Τα πράγματα δεν πάνε καλά και πολλοί είναι αυτοί που έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν, έστω κι αν διατυπώνουν μάλλον υπερβολικές απορίες για το αν θα δεχτούμε κι εμείς καμιά επίθεση. Ιρανική, εννοούν. Μάλιστα μια κυρία, εκ γενετής έντρομη, με ερώτησε αν υπάρχει κίνδυνος να βομβαρδιστεί το Πεντάγωνο στη Μεσογείων. Την καθησύχασα λέγοντάς της ότι αποκλείω να «έδωσε» ο Άδωνις τη θέση όπου κάθεται στο γραφείο του ο Δένδιας, όπως έγινε με τον Χαμενεΐ. Πρώτον διότι οι δυο τους θα τα βρουν και δεύτερον διότι ο Δένδιας δεν είναι Χαμενεΐ…
Βεβαίως είχαμε ένα πλήγμα στην Κύπρο και δικαιολογημένα σπεύσαμε να στείλουμε εκεί ενισχύσεις -φρεγάτες και αεροπλάνα- για να υπερασπιστούμε, αν παραστεί ανάγκη, τους αδελφούς Κυπρίους. Αλλά εξακολουθώ να πιστεύω ότι εμείς ως χώρα είμαστε στο απυρόβλητο, όχι επειδή έχουμε το κοκαλάκι της νυχτερίδας αλλά επειδή κανέναν δεν πειράζουμε, όπως και για ιστορικούς λόγους, τους οποίους οι Ιρανοί δεν ξεχνούν αναμιμνησκόμενοι της περσικής Ιστορίας. Εκτός και αν μας το κρατάνε μανιάτικο που κάναμε με τα κρεμμυδάκια και τον Μαρδόνιο, και τον Ξέρξη. Και είναι λογικό να αναγνωρίζουν ότι δεν τους ζητήσαμε αποζημιώσεις για την καμένη γη που άφηναν πίσω τους οι δύο παραπάνω λεβέντες μέχρι ο στρατός τους να το βάλει τελικώς στα πόδια.
Από την άλλη πλευρά, δεν είναι δυνατόν να ξεχάσουν οι Ιρανοί το καλό που κάναμε στους προγόνους τους, που με τον Μεγαλέξανδρο όχι μόνο τους εκπολιτίσαμε αλλά και το παιδί είχε παντρευτεί τη Ρωξάνη ώστε να γίνουμε μπατζανάκηδες με τους Πέρσες.
Χώρια που πρώτα οι στρατηγοί του Μεγάλου και στη συνέχεια οι επίγονοί του συγγένεψαν με τους Πέρσες μέσω γάμων, μαθαίνοντάς τους -το κυριότερο- τι εστί Greek lover. Όλ’ αυτά δεν ξεχνιούνται, δεδομένου ότι και κάποιο κουτσούβελο με ιρανικό αίμα μπορεί να έχει μείνει στην Ελλάδα, κατά προτίμηση μάλιστα στην ιδιαίτερη πατρίδα του Μεγάλου.
Επομένως δεν έχουμε κανέναν λόγο να ανησυχούμε ιδιαιτέρως, ειδικώς μάλιστα μήπως βομβαρδιστεί το Πεντάγωνο. Αφήστε που με τον Ταρέμι να παίζει στον Ολυμπιακό και να σκοράρει έχουμε αποκτήσει και αθλητικές συγγένειες με τους Ιρανούς.
Καθώς λοιπόν έτσι έχουν τα πράγματα, φρονώ ότι καλύτεροι διαπραγματευτές από τους φίλους και τον γαμπρό του Τραμπ δεν θα μπορούσαν να είναι άλλοι από τους Έλληνες. Λίγο τη Ρωξάνη να τους θυμίζαμε και γενικώς αυτούς από τους αρχαίους που λάκιζαν από δω επειδή δεν ήταν ευχαριστημένοι και πήγαιναν στου Πέρση βασιλιά την αυλή να κάνουν ό,τι εκείνος ο Ιρανός που είχε γίνει όργανο της Μοσάντ, δεν είναι δυνατόν παρά να εκτιμούσαν τις προτάσεις που θα τους μεταφέραμε. Μπορεί μάλιστα να εκτιμήσουν ότι στο ελληνικό λεξιλόγιο υπάρχει και η λέξη «μηδίζω» για τα νταραβέρια που άνοιγαν μερικοί δυσαρεστημένοι με την περσική αυλή. Πολύ στενοί οι δεσμοί, σας λέω…
Εφημερίδα Απογευματινή
