου να διακριθεί εσωκομματικά σε σχέση με τους υπόλοιπους δελφίνους- πήγε να κάνει τη διαφορά, ζητώντας την επανασύσταση της νεολαίας του κόμματος.
Και αυτό το «πούλησε» το επιτελείο του σε πολλούς αφελείς δημοσιογράφους ως «σπουδαία είδηση», για να «παίξει» ως στοιχείο της ηγετικής του εξυπνάδας. Εν τω μεταξύ, εγώ θυμάμαι ότι το 2020 που ο ίδιος ήταν γραμματέας της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ, η αείμνηστη Φώφη Γεννηματά, που τον «βόλεψε» σε αυτήν τη θέση, του είχε αναθέσει να «ξαναφτιάξει» τη νεολαία ΠΑΣΟΚ, κάτι που ο ίδιος ουδέποτε δρομολόγησε με επιτυχία. Δηλαδή, ζητά σήμερα να γίνει κάτι που με δική του θεσμική ευθύνη δεν συνέβη ποτέ και αυτό το παρουσιάζει ως -τάχα μου- βαρυσήμαντη πρόταση για την περαιτέρω πορεία του ΠΑΣΟΚ.
Εφημερίδα Απογευματινή
