Ξημερώματα Κυριακής των Βαΐων, Απρίλιος 1826. Η μεγάλη Έξοδος στο Μεσολόγγι ύστερα από τέσσερα χρόνια διαδοχικής πολιορκίας. Αν δεν υπήρχε Μεσολόγγι, δεν θα υπήρχε στη συνέχεια Ναυαρίνο. Ο ηρωισμός της Εξόδου και οι εκατοντάδες νεκροί έφθασαν το μήνυμα της εθνικής επανάστασης των Ελλήνων στις αυτοκρατορικές αυλές της Ευρώπης και στη φιλελεύθερη αντι-αποικιακή Αμερική. Την ώρα του ηρωισμού της Εξόδου στο Μεσολόγγι η επανάσταση χανόταν και σιγόσβηνε μέσα σε εμφυλίους και διχασμό. Η Ελλάδα πάντως των μαχητών της Ελευθερίας και των Φιλελλήνων όπου Γης βρήκε την ενότητά της στο Μεσολόγγι. Ποιητές έγραψαν στίχους που δεν μπόρεσε να σβήσει ο χρόνος. Ζωγράφοι, πίνακες. Διανοούμενοι γράμματα και εκκλήσεις. Το Μεσολόγγι έμεινε εκεί στους αιώνες να συμβολαιοποιεί το «Ελευθερία ή Θάνατος» μέσα από το «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι».
Το νέο κράτος των Ελλήνων υπήρξε και αναγνωρίσθηκε λίγα χρόνια μετά. Ήταν ένα κράτος μικρό σε έκταση, μεγάλο σε ιστορία, φιλόδοξο σε στόχους και με ένα ιερό χρέος στους νεκρούς και τους διωγμένους του. Να πετύχει!
Δύο αιώνες μετά στο Μεσολόγγι. Ήταν όλοι εκεί σε μεγαλόπρεπες εκδηλώσεις για τα 200 χρόνια από την Έξοδο. Τα μηνύματα ήταν πολλά και ενωτικά. Όσες δύσκολες στιγμές και να είχε το εθνικό κράτος στην πορεία του, αξία παραμένει το κάθε σήμερα να είναι αυτή η πατρίδα των Ελλήνων, περισσότερο Ελεύθερη και λιγότερο Πολιορκημένη. Να έχει συμμάχους και όχι προστάτες. Να είναι ισχυρή σε όπλα αλλά και ευημερία και να κινείται στον χρόνο με μεγάλες προσδοκίες και λιγότερα ελλείμματα και διχασμούς.
Σημαντικό ήταν το μήνυμα του αρχηγού της εκτελεστικής εξουσίας κ. Μητσοτάκη από το Μεσολόγγι. «Η ενότητα του λαού μας παραμένει πρώτο ζητούμενο. Σήμερα είμαστε κυρίαρχο κράτος με κεντρικό ευρωπαϊκό ρόλο, με ενωμένους πολίτες, με δυνατή οικονομία και αυτό μας επιτρέπει να είμαστε παρόντες όπου μας χρειάζεται ο Ελληνισμός». Δεν είναι ευχή αυτό. Είναι ιερό χρέος.
Εφημερίδα Απογευματινή
