Η φετινή Πρωτοχρονιά σημαδεύθηκε από την τραγωδία στην Ελβετία. Συγκεκριμένα από την πυρκαγιά στο μπαρ «Le Constellation» στον χειμερινό προορισμό του Κραν-Μοντανά. Οι νεκροί έχουν φθάσει τους 47. Οι τραυματίες-εγκαυματίες υπερβαίνουν τους 100. Το δυστύχημα έγινε εξαιτίας της χρήσης βεγγαλικών και πήρε τη διάσταση που πήρε σε θύματα εξαιτίας της χαμηλής και εύφλεκτης οροφής, της στενής σκάλας που συνέδεε το υπόγειο με το ισόγειο και τη μοναδική έξοδο που προβλεπόταν. Μέχρι χθες, 48 ώρες μετά, αναζητούνταν αγνοούμενοι, μεταξύ των οποίων και μια 15χρονη ομογενής. Επικρατούσε χάος στα νεκροτομεία, δεν είχαν απαγγελθεί κατηγορίες από την εισαγγελέα του καντονιού Βαλέ, που έχει αρμοδιότητα στην περιοχή, δεν κρατούνταν οι ιδιοκτήτες του μαγαζιού στο οικείο αστυνομικό τμήμα.
Μια τραγωδία είναι πάντα τραγωδία. Κάτι ανάλογο μάλιστα στην Ελβετία δεν υπάρχει στο πρόσφατο παρελθόν. Παρά ταύτα οι έρευνες και οι διαδικασίες εξελίσσονται στον χρόνο χωρίς το θέμα να έχει λάβει πολιτικές ή θεσμικές διαστάσεις. Το ερώτημα είναι αν -ω! μη γένοιτο- είχε εξελιχθεί μια αντίστοιχη τραγωδία στην Ελλάδα, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, τι θα γινόταν;
Αρχικά θα είχε τεθεί ζήτημα παραίτησης των αρμόδιων υπουργών, αν όχι όλης της κυβέρνησης. Θα ήταν σε κάθε περίπτωση υπόλογος για ηθική αυτουργία ο ίδιος ο πρωθυπουργός, με τις καταγγελίες και την τοξικότητα από την πλευρά της αντιπολίτευσης να υπερβαίνουν κάθε προηγούμενο. Θα θεωρείτο εύλογο να είχαν παραιτηθεί ήδη οι ηγεσίες της Πυροσβεστικής, της Αστυνομίας, του ΕΚΑΒ, της ιατροδικαστικής υπηρεσίας. Θα κυκλοφορούσαν σενάρια για τις σχέσεις των ιδιοκτητών με πολιτικούς του κυβερνώντος κόμματος, διαδρομές «μαύρου χρήματος», σκάνδαλα με τις άδειες και τις προδιαγραφές στα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος. Η φράση «μόνο στην Ελλάδα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο», θα ήταν τουλάχιστον κοινοτυπία. Τελικά και οι τραγωδίες απαιτούν σοβαρότητα και ψυχραιμία.
Εφημερίδα Απογευματινή
