Είναι πολύ λογικό να επικρατεί αναστάτωση και στην Ελλάδα στα κέντρα αποφάσεων της διεθνούς και αµυντικής στρατηγικής της χώρας. Ολα τα δεδοµένα στο ευρωπαϊκό και ατλαντικό πλαίσιο τελούν υπό αναθεώρηση ή τουλάχιστον αναδιάρθρωση. Το τέλος των βεβαιοτήτων όµως δεν θα πρέπει να αποτελέσει «παγίδα» αποφασιστικότητας για την ελληνική ηγεσία.
Αυτό γιατί η Ελλάδα στο βάθος της τελευταίας 15ετίας ανέπτυξε στρατηγική διµερών συµφωνιών και πλαίσια συνεργασίας. Σε κάποιες περιπτώσεις, τριµερών και τετραµερών. Αυτές οι ειδικές συµφωνίες και σχέσεις, µε γεωπολιτικό και εταιρικό αποτύπωµα, της δίνουν σήµερα διεξόδους αλλά και ισχύ. Και µπορεί να µην είναι πλέον στο προσκήνιο η επονοµαζόµενη «soft power», αλλά η «hard power», αλλά η Ελλάδα και η ηγεσία της δεν έχουν λόγο να νιώθουν αποξενωµένες από τη νέα εποχή.
Την προηγούµενη περίοδο, εξαιτίας της χρεοκοπίας, η χώρα µας δεν κατόρθωσε να ασκήσει σοβαρές πολιτικές «χαµηλής έντασης». Από τα χρόνια της δηµοσιονοµικής κρίσης και των µνηµονίων ακόµη ανέπτυξε πολιτικές γεωπολιτικού αθροίσµατος. Σε αυτές έχει επενδύσει την ενεργειακή, επενδυτική, εµπορική και φυσικά ναυτιλιακή αναβάθµιση. Ταυτόχρονα, εξαιτίας των πολύ συγκροτηµένων και υψηλής µεθοδικότητας και αποτελεσµατικότητας δηµοσιονοµικών και µεταρρυθµιστικών επιλογών της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, που συµπληρώνει πλέον µια επταετία, το διεθνές προφίλ αλλά και η δηµοσιονοµική αξιοπιστία της χώρας έχουν αποκατασταθεί.
Οι διέξοδοι που σήµερα έχει η Ελλάδα σχετίζονται µε την εργασία που έχει γίνει σε διµερές επίπεδο. Με τις ΗΠΑ, πέραν του ΝΑΤΟ, και της Ε.Ε. Με τη Γαλλία στο ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά και πάλι µεταξύ εθνών. Είναι καθοριστικής σηµασίας η αναβαθµισµένη σχέση µε το Ισραήλ σε διµερές επίπεδο, αλλά και στο πλαίσιο 3+1, µαζί µε την Κύπρο και τις ΗΠΑ. Επίσης η ειδική σχέση µε την Αίγυπτο. Υπάρχουν αξιόπιστες επαφές και συνεργασία µε σειρά από αραβικά κράτη. Τα Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα, την Ιορδανία, αναπτυσσόµενες σχέσεις µε τη Σαουδική Αραβία, κάποιες από τις χώρες του Κόλπου, το Κατάρ. Φυσικά την Ινδία.
Πολλές από τις ηγεσίες της Ευρώπης διερωτώνται ακόµη ποιες θα πρέπει να είναι οι αρχικές επιλογές τους για τη νέα εποχή. Για την Ελλάδα δεν υφίσταται τέτοιο θέµα. Εχουν αναπτυχθεί διµερείς σχέσεις που στην παρούσα δύσκολη συγκυρία είναι φανερό εν τοις πράγµασι ότι αποκτούν προστιθέµενη αξία.
Κυριακάτικη Απογευματινή
