Όσοι έχουν περάσει ή κατοικούν στις περιοχές του Περάματος γνωρίζουν ότι από τύχη και σίγουρα χάριν των ηρωικών προσπαθειών πυροσβεστών, Πολιτικής Προστασίας και άλλων ειδικών και τοπικών παραγόντων δεν ξυπνήσαμε στο Λεκανοπέδιο με μία από τις πλέον δραματικές εθνικές τραγωδίες την Κυριακή. Είναι γνωστή η ιστορία εκεί. Μέσα σε πυκνά κατοικημένες περιοχές παραμένουν τεράστιες δεξαμενές αποθήκευσης καυσίμων. Όχι χωρίς λόγο η περιοχή στις πλαγιές πάνω από τη θάλασσα του Περάματος ονομάζεται «Καζάνια». Το Σάββατο το βράδυ από διαρροή καυσίμων ή και κάποιες άλλες αιτίες, που θα διευκρινισθούν από τους αρμόδιους, προέκυψε πυρκαγιά στα Καζάνια.
Στην περίπτωση που η πυρκαγιά δεν ελεγχόταν και είχαμε εκρήξεις τεράστιων αποθεμάτων εύφλεκτων καυσίμων, οι νεκροί θα ήταν δεκάδες ή εκατοντάδες και οι εγκαυματίες χιλιάδες. Ολόκληρες περιοχές θα είχαν τιναχθεί στον αέρα μέσα σε λίγο χρόνο. Μαζί τους φυσικά θα είχαν συμπαρασύρει και τις δυνάμεις που επιχειρούσαν για την κατάσβεση ή την ανάσχεση της πυρκαγιάς.
Τραγωδίες και δυστυχήματα όπως η πυρκαγιά στο Μάτι, το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, οι πλημμύρες στη Μάνδρα, ακόμη και τα θύματα των σεισμών τον τελευταίο αιώνα θα έμπαιναν σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με τις απώλειες και την εθνική καταισχύνη στο Πέραμα.
Εκ των υστέρων θα λέγονταν πολλά και δραματικά από τους πολιτικούς και τους εμπειρογνώμονες. Και όμως οι δεξαμενές καυσίμων σε μια απολύτως κατοικημένη περιοχή είναι εκεί για δεκαετίες. Η συζήτηση για το πώς είναι δυνατόν να επιτρέπεται κάτι τέτοιο διαρκής και επίκαιρη. Η δυστοπική, βάσιμη προφητεία των περαστικών και όχι μόνο των αρμοδίων ότι κάποτε θα γίνει κάτι πολύ δραματικό εδώ θα είχε επιβεβαιωθεί. Αλλά και τώρα μπορεί κάθε ημέρα που περνάει να επιβεβαιωθεί.
Αλήθεια, πόση ευφυΐα, αντανακλαστικά και σοβαρότητα χρειάζεται για να φύγουν οι δεξαμενές καυσίμων από το Πέραμα; Ας πάψουμε να προκαλούμε τη μοίρα, πριν αυτή μας εκδικηθεί…
Εφημερίδα Απογευματινή
