Εδώ που τα λέμε, θα ήταν λογικό να είχαμε αρχίσει να αναρωτιόμαστε τι δεν πάει καλά σε αυτήν τη χώρα και δεν είχαμε καταλήψεις τόσο καιρό. Να όμως που η ιστορία επαναλαμβάνεται ειδικά ως προς τις καταλήψεις των σχολείων, όπου, παράλληλα με πιθανώς δικαιολογημένα αιτήματα, δίνεται και η ευκαιρία για μία νόμιμη κοπάνα. Περιμένουμε βεβαίως και τις κινητοποιήσεις των φοιτητών με ανάλογες καταλήψεις.
Δεν ξέρω αν και οι τωρινές καταλήψεις έχουν κάτι από τις παλαιότερες, όπου η Αριστερά είχε την ευκαιρία να κάνει τη γνωστή «γυμναστική» της για να είναι σε φόρμα στο πεδίο των κινητοποιήσεων γενικώς.
Ασφαλώς και στην Παιδεία στη χώρα μας και ως προς το περιεχόμενο αλλά και ως προς την υποδομή της έχουν πολλά να γίνουν ακόμη ώστε να είναι ιδανική. Θα έλεγα μάλιστα ότι οι ελλείψεις της είναι πολλές και μεγάλες, ως αποτέλεσμα κυρίως άστοχων πειραματισμών που επί σειράν ετών γίνονταν, χωρίς να αντιμετωπίζεται πρωτίστως η ουσία του προβλήματος. Υπ’ αυτή την έννοια έχουν δίκιο τα παιδιά και για τις κακές αίθουσες που υπάρχουν, και για τα βιβλία, όταν δεν υπάρχουν, και για τα φροντιστήρια, ίσως μάλιστα και για τον εξοντωτικό πολλές φορές τρόπο της μαθητικής ζωής, αν και άλλες, προηγούμενες γενιές, μεγάλωσαν αναλόγως. Όμως, τα προβλήματα αυτά που υπάρχουν και τα ομολογεί και η ίδια η πολιτεία δεν λύθηκαν ποτέ με καταλήψεις, διότι αν λύνονταν έτσι δεν θα είχαμε καταλήψεις!
Η αρμόδια υπουργός αναφερόμενη στις καταλήψεις είπε κάτι που όντως ισχύει. Και προσλήψεις διδακτικού προσωπικού έχουν αποφασιστεί και περισσότερα κονδύλια για την Παιδεία έχουν προγραμματιστεί. Ας σημειώσουμε πάντως ότι ακόμη και η καραμέλα των περισσοτέρων κονδυλίων για την Παιδεία ως ποσοστό του ΑΕΠ, την οποία αβασάνιστα πιπιλίζουν όσοι δεν έχουν σχέση με τα δημοσιονομικά του ελληνικού κράτους, συνιστά μια υποκρισία. Διότι πρώτα πρέπει να φτιαχτεί το μοντέλο της Παιδείας ώστε να μην πέσουν τα παραπάνω κονδύλια σε πίθο των Δαναΐδων και κατά δεύτερο λόγο να βρίσκονται κάθε φορά τα παραπάνω λεφτά.
Πάντως τα κόμματα τα οποία είτε υποκινούν τις καταλήψεις είτε επιχαίρουν, μολονότι αυτές αποβαίνουν συνήθως σε βάρος των μαθητών για ευνόητους λόγους, δεν πρέπει να ζουν με την ψευδαίσθηση ότι αλιεύουν οπαδούς «εξ απαλών ονύχων». Όλοι υπήρξαμε μαθητές και φοιτητές και το νεαρόν της ηλικίας μας δικαιολογούσε την επίδοση και στην κοπάνα και στον χαβαλέ… Χώρια που στην περίπτωση των τωρινών καταλήψεων, που διαφέρουν εκείνων με τις παλαιότερες κινητοποιήσεις των δασκάλων και καθηγητών για τα δικά τους αιτήματα, τα περισσότερα παιδιά όπως και οι γονείς τους θέλουν να συνεχίσουν τα μαθήματά τους. Και δεν θέλουν να εμποδίζονται, καθώς, όπως είπε και η υπουργός Παιδείας, οι καταλήψεις είναι ένα ιδιαίτερα αντικοινωνικό μέτρο. Και όποιος κατάλαβε κατάλαβε…
Εφημερίδα Απογευματινή
