Ας συνδυάσουμε δύο επίκαιρα πολιτικά στοιχεία για να αξιολογήσουμε -σε θεωρητικό βεβαίως επίπεδο- ενδεχόμενες πολιτικές εξελίξεις και τι αυτές θα σημαίνουν.
Αυτήν τη στιγμή οι δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι ο πρωθυπουργός δέχεται εισηγήσεις να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές. Και αυτό για να αποφύγει την επιδείνωση του κλίματος δεδομένου ότι όλο και κάποια επίδραση στο εκλογικό σώμα θα έχουν οι εξελίξεις στο θέμα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ. Επιπλέον, η συντήρηση των πολεμικών γεγονότων στη Μέση Ανατολή επιβαρύνει τις οικονομίες διεθνώς και υπό το πρίσμα αυτό μπορεί να δυσκολέψουν τα πράγματα και στη χώρα μας στο πεδίο αυτό, λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι οι δημοσιονομικές δυνατότητες έχουν συγκεκριμένες αντοχές, σε μία χώρα που είδε κι έπαθε να βγει από την κρίση και να ορθοποδήσει.
Ο πρωθυπουργός βεβαίως εμφανίζεται με μία θεσμική εμμονή, υπό την έννοια ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να εξαντλούν τη θητεία τους που ορίζεται από το Σύνταγμα. Αυτή πάντως η εμμονή μπορεί να έχει και κάποιες… ρωγμές, τις οποίες είναι φυσικό να ανοίγουν οι εσωτερικές και εξωτερικές περιστάσεις, όπως αυτές που προαναφέρθηκαν.
Ας μεταφερθούμε τώρα σε ένα άλλο πολιτικό στρατόπεδο. Αυτό του ΠΑΣΟΚ το οποίο μέσα από το πρόσφατο συνέδριό του επιχειρεί να αναστηλωθεί και να συσφίξει την ενότητά του. Κατ΄ αρχάς έχουμε την καταστατικά διακηρυγμένη πρόθεση της πολιτικής του να μη συνεργαστεί με κανέναν τρόπο και κάτω από οιεσδήποτε συνθήκες με τη Νέα Δημοκρατία. Ανεξαρτήτως πάντως του γεγονότος ότι δικαιολογημένα ορισμένοι θεωρούν την πολιτική αυτή ελάχιστα υπεύθυνη, επισημαίνουν κι ένα επικοινωνιακό λάθος. Η διακηρυγμένη αυτή θέση σημαίνει ότι ομολογούν στο ΠΑΣΟΚ ότι δεν πρόκειται να είναι πρώτο κόμμα, ακυρώνοντας, μάλιστα, έτσι την προοπτική του αρχηγού να είναι πρώτο το κόμμα έστω και με μία ψήφο! Πέραν αυτών, η επιθετική αυτή αντιπολιτευτική τακτική γίνεται επιθετικότερη, σκοπίμως, με την πρόθεση της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να καταθέσει πρόταση μομφής σε βάρος της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού.
Μία τέτοια όμως πρόθεση είναι βούτυρο στο κυβερνητικό ψωμί! Κατ΄ αρχάς, βγάζει τον πρωθυπουργό από το δίλημμα της διενέργειας ή μη πρόωρων εκλογών όπως του εισηγούνται συνεργάτες του. Και αυτό διότι από τη στιγμή που επανειλημμένα δηλώνει ότι θα εξαντλήσει την τετραετία και ότι δεν προτίθεται να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές, αν αθετούσε τη δέσμευσή του αυτή, θα εμφανιζόταν ανακόλουθος, με ό,τι συνέπειες μπορεί αυτό να σήμαινε για την αξιοπιστία του. Ενώ με την πρόταση δυσπιστίας, η διαδικασία αυτή συσπειρώνει το κυβερνών κόμμα όχι απλώς ως προς τα στελέχη του, αλλά και ως προς τους ψηφοφόρους του, αλλά συγχρόνως απαλλάσσει τον πρωθυπουργό από τη δέσμευσή του αυτή, καθώς είναι λογικό να θέλει να αποδείξει την ενότητα της ΝΔ ως κόμματος και ότι δεν δυσπιστεί, ως προς αυτήν, το εκλογικό σώμα, μέσω εκλογών.
Εφημερίδα Απογευματινή
