Κρίσιμες οι ώρες στον πόλεμο της Ανατολής. Το γεγονός ότι η Τεχεράνη δεν αποδέχεται το πλαίσιο κάποιου βιώσιμου συμβιβασμού ανεβάζει την ένταση και καθιστά αναγκαία μια τελική φάση κλιμάκωσης από την πλευρά των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Τα τελεσίγραφα του προέδρου Τραμπ και της Ουάσινγκτον διαδέχονται το ένα το άλλο, ενώ καταβάλλεται μέσω κλιμακούμενων πιέσεων κάθε προσπάθεια να αποφευχθεί η τελική φάση των επιχειρήσεων. Αυτή περιλαμβάνει ενεργειακούς στόχους και βασικές υποδομές του Ιράν. Όσο δραματικές και αν ακούγονται οι αναφορές του Λευκού Οίκου περί του τέλους ενός πολιτισμού, αντικατοπτρίζουν τελικά μια επερχόμενη κατάσταση. Από την πλευρά της Τεχεράνης εκτοξεύονται επίσης απειλές, πέρα από πλήγματα σε σημαντικούς στόχους σε όλα τα αραβικά κράτη της περιοχής και φυσικά το Ισραήλ, για μια διεθνή οικονομική και ενεργειακή κρίση στην περίπτωση που τα γεγονότα και οι εχθροπραξίες λάβουν τέτοια διάσταση.
Στην Ευρώπη έχει τύχει ήδη επεξεργασίας οδικός χάρτης έκτακτων μέτρων, που εκτός των άλλων περιλαμβάνει περιορισμούς ακόμη και στα καύσιμα κίνησης για όλα τα κράτη-μέλη της Ένωσης. Στην Αθήνα μπορεί οι τρέχουσες εξελίξεις να έχουν ως επίκεντρο τις δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ και το αίτημα των αναφερόμενων βουλευτών σε αυτές για άρση της ασυλίας τους προκειμένου να διαφανεί δικαστικά η αθωότητά τους, αλλά δεν είναι καθόλου τυχαίες οι έγκαιρες προειδοποιήσεις από την πλευρά του υπουργείου Οικονομικών και της Τράπεζας της Ελλάδος για περαιτέρω επιπλοκές ως επακόλουθα των πολεμικών επιχειρήσεων.
Το ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δηλώνει προς την Τεχεράνη πως «τώρα που έχουμε πλήρη και ολική αλλαγή καθεστώτος, όπου επικρατούν διαφορετικές, πιο έξυπνες και λιγότερο ριζοσπαστικές σκέψεις, ίσως να συμβεί κάτι επαναστατικά υπέροχο» δεν προδικάζει «παράθυρο» ευκαιρίας για θετικές εξελίξεις. Αλλά μαζί με ανάλογα μηνύματα του αντιπροέδρου Βανς αποτελούν τελευταίες ευκαιρίες πριν από αυτό που ονομάζεται… Αρμαγεδδών…
Εφημερίδα Απογευματινή
