Κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει στις αίθουσες δικαστηρίων της χώρας μας. Δεν αποτελεί πολιτικό ζήτημα, αλλά λειτουργικό. Χθες το πρωί στη Γλυφάδα, ένας 46χρονος μαχαίρωσε μέχρι θανάτου τον 79χρονο πατέρα του στο πάρκινγκ της πολυκατοικίας όπου διέμενε. Η αιτιολογία για τη δολοφονία που ανέφερε ο αυτουργός στους αστυνομικούς είναι ότι ο πατέρας του τον εκνεύριζε. Από μόνο του το έγκλημα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως σοκαριστικό. Αλλά το σοκ τελικά στην υπόθεση ξεκινάει από το ότι ο φονιάς του πατέρα του μόλις το 2014 είχε σκοτώσει και τη μητέρα του. Αναφέρεται ως έχων ψυχολογικά προβλήματα. Αυτό γίνεται φανερό εκτός από τις δολοφονίες των γονιών του και από δήλωσή του στους αστυνομικούς όταν του περνούσαν χειροπέδες ότι αν τον αφήσουν ελεύθερο θα σκοτώσει και τα δύο αδέλφια που έχει.
Σύμφωνα με το ιστορικό, ο 46χρονος μετά τη δολοφονία της μητέρας του και τη σύλληψή του προφυλακίσθηκε και το 2018 αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Σύμφωνα με την Αστυνομία, τους όρους αυτούς τους ακολουθούσε με συνέπεια. Μέχρι που σκότωσε χθες τον πατέρα του. Τίθεται το ερώτημα στους δικαστές τι κατάλαβαν από τον εν λόγω κατηγορούμενο που είχαν μπροστά τους στο εδώλιο. Ποια μέτρα πήραν ή αντιλήφθηκαν ότι θα έπρεπε να πάρουν ως προς το αν ο εν λόγω έχει σοβαρά, δολοφονικά, ψυχολογικά προβλήματα; Προφανώς δεν κατάλαβαν τίποτα. Ίσως είχαν πολλή πίεση εκείνη την ημέρα και δεν σπουδαιολόγησαν την υπόθεση και τα προστατευτικά μέτρα που θα έπρεπε να είχαν λάβει για να μην έχουμε χθες τη δολοφονία του πατέρα. Είναι μήπως ηθικοί αυτουργοί στο νέο έγκλημα;
Τι συμβαίνει λοιπόν στα δικαστήρια; Πριν από λίγες ημέρες συνελήφθη ως φερόμενος επικεφαλής εγκληματικής οργάνωσης που διέπραττε βίαιες ληστείες το πρόσωπο που πριν από την προηγούμενη δεκαετία είχε καταδικαστεί για συμμετοχή στη δολοφονία δύο ειδικών φρουρών στου Ρέντη. Τι συμβαίνει, κύριοι δικαστές και εισαγγελείς;
Εφημερίδα Απογευματινή
