Ο πόλεµος στην Ανατολή είναι εντελώς διαφορετικής έντασης και κλίµακας από τον πόλεµο στην Ουκρανία. Η επέκταση του πολέµου σε 15 χώρες της ευρείας περιοχής, καθώς και τα προβλήµατα στο Στενό του Ορµούζ και οι απειλές στην Ερυθρά Θάλασσα, δηµιουργούν συνθήκες ενεργειακής ανασφάλειας, πληθωριστικές πιέσεις και κινδύνους στασιµοπληθωρισµού στις οικονοµίες, αν δεχθούµε τις ανησυχίες κεντρικών τραπεζιτών στην Ευρώπη. Το κυριότερο, το αν θα υπάρξει µια τελική νίκη στο στρατιωτικό επίπεδο αρχικά και το πολιτικό στη συνέχεια, µε αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη, θα καθορίσει τις εξελίξεις στην ευρεία Μέση Ανατολή και στις δυνατότητες του ριζοσπαστικού Ισλάµ να συνεχίσει να απειλεί τη διεθνή τάξη.
Αν από την άλλη πλευρά η προεδρία Τραµπ επιλέξει πρόωρη λήξη των επιχειρήσεων και έναν συµβιβασµό µε την Τεχεράνη, επιτρέποντας στο καθεστώς των αγιατολάχ και των «Φρουρών» τους πρώτον να επιβιώσει και δεύτερον να πανηγυρίσει µια νίκη στα σηµεία, στα επόµενα χρόνια θα έχουµε ένα νέο πόλεµο, ακόµη πιο ακραίο από αυτόν και µια νέα φάση ακραίων απειλών από την Τεχεράνη που θα εξοπλιστεί.
Οµοίως στον Λίβανο, που είναι έντονη και η διπλωµατική παρουσία της Ελλάδας στη στήριξη του κράτους και των ενόπλων δυνάµεων εκεί, στην περίπτωση που η «Χεζµπολάχ» αντέξει και βρει το µονοπάτι της ανασύνταξης τότε όλος αυτός ο πόλεµος του παρόντος που εξελίσσει το Ισραήλ εκεί, µαζί µε την καταστροφή και τον θάνατο που τον συνοδεύει, θα έχει περιορισµένη αξία.
Το πρόβληµα µε την επιλογή και την κήρυξη ενός πολέµου, όπως αυτός που εξελίσσεται στην Ανατολή, είναι ότι για να λειτουργήσει και να οδηγήσει σε «τάξη ειρήνης» θα πρέπει να είναι αποτελεσµατικός ως προς τους στόχους. Στην προκειµένη περίπτωση η επιλογή δεν έγινε απέναντι στον λαό του Ιράν συλλήβδην, αλλά απέναντι στο αυταρχικό και απάνθρωπο καθεστώς των αγιατολάχ και των «Φρουρών» τους στο Ιράν. Αυτοί είτε θα ηττηθούν οριστικά είτε θα γίνουν βαθµηδόν πιο ισχυροί εξαιτίας και των σκοπιµοτήτων της Κίνας και της Ρωσίας στο παγκόσµιο power game. Το ζητούµενο στην Ανατολή είναι το τέλος της Τζιχάντ. Τουλάχιστον από την πλευρά των σιιτών. Και όπως σε κάθε πόλεµο, θα υπάρξουν νικητές και ηττηµένοι.
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»
