Τα επόμενα 24ωρα είναι καθοριστικά για την επιτυχία του Κάθετου Διαδρόμου για την ενέργεια και την απεξάρτηση της Ευρώπης από τους ρωσικούς πόρους. Στην Ουάσινγκτον και τον Λευκό Οίκο θα εξελιχθούν συνομιλίες με τη συμμετοχή αντιπροσωπειών από τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία, όπου οι Αμερικανοί και οι Έλληνες αξιωματούχοι θα πρέπει να πετύχουν τη συναίνεση και τον συντονισμό των υπολοίπων μετόχων, ώστε τόσο σε ποσότητες, χρονοδιάγραμμα, όσο και σε τέλη διέλευσης να καταστεί η διαδρομή ανταγωνιστική και συμφέρουσα.
Επίσης πολύ σημαντικό θα είναι τι στάση θα κρατήσουν οι ηγεσίες της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας σχετικά με την κατεύθυνση του διαδρόμου προς την Κεντρική Ευρώπη. Παραδοσιακά η Ελλάδα κινείτο με μάλλον περίκλειστο τρόπο ως προς τα στρατηγικά και οικονομικά της συμφέροντα. Στην παρούσα φάση της ιστορίας όμως κινείται ως κομβική χώρα προς Βορρά, ανατολικά στη βάση του IMEC μέχρι την Ινδία και νοτίως προς την Αίγυπτο (Σουέζ) ή τη Λιβύη. Το γεωπολιτικό της αποτύπωμα έχει ενισχυθεί. Μετά, μάλιστα, την επικράτηση Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ όλα κινούνται με πιο γρήγορο αλλά και πιο εθνοκεντρικό ως προς τις παραδοχές ρυθμό.
Πάγιες θέσεις όπως η Ελλάδα είναι μέρος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ δεν επαρκούν. Ο ανταγωνισμός ως προς τις διαδρομές, τις επενδύσεις και τα δίκτυα είναι πολύμορφος και δεν εκβιάζεται από τις ταυτότητες. Για παράδειγμα, κύριος ανταγωνιστής στον Κάθετο Διάδρομο είναι η Πολωνία στη διαδρομή προς Ουκρανία ή Κεντρική Ευρώπη και οι επενδύσεις που έχουν προηγηθεί εκεί τα προηγούμενα χρόνια από γερμανικούς και άλλους ευρωπαϊκούς ομίλους. Στην Ανατολή αποφασίζονται επενδύσεις σε δίκτυα δεδομένων και όχι μόνο αγωγούς ενέργειας, επίσης σε σιδηρόδρομους και οδικούς άξονες, με δομική συμμετοχή κεφαλαίων από τα Εμιράτα ή τη Σαουδική Αραβία μέσω Ιράκ – Συρίας που καταλήγουν στην Τουρκία. Δεν είναι όλα μόνο πόλεμος. Αλλά κυρίως ανταγωνισμός και επενδύσεις στην οικονομική διπλωματία.
Εφημερίδα Απογευματινή
