Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) 392/2026 είναι γεγονός. Σε αυτήν κατά πλειοψηφία κρίθηκε ο νόμος 5089/2024 ως συνταγματικός και σύμφωνος με το Ευρωπαϊκό πλαίσιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ποιος είναι ο εν λόγω νόμος; Αυτός που νομοθετεί τον πολιτικό γάμο ομόφυλων ζευγαριών. Πού βρίσκεται το κρίσιμο; Στο ότι στην ίδια απόφαση και ως συνακόλουθο δικαίωμα του πολιτικού γάμου αναγνωρίζεται το δικαίωμα των ομόφυλων ζευγαριών στην υιοθεσία τέκνου. Αφού, σύμφωνα με την άποψη της πλειοψηφίας των δικαστών, «δεν προσβάλλει τη συνταγματική προστασία της παιδικής ηλικίας και του υπέρτατου/βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού».
Στο σημείο αυτό εκτίθεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη η οποία όταν είχε θέσει στη δημόσια διαβούλευση τη νομοθέτηση πολιτικού γάμου ομόφυλων ζευγαριών, προκαλώντας κοινωνική πόλωση και αποξένωσή της από τα πιο συντηρητικά κοινά της Κεντροδεξιάς, επέμενε ότι η θεσμοθέτηση του πολιτικού γάμου πέραν του Συμφώνου Συμβίωσης που ίσχυε και κάλυπτε τις αστικού Δικαίου ανάγκες των ομόφυλων ζευγαριών, δεν θα οδηγούσε στη συνέχεια στην αναγνώριση του δικαιώματός τους στην υιοθεσία ανήλικου τέκνου. Αφού στο επίκεντρο της κριτικής που εκδηλώθηκε για τη θεσμοθέτηση του γάμου ήταν ότι ταυτόχρονα, και μέσω της δικαστικής οδού, θα αναγνωριζόταν τελικά και το δικαίωμα ως συνακόλουθο της υιοθεσίας. Αυτό και έγινε και μάλιστα από το ανώτατο δικαστήριο, το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Στην προκειμένη μάλιστα περίπτωση δεν θα κριθεί η άποψη και η προσέγγιση της πλειοψηφίας του δικαστηρίου νομικά κα ηθικά, αλλά πολιτικά η κυβέρνηση και η επιλογή της να προχωρήσει στην εν λόγω νομοθετική πρωτοβουλία. Το χειρότερο, αν ανατρέξουμε στα όσα δηλώνονταν από τα πλέον επίσημα χείλη το 2024 ήταν η βεβαιότητα ότι ο πολιτικός γάμος δεν θα έφερνε την υιοθεσία. Τώρα δικαιώνονται όσοι ισχυρίζονταν ότι αυτή ήταν η σκοπιμότητα συγκεκριμένου λόμπι ομόφυλων από την αρχή. Καλά ξεμπερδέματα λοιπόν…
Εφημερίδα Απογευματινή
