Όσοι αγαπούν τη μόδα, γνωρίζουν. Σε ένα παράλληλο σύμπαν η Φλωρεντία φιλοξένησε από τις 13 μέχρι τις 16 του μηνός το Pitti Immagine Uomo, για να μάθουμε τι θα φορούν οι άνδρες την επόμενη σεζόν, όπως άλλωστε και στην Εβδομάδα Ανδρικής Μόδας που φιλοξενήθηκε μέχρι τις 20 Ιανουαρίου στο Μιλάνο, για τον χειμώνα του 2026-27. Μοντέλα, σχεδιαστές, αγοραστές, ινφλουένσερ, δημοσιογράφοι και VIP καλεσμένοι διακτινίστηκαν στο Παρίσι για να χειροκροτήσουν το ανδρικό πρετ-α-πορτέ, χαμένοι στη μετάφραση. Σήμερα πέφτει η αυλαία. Και η ετυμηγορία; Παρατηρείς τη μόδα στον δρόμο, στην Αθήνα, στις εκδηλώσεις, στα εστιατόρια, στον εργασιακό χώρο, στο αεροδρόμιο, και ξέρεις. Λίγοι άνδρες γνωρίζουν, ακόμα λιγότεροι μπαίνουν στον κόπο να ασχοληθούν.
Προσπάθησα να διαβάσω και να διακρίνω τάσεις πίσω από τις τάσεις. Γιατί στην ανδρική μόδα η πληροφορία είναι συγκεχυμένη και πληθωρική. Κάθε δημιουργός έχει το κοινό του και φροντίζει αποκλειστικά γι’ αυτό. Η ήρεμη πολυτέλεια δεν θα αλλάξει ποτέ για οίκους όπως οι Brunello Cucinelli και Loro Piana, ενώ η υπερβολή χαρακτηρίζει παραδοσιακά τους Dolce&Gabbana. Τουλάχιστον 750 (!) brands συμμετείχαν στην εξαμηνιαία εμπορική έκθεση Pitti Uomo, αλλά εκείνοι που ξεχώρισαν ήταν ο νικητής του βραβείου LVMH 2023, Satoshi Kuwata, της Setchu, ο οποίος έκανε το ντεμπούτο του στην πασαρέλα, και ο νικητής του βραβείου 2025, Soshiotsuki.
Στο Μιλάνο, σημειώσαμε 18 επιδείξεις και 36 παρουσιάσεις στο πρόγραμμα, λίγο πριν η πόλη φιλοξενήσει τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Την πρώτη μέρα, ο Ραλφ Λόρεν παρουσίασε την πρώτη του επίδειξη ανδρικής μόδας εδώ και δύο δεκαετίες, με τον Τάισον Μπέκφορντ να επιστρέφει στα 55 του χρόνια στην πασαρέλα. Πολυτέλεια στο παλάτι του Αμερικανού δημιουργού στο Μιλάνο, με τις συλλογές Polo Ralph Lauren και Ralph Lauren Purple, με αισιόδοξη αισθητική, όπως πάντα.
Δεν είδαμε επιδείξεις από τους Οίκους Gucci, Bottega Veneta και Emporio Armani, καθώς επέλεξαν να εντάξουν τις ανδρικές τους συλλογές στις μικτές επιδείξεις που θα πραγματοποιηθούν αργότερα τον χειμώνα. Παρακολουθήσαμε όμως τη νέα συλλογή Giorgio Armani, την πρώτη μετά τον θάνατο του σπουδαίου σχεδιαστή το περασμένο φθινόπωρο, σηματοδοτώντας μια κρίσιμη στιγμή για το brand. Ο Ρίκι Μάρτιν ήταν εκεί και πόζαρε με ενθουσιασμό. Οι καλεσμένοι συγκεντρώθηκαν στην έδρα του Giorgio Armani, στο Palazzo Orsini, για να δούμε επιμελώς ατημέλητες σιλουέτες και ένα πλούσιο μίγμα υφασμάτων, και τον διάδοχο, Leo Dell’Orco, ο οποίος υποδέχθηκε με συγκίνηση το χειροκρότημα του κοινού στο φινάλε.
Στο σόου του Οίκου Prada, ο Ραφ Σίμονς παρομοίασε την τελευταία ανδρική συλλογή του και της Μιούτσια Πράντα με μια μορφή «αρχαιολογίας», με πολλά στοιχεία, όπως είπε, από το παρελθόν. Το σκηνικό θύμιζε τα ερείπια ενός ιταλικού παλατιού. Η ιδέα δεν ήταν μια συλλογή αρχαιολογίας, αλλά ανακαίνισης. Για να φτιάξεις κάτι καινούργιο, από κάτι που υπάρχει, τι κρατάς και τι αφαιρείς; Τι πρέπει να παραμείνει από το παρελθόν και τι μπορείς να χτίσεις από αυτά που μαθαίνεις;
Ο Βρετανός Πολ Σμιθ, στα 80 του χρόνια, επέλεξε για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν να παρουσιάσει τη συλλογή του στην έδρα του στο Μιλάνο, με μια «οικεία» παρουσίαση και αφήγηση από τον ίδιο στο σάουντρακ, όπως γινόταν παλιά στα ατελιέ. Πολλά από τα σχέδια είχαν τις ρίζες τους σε κομμάτια που η ομάδα του ανακάλυψε στο αρχείο του στο Νότιγχαμ, με 5.000 ρούχα και αντικείμενα, για να επιστρέψουμε στις δεκαετίες του 1980 και του 1990.
Ο Στέφανο Γκαμπάνα και ο Ντομένικο Ντόλτσε απομακρύνθηκαν από τις μονοθεματικές κολεξιόν Dolce&Gabbana (για την άνοιξη του 2026 το θέμα ήταν το «pyjama dressing») για να αποκαλύψουν ένα πιο ευρύ «πορτρέτο» στιλ για την πολυμορφία του άνδρα: τον στοχαστή, τον οραματιστή, τον μεσογειακό εραστή, τον ρομαντικό. Και πώς μεταφράζονται οι διαφορετικοί ρόλοι μέσα από ρούχα-στολές; Με «γούνινα» παλτό, πολύχρωμα πουλόβερ, γυαλιά με χοντρό σκελετό, σακάκια από παραδοσιακά υφάσματα, ποδοσφαιρικές στολές με το λογότυπο Dolce&Gabbana, λεοπάρ ρόμπες.
Για τον Zegna, ο Αλεσάντρο Σαρτόρι επέστρεψε στο Palazzo Del Ghiaccio, στην ιταλική πρωτεύουσα της μόδας, για να «ανοίξουμε φανταστικές ντουλάπες» με πραγματικά ρούχα, κληρονομημένα από την οικογένεια, για μια συλλογή εκλεκτικής, νοσταλγικής κομψότητας, αναζητώντας την αίσθηση του θαυμασμού που νιώθει κανείς όταν βρίσκει ένα ρούχο που ανήκε στον πατέρα, τον παππού ή τον θείο του.
Με συναίσθημα. Είδα τα βίντεο, τις αναρτήσεις, διάβασα τις κριτικές. Τι κράτησα; Τα μακριά μαλλιά των μοντέλων, την ωραιοπάθεια, τα χέρια στις τσέπες, τις γκαμπαρντίνες, τις κάπες, τις ασυνήθιστες αποχρώσεις (το μοβ, το μουσταρδί, το κίτρινο, το φούξια), τα πουλόβερ στη μέση πάνω από τα κοστούμια με τη γραβάτα, τα σκουλαρίκια, το μακιγιάζ, τα μανικετόκουμπα, την τραγιάσκα, τη φράση «η εποχή του Ozempic και για την ανδρική μόδα». Θέλετε να μάθετε και τη διάρκεια κάθε σόου; Υπολογίστε περίπου 15 λεπτά. Για να συνεχίσουμε να βλέπουμε άνδρες με σκισμένα, ξεβαμμένα τζιν, αθλητικά, πουλόβερ με λογότυπα και εφηβικά μπουφάν.
Κυριακάτικη Απογευματινή
