Σε μια κρίσιμη στροφή της Ιστορίας για την παγκόσμια πραγματικότητα και διάταξη δυνάμεων, όπου όλα μπορούν να συμβούν, μέχρι διάσπαση της Ευρώπης και διάλυση του ΝΑΤΟ, πέρα από τα περιφερειακά ζητήματα αιχμής, με νέα σύνορα ή όχι, ο δημόσιος διάλογος στην Ελλάδα δεν έχει κανένα στίγμα. Είναι εντυπωσιακό, σίγουρα δραματικό, ότι η πομφόλυγα από την πλευρά Καρυστιανού για εκ νέου διαβούλευση περί των εκτρώσεων κυριάρχησε στην επικαιρότητα. Οι αντιδράσεις πολλαπλές, οι συνειρμοί έωλοι, η επικέντρωση σε ένα ανύπαρκτο θέμα για την ελληνική πραγματικότητα κυριολεκτικά ανιστόρητη.
Το ζητούμενο στην παρούσα πολιτική συγκυρία δεν μπορεί να είναι μια ατζέντα οπισθοδρόμησης. Τα θέματα που πρέπει να μας απασχολήσουν, να τα συζητήσουμε και να προβληματιστούμε, δεν είναι τα λυμένα προ δεκαετιών. Οι συνθήκες κοινωνικής πόλωσης περί όνου σκιάς καταντούν ευτράπελες ακόμη και για καιρούς όπως οι σημερινοί, που οι διάλογοι και οι διαφωνίες στα κοινωνικά δίκτυα, όταν δεν είναι ένα σύμπαν τοξικότητας, επικεντρώνονται στο κουτσομπολιό.
Τα πολιτικά κόμματα και οι δημόσιοι σχολιαστές είναι αναγκαίο να διατηρήσουν το ελάχιστο από τη σοβαρότητά τους. Να αποκτήσουν πεποίθηση για το τι είναι σημαντικό και αξιοσημείωτο να θίγουν και τι όχι. Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να αντιμετωπίζει τον εαυτό της ως «γαλατικό χωριό» παρακμής. Το να συζητάς για το θέμα των αμβλώσεων σε μια συγκυρία που όλα διαλύονται και όλα μπορούν να συναρμολογηθούν εκ νέου σε νέα βάση είναι παραλογισμός και όχι απλώς φαιδρότητα.
Η Ελλάδα, άρα οι Έλληνες, άσχετα με το τι ψηφίζουν και τι κρίνουν ως ενδιαφέρον στην καθημερινότητά τους δεν μπορούν να μην αντιλαμβάνονται ότι το μέλλον της χώρας χρειάζεται προσδοκίες και αντίληψη. Δεν μπορεί να σύρονται και να καθορίζονται από το τυχαίο και το άσχετο. Δεν είμαστε σέχτα και δεν μπορούμε να κινούμαστε ως τέτοια…
Εφημερίδα Απογευματινή
